Του Σταύρου Χαραλάμπους:
Σε λίγες μέρες ξεκινούν από την παγωμένη Βόρεια Ευρώπη οι πτήσεις προς το όμορφο νησί μας. Πτήσεις που όπως ακούμε από επίσημα χείλη θα φέρουν στην Κύπρο μας χιλιάδες τουρίστες. Τουρίστες που αγάπησαν το νησί μας για την φιλοξενία του τον ήλιο και τις καταγάλανες θάλασσές του.
Τούτες τις μέρες, τούτες τις δύσκολες μέρες που περνά ο τόπος μας με την οικονομική κρίση και τα επακόλουθά της, θα έπρεπε να ενώνουμε δυνάμεις, θα έπρεπε να ενώνουμε κοινωνικές δυνάμεις, θα έπρεπε να είμαστε αλληλέγγυοι, θα έπρεπε να δίνουμε περισσότερη αγάπη προς τους συμπατριώτες μας. Γιατί οι 46 χιλιάδες άνεργοι και οι άλλες 200 χιλιάδες συμπατριώτες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, χρειάζονται την δική μας στήριξη την δική μας συμπαράσταση.
Την στήριξή μας και την συμπαράστασή μας θα έπρεπε να την δείχνουμε έμπρακτα. Όχι με συσσίτια, ούτε με κοινωνικά παντοπωλεία, αλλά με θέσεις εργασίας.
Με την έλευση, λοιπόν, χιλιάδων τουριστών κατά τη νέα τουριστική περίοδο ασφαλώς και δημιουργούνται εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν να τις στελεχώσουν Κύπριοι εργαζόμενοι.
Δυστυχώς, όμως, κάποιοι από τους ξενοδόχους μας αντί να πράξουν τούτο, αυτές τις μέρες βρίσκονται σε χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης προς αναζήτηση φτηνού εργατικού δυναμικού.
Και ερωτώ: είναι με αυτό τον τρόπο που ενώνουμε δυνάμεις; Είναι με αυτό τον τρόπο που θα ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση; Είναι με αυτό τον τρόπο που θα πάμε μπροστά;
Ωστόσο, υπάρχουν και υγιείς καταστάσεις. Υπάρχουν ξενοδόχοι που συναισθανόμενοι την κρισιμότητα των καιρών, ναι ζήτησαν από τις συντεχνίες να τους βρουν Κύπριους Εργαζόμενους. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι ακόμα υπάρχει στο τόπο μας ανθρωπιά, αλληλεγγύη, πατριωτισμός. Υπάρχει ακόμα μια χαραμάδα με ίχνη φωτός. Έτσι δίνεται ακόμα μια ευκαιρία στην ελπίδα.
Σταύρος Ι. Χαραλάμπους
