Η λέξη «καρκίνος» τρομάζει, οι λέξεις «παιδικός καρκίνος» σε λυγίζουν…
Είναι αλήθεια, η ζωή είναι άδικη! Απόδειξη; Μία βόλτα στο παιδοογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου. Εκεί τα στόματα κλείνουν. Πονάς μαζί τους κι ας σου είναι τα πρόσωπα άγνωστα. Μπαίνεις για λίγο στη θέση της μητέρας και του πατέρα τους και σκιρτά η καρδιά σου. Για τα μικρά που με το «καλημέρα» ανεβαίνουν έναν ανηφορικό Γολγοθά, κι ας μη ξέρουν καν την έννοια του, αυτά κάνουν το ανεξήγητο. Εκεί μέσα αντιλαμβάνεσαι ότι σε εκείνα τα μικρά σώματα κρύβονται υπερήρωες με δυνατές ψυχές.
Σώματα άρρωστα, ταλαιπωρημένα από τις θεραπείες που ωστόσο παράλληλα με το «γιατί αυτά τα αθώα πλασματάκια να υποφέρουν» σε κάνουν να διερωτάσαι «πώς μπορούν να διατηρούν το χαμόγελο τους; Από που αντλούν αυτή τη δύναμη;». Παιδιά που θα έπρεπε να βρίσκονται στις σχολικές αίθουσες και στη θαλπωρή του σπιτιού τους «γεύονται» τον εφιάλτη και υπομένουν με την ελπίδα κάποια στιγμή να αποτελέσει μία πολύ κακιά ανάμνηση.
15 Φεβρουαρίου, κάθε χρόνο αυτή την ημέρα, έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου, στοχεύοντας στην ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και για την ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου και κάθε πολίτη ξεχωριστά σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον πλανήτη.
Δυστυχώς, όλο και συχνότερα…
Αυτό το «θεριό» -που ανίκητο δεν είναι- κάνει όλο και πιο συχνά την εμφάνιση του με αποτέλεσμα κάθε χρόνο, σύμφωνα με στοιχεία του Γραφείου του Επιτρόπου Εθελοντισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, περισσότεροι από 300.000 παιδιά και έφηβοι κάτω των 20 ετών να διαγιγνώσκονται με καρκίνο.
Παρόλο που ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας είναι θεραπεύσιμος, ωστόσο, κάθε χρόνο, πάνω από 100.000 δεν επιβιώνουν. Το 80% αυτών των παιδιών / εφήβων προέρχονται από χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, όπου τα συστήματα υγείας είναι αδύναμα, οι υπηρεσίες υγείας είναι συχνά απρόσιτες και μη προσβάσιμες, τα βασικά φάρμακα δεν είναι διαθέσιμα ή υπερβολικά δαπανηρά.
Μία μέρα για αυτά τα παιδιά, τους γονείς τους αλλά και όσους τα στηρίζουν
Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν τη δική τους καθημερινή μάχη με τον καρκίνο αλλά και για όλους αυτούς που τους συμπαραστέκονται.
Όπως αναφέρει σε μήνυμα του το Γραφείο Επιτρόπου Εθελοντισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, «η Παγκόσμια Ημέρα του Καρκίνου της Παιδικής Ηλικίας, είναι, επίσης, αφιερωμένη στους γονείς των παιδιών με καρκίνο, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο άρρωστο παιδί και στα άλλα τους υγιή παιδιά που επίσης τους χρειάζονται, και ανάμεσα στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και τις απαιτήσεις της ασθένειας.
»Σε αυτή τη μάχη που δίνουν τα παιδιά και οι οικογένειες τους χρειάζεται η συμβολή όλων εμάς, όπου με την υποστήριξη, βοήθεια και φροντίδα μας θα συμβάλουμε θετικά και θα ενισχύσουμε τον καθημερινό αγώνα που δίνουν οι γιατροί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, φυσιοθεραπευτές, και άλλοι ώστε οι μικροί ασθενείς να λαμβάνουν τη βέλτιστη θεραπεία.
»Ανάμεσα σε αυτούς τους φορείς περιλαμβάνονται και αρκετές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που επενδύουν είτε στον τομέα της ανακουφιστικής φροντίδας είτε στον τομέα της κοινωνικής και ψυχολογικής υποστήριξης τόσο των ίδιων των μικρών ασθενών όσο και των μελών των οικογενειών τους. Αναμφίβολα, εργαλεία απαραίτητα για την θεραπεία είναι πέραν της ιατρικής επιστήμης, ο ανθρωπισμός και η αγάπη, εργαλεία που σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας βοηθούν και στηρίζουν τον μικρό ασθενή».
Καταλήγοντας στην ανακοίνωση εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τους εθελοντές αιμοδότες και δότες μυελού των οστών και προς τις εθελοντικές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που εργάζονται άοκνα και συνεχίζουν τη μάχη ενάντια στον καρκίνο της παιδικής και εφηβικής ηλικίας με αποφασιστικότητα και πίστη ότι μπορούν να φέρουν το χαμόγελο και την ελπίδα στους μικρούς επίγειους αγγέλους που αγωνίζονται καθημερινά για τη ζωή τους και δίνουν μάχη ζωής ενάντια στον καρκίνο. «Ας συμπορευτούμε όλοι μαζί τους ώστε να διασφαλίσουμε ότι κάθε παιδί και έφηβος με καρκίνο – ανεξαρτήτως οικονομικής κοινωνικής τάξης, φυλής ή προέλευσης – αξίζει και έχει πρόσβαση στην καλύτερη δυνατή περίθαλψη».
Ευχή όλων μας, καμία άλλη παιδική ψυχούλα να μη χρειαστεί να περάσει το μεγάλο βάσανο. Κι όσο για τα παιδάκια που υποφέρουν, σύντομα να βγουν από το νοσοκομείο γερά και δυνατά…
