Στο Παγκόσμιο Τριενάλε Τέχνης «Agia Napa 2025» που θα διεξαχθεί από τις 31 Μαΐου – 30 Ιουνίου 2025 στην Αγία Νάπα φιλοξενείται η ζωγράφος Ρίτσα Ανδριανού. Μάλιστα ένα από τα έργα τις επιλέχθηκε να κοσμεί το μουσείο της Αγίας Νάπας. Η σπουδαία Ρίτσα Ανδριανού κατάγεται από την Σαλαμίνα και συμμετείχε σε περισσότερες από πεντακόσιες εκθέσεις ζωγραφικής.
Μιλώντας στο Famagusta News, η εικαστικός εξομολογείται τις συνταρακτικές αλήθειες της ζωής της, την πηγή έμπνευσής της και την υπόσχεση που έδωσε μπροστά στο φέρετρο του γιού της.
Είστε μια σπουδέα εικαστικός με συμμετοχή σε περισσότερες από πεντακόσιες εκθέσεις ζωγραφικής. Θα έχουμε την χαρά και την τιμή να σας φιλοξενούμε στην Κύπρο στο Παγκόσμιο Τριενάλε Τέχνης «Agia Napa 2025». Πώς νιώθετε ;
Μεγάλη μου τιμή τα όμορφα θερμά λόγια σας… Ναι θα λάβω μέρος στην δεύτερη Τριεναλε που θα διεξαχθεί στην Μεγαλόνησο. Η χαρά μου και η συγκίνηση μου μεγάλη… Ενθουσιάστηκα που ένα έργο μου επιλέχθηκε να μείνει στο μουσείο της Αγίας Νάπας.
Γεννηθήκατε και ζείτε στη Σαλαμίνα. Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτεστε την Κύπρο ;
Πάντα ήθελα να επισκεφθώ την πατρίδα σας…Όντως είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το νησί σας. Ήταν όνειρο ζωής. Είμαι από την Σαλαμίνα και έχουμε κοινές ρίζες..Που ανάγονται από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας.
Πότε αρχίσατε να ζωγραφίζετε πίνακες και τις σας ώθησε να ασχοληθείτε με την ζωγραφική ;
Δεν με ώθησε κάτι. Νομίζω ότι πάντα υπήρχε μέσα μου. Από μικρό παιδάκι ένα βραβείο σε παιδικό διαγωνισμό στο δημοτικό ακόμη ήταν το πρώτο μου έναυσμα. Ήταν σαν ανάσα. Ο κόσμος των χρωμάτων με συνεπαίρνει και χάνομαι μέσα στο όνειρο. Έτσι δικαιολογείται ότι παράτησα την Ιατρική για την ζωγραφική.
Οι πίνακες ζωγραφικής σας ασχολούνται κυρίως με θέματα Ελληνικά, θρησκευτικά και μαθήματα ζωής. Από πού πηγάζει η έμπνευσης σας ;
Η έμπνευση μου πηγάζει από το ίδιο το θέμα. Το θέμα που θα με συγκινήσει που θα μου μιλήσει για να πιάσω τον χρωστήρα μου. Ποτέ δεν θα δείτε να επαναλαμβάνομαι στα θέματα μου. Για μένα η ζωγραφική είναι κι ένα ταξίδι. Δυστυχώς αν δεν με εμπνέει το θέμα δεν μπορώ να το τελειώσω. Όλα μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης από τα παιδάκια που τρέχουν στο δάσος. Από μια λατέρνα που διαβαίνει τους δρόμους της Σαλαμίνας. Από τους μελισσοκόμους που σκύβουν πάνω από μια κυψέλη. Από ένα Ναυάγιο που έζησα η ίδια στον Ειρηνικό. Από την ιστορία του τόπου μας. Που την λατρεύω. Ακόμα ακόμα και αφαιρετικά θέματα με μέσο τον ιμπρεσιονισμό όταν είναι να δώσω αυτό το κάτι που με πληγώνει όπως οι φωτιές στο Μάτι η τα μάτια που κλαίνε η οι ψυχές που φεύγουν άδικα από έναν πόλεμο. Η ακόμα και εικόνες του χθες. Όπως ένα καφενείο του περασμένου αιώνα η τους εφημεριδοπωλες να τρέχουν η τα παιδάκια να χαίρονται με τις φωτιές του Αϊ Γιαννιού η τις εκκλησίες του τόπου μας. Καθώς και εικόνες τόσο κλασικές όσο και βυζαντινές. Θα χρειαζόμουν πολλές ώρες και ατελείωτες σελίδες για να περιγράψω τα έργα μου και την έμπνευση τους.. Όσον αφορά την ζωγραφική μου. Την αγάπη μου για την ιστορία του τόπου μου. Καθώς όλα τα Ιστορικά μου έργα έχουν αφετηρία την αρχαιότητα και την ένδοξη Ναυμαχία μας
Μέσα από τους πίνακες σας φαίνεται ότι κρατάτε για πάντα ζωντανή τη μνήμη του γιου σας …
Όσον αφορά το παιδί μου, ήταν ο όρκος και η υπόσχεση μου που έδωσα εμπρός στο φέρετρο του μέσα στην εκκλησία ότι θα τον αφήσω αθάνατο. Ήταν η απόγνωση μιας μάνας να κρατήσει. το παιδί της που τόσο άδικα έφυγε όσο γίνεται περισσότερο κοντά της . Αυτά τα έργα ήταν ένας άθλος για μένα. Τα μάτια γέμιζαν όχι με δάκρυα αλλά με αίμα. Στεκόμουν με δέος μπροστά σε αυτό το φαινόμενο. Και πολεμούσα τον ίδιο μου τον εαυτό. Είναι πολύ δύσκολο μία μάνα να απαθανατίσει το νεκρό παιδί της. Έφτιαξα 12 πίνακες από όλους τους σταθμούς της ζωής του… Από μικρό παιδάκι έως και τον τάφο του. Λες και ήθελα να ξορκίσω το κακό. Λες και θα τον έφερνα πίσω…..
Τι μηνύματα θέλετε να στείλετε στο κοινό μέσα από τους πίνακες σας ;
Μα κάθε πίνακας είναι και ένα μήνυμα…
Ένα μήνυμα διαφορετικό την κάθε φορά….
Κάθε πίνακας και μια διαφορετική ιστορία….
Μία ιστορία τόσο μοναδική….
Μία ιστορία με τόσο διαφορετικά συναισθήματα….
Εδώ θα βρεις τον πόνο μα και την χαρά την αγωνία μα και την γαλήνη… Την ομορφιά μα και την ασχήμια….
Κάθε πίνακας έχει το δικό του πάθος….
Είστε μια μαχήτρια ζωής. Πού βρίσκετε τη δύναμη να στέκεστε τόσο δυνατή;
Δεν ξέρω αν αντιπροσωπεύω όλα αυτά που αναφέρετε….
Αλλά αν ήθελα να συνοψίσω με δύο μόνο λέξεις αυτήν την δύναμη που αναφέρεστε θα έλεγα …
Μάνα και ζωγραφική….
Διότι εκτός από το παιδί που έχασα έχω και άλλο ένα παιδί με εγκεφαλική παράλυση κατά 90%…
Οπότε ιερό καθήκον μου είναι να σταθώ κοντά σε αυτό το παιδί όσο μπορώ… Και δεν μπορώ…
Και πολλές φορές να προσπαθώ να ξεπεράσω τον ίδιο μου τον εαυτό…. Παρόλα τα προβλήματα τα κινητικά που αντιμετωπίζω….
Και το 2ο που μου δίνει δύναμη είναι η ζωγραφική…. Μέσα από αυτήν συνεχίζω να ζω….
Αν δεν υπήρχε η ζωγραφική στην ζωή μου θέλω να πιστεύω πως δεν θα ζούσα…
Τι μηνύματα θέλετε να στείλετε στους αναγνώστες ;
Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλο και κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικά προβλήματα για να μπορέσω να χωρέσω σε δύο γραμμές όλην αυτήν την δύναμη που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος….
Εγώ θα έλεγα εδώ το τετριμμένο …
Να πιστεύει στον εαυτό του… Να προσπαθεί να αντλεί δύναμη και αισιοδοξία από όπου μπορεί….
Να μην σταματά να βάζει στόχους… Και να έχει πίστη. Η ζωή μας είναι χρώματα. Εμείς θα επιλέξουμε το χρώμα που θέλουμε
