Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του μοναχού Νεκταρίου για έκδοση προνομιακού εντάλματος (certiorari), αναφορικά με το διάταγμα κατακράτησης τεκμηρίων από την Ιερά Μονή Οσίου Αββακούμ, ημερομηνίας 3 Ιουλίου του 2025, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Σύμφωνα με τον αιτητή, τα τεκμήρια περιλαμβάνουν προσωπικά έγγραφα μοναχών, πνευματικές συνομιλίες, εξομολογητικές συζητήσεις, θρησκευτικά αρχεία, εικόνες και βίντεο προσώπων της Μονής.
Οι λόγοι επί των οποίων βασίστηκε η αίτηση αφορούν στο ότι το διάταγμα εξεδόθη καθ’ υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, καθότι εξεδόθη χωρίς να προϋπήρχε νόμιμη κατάσχεση, σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 32 και 32Α του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και παράλληλα εξεδόθη κατά παράβαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης, καθότι ο αιτητής δεν είχε ακουστεί πριν από την έκδοση του.
Επίσης, η αίτηση βασίστηκε στο ότι το κατώτερο Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα «τελούσε σε ουσιώδη πλάνη επί νομικού ζητήματος, καθότι δεν υπήρχε νόμιμη κατάσχεση και δεν έλαβε υπόψη ούτε και εφάρμοσε τις διατάξεις του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (Κανονισμός ΕΕ 2016/679) και του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμου του 2018, Ν.125(Ι)/2018, επειδή τα τεκμήρια αφορούσαν ειδικά και ή ευαίσθητα προσωπικά και ή θρησκευτικά δεδομένα».
«Η κατακράτηση και ενδεχόμενη επεξεργασία τέτοιων δεδομένων, χωρίς τη συγκατάθεση του αιτητή και τη λήψη των απαιτούμενων θεσμικών εγγυήσεων της νομιμότητας και της αναλογικότητας, παραβιάζουν τα άρθρα 7-9 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 8 και 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ήτοι τον σεβασμό στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, την προστασία των προσωπικών δεδομένων και τη θρησκευτική ελευθερία», αναφέρει στην αίτησή του ο μοναχός Νεκτάριος.
Σύμφωνα με τους λόγους που παρουσιάστηκαν για έκδοση προνομιακού εντάλματος, το διάταγμα εξεδόθη κατόπιν μονομερούς αίτησης, στην οποία δεν έγινε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων.
Στην ένορκη δήλωσή του ο μοναχός Νεκτάριος, η οποία συνοδεύει την αίτηση, αναφέρεται ότι με βάση τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, οποιαδήποτε πράξη παράδοσης ή διάθεσης τεκμηρίων της Ιεράς Μονής Οσίου Αββακούμ από τρίτο πρόσωπο, ήτοι τη Μητρόπολη Ταμασού, χωρίς τη συγκατάθεση του Ηγούμενου, ήταν «νομικά ανίσχυρη».
Ο αιτητής αναφέρει ότι στις 5 Μαρτίου του 2024, κατόπιν αιφνίδιας και βίαιης εισβολής στη Μονή από είκοσι πρόσωπα, εκ των οποίων κληρικοί και άτομα με καλυμμένα πρόσωπα, κάποιοι μοναχοί υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν από τη Μονή και τα εν λόγω πρόσωπα άλλαξαν τις κλειδαριές, με αποτέλεσμα τη φυσική κατοχή της Μονής και την κατακράτηση των τεκμηρίων που αφορούν στο υπό κρίση διάταγμα χωρίς νόμιμη εξουσία.
Όπως υποστήριξε στην αίτησή του το διάταγμα εξεδόθη «καθ’ υπέρβαση εξουσίας, νομική πλάνη και κατά κατάφωρη παραβίαση συνταγματικών, ευρωπαϊκών και δικονομικών εγγυήσεων».
Στην απόφασή του Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει πως «διαφαίνεται ότι το κατώτερο Δικαστήριο εξέτασε την αίτηση, με βάση τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες και ικανοποιήθηκε ότι αυτές πληρούνταν και δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος».
«Ο αιτητής δεν κατάφερε να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση, που να δικαιολογεί τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Η αίτηση απορρίπτεται», αναφέρει το Ανώτατο.
Πηγή: ΚΥΠΕ
