Με καρκίνο του παχέος εντέρου αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε η Εβελίνα Σκίτσκο, πραγματοποιώντας χειρουργείο για την αφαίρεση όγκου τον Απρίλιο.
Το μοντέλο κράτησε την περιπέτεια που πέρασε με την υγεία της μακριά από τα «φώτα» της δημοσιότητας και πριν από περίπου ένα μήνα έκανε μία ανάρτηση στα social media, αποκαλύπτοντας ότι νόσησε, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε περισσότερες λεπτομέρειες.
Την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» μιλώντας δημόσια για τα συμπτώματα που την οδήγησαν στη διάγνωση, την επέμβαση που έκανε, αλλά και για μία περίοδο οκτώ μηνών που υπεβλήθη σε χημειοθεραπείες.
Αρχικά, η Εβελίνα Σκίτσκο αναφέρθηκε στην ημέρα του χειρουργείου: «Έκανα χειρουργείο, αφαίρεση του όγκου. Η Έλενα ήθελε να ήταν δίπλα μου εκείνη την ημέρα. Το χειρουργείο έγινε στις 4 Απριλίου και είχα διαγνωστεί περίπου πριν από μια εβδομάδα. Ήμουν πολύ τυχερή, είχα μία πολύ καλή ομάδα γιατρών. Είχα καρκίνο στο παχύ έντερο, δεν το περίμεναν για την ηλικία μου».
Όσο για τα συμπτώματα που είχε, τα οποία για αρκετό διάστημα αγνοούσε, δήλωσε: «Είχα έντονα συμπτώματα, τα αγνοούσα πολύ καιρό. Είχα εναλλαγές στην τουαλέτα. Δυσκοιλιότητα, ευκοιλιότητα, είχα πολύ έντονη απώλεια βάρους. Έλεγα ότι ήταν λόγω της γυμναστικής και των ταξιδιών, αλλά δεν ήταν. Ήταν σοβαρά τα συμπτώματα. Όπως επίσης και το ότι είχε κοπεί η περίοδός μου, μου έλεγαν ότι ήταν λόγω των ταξιδιών, αλλά εγώ ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πήγα σε γαστρεντερολόγο και κάναμε κάποιες αναλύσεις. Κατάλαβα λόγω των εναλλαγών στην τουαλέτα ότι ήταν εντερικό το θέμα. Μέσα από τις αναλύσεις καταλάβαμε ότι χάνω από κάπου αίμα και μου είπε ότι θα ήταν καλό να κάνω κολονοσκόπηση για να αποκλείσουμε κάποια ενδεχόμενα και το βρήκαμε εκεί. Έγινε βιοψία, αλλά θεωρώ ότι οι γιατροί καταλαβαίνουν αν υπάρχει κακοήθεια. Το σώμα μας, μας δίνει σημάδια, το θέμα είναι να το δούμε. Ταλαιπωρήθηκα για έναν χρόνο. Ένα βράδυ είχα πολύ έντονη εναλλαγή και τότε κατάλαβα ότι δεν πρέπει να το αφήσω. Δεν είχα φόβο, συνήθως φοβόμαστε για τους άλλους».
Η Εβελίνα Σκίτσκο εξήγησε πως από την ημέρα της διάγνωσής της μέχρι και την επέμβαση όλα κύλησαν πολύ γρήγορα: «Δεν πρόλαβα να συνειδητοποιήσω τι είχα, όλα έγιναν γρήγορα, ξύπνησα και είχε φύγει. Η ψυχολογία είναι το παν, είχα την καλύτερη ομάδα. Μου είχαν πει ότι είχα τη χειρότερη περίπτωση καρκίνου, αλλά με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Κανείς δεν το περίμενε. Ήμουν τυχερή γιατί στο σημείο που ήταν μπορούσε να αφαιρεθεί. Ήταν σε δεύτερο στάδιο και δεν πρόλαβε να κάνει μετάσταση. Όταν έκανα το χειρουργείο πήραν λίγους λεμφαδένες για να δουν εάν είχε επηρεαστεί. Βρήκαν κάποια μικρά κύτταρα εκεί και έκανα χημειοθεραπεία για οκτώ μήνες. Εκεί το ένιωσα, γιατί υπήρξε μία διάρκεια. Τώρα είναι όλα καλά».
«Θεωρούσα ότι το να μιλήσω, είναι αδυναμία και ντροπή»
Η Εβελίνα Σκίτσκο αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι έδωσε μάχη με τον καρκίνο, την οποία τελικά κέρδισε, με μία ανάρτηση στο Instagram στις 16 Νοεμβρίου. Το μοντέλο, γνωστό από το «GNTM», δημοσίευσε φωτογραφίες από τη νοσηλεία της, μιλώντας για τους φόβους της αλλά και τη δύναμη που άντλησε μέσα από όλη αυτή την εμπειρία. Σημαντικό στήριγμα για εκείνη στάθηκαν η Έλενα Χριστοπούλου και οι δικοί της άνθρωποι. Η ίδια εξήγησε ότι αρχικά δυσκολευόταν να μιλήσει δημόσια για κάτι τόσο προσωπικό, πιστεύοντας ότι ίσως θεωρηθεί αδυναμία ή ντροπή. Η στάση της όμως άλλαξε όταν αντιλήφθηκε πόσοι άλλοι περνούν αντίστοιχες δοκιμασίες.
Στη λεζάντα της ανάρτησής της έγραψε: «Δεν πίστευα ότι θα ερχόταν η μέρα που θα μιλούσα δημοσίως για κάτι τόσο προσωπικό. Θεωρούσα πως είναι αδυναμία και ντροπή. Επίσης, θεωρούσα ότι το να μιλάς για κάτι τόσο προσωπικό είναι πολύ ευαίσθητο για τον κάθε ένα. Μέχρι που είδα πόσα άτομα, μικροί και μεγάλοι βιώνουν την ίδια κατάσταση. Εκεί κατάλαβα πόσοι είμαστε. Κατάλαβα πως δεν είναι αδυναμία αλλά αντιθέτως δύναμη. Το πιο δυνατό μου όπλο το οποίο θα έχω πάντα μαζί μου. Εκεί κατάλαβα πόση δύναμη μπορεί να έχει κάποιος που παλεύει καθημερινά με όλη του τη δύναμη, για να παραμείνει όρθιος. Κάποιοι ήρωες τα καταφέρνουν να βγαίνουν νικητές και κάποιοι άλλοι δυστυχώς όχι. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είναι ήρωες όμως. Οι δικοί μου ήρωες σίγουρα. Και οι ήρωες που πρέπει να εκτιμάμε και να θαυμάζουμε. Οι γιατροί, οι νοσοκόμοι, οι βοηθοί …ήρωες! Δίπλα σου σε κάθε πέσιμο αλλά και σε κάθε σκαλοπάτι που ανεβαίνεις. Μπροστά σου ένα βουνό. Αλλά… κάθε μέρα σκαλοπάτι σκαλοπάτι μέχρι να ανέβεις».
