Κραυγή απόγνωσης αρθρώνει το Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων «Άργος» στην Ορμήδεια, καθώς η υπερπληρότητα που παρουσιάζει δεν συνοδεύεται από τους ανάλογους οικονομικούς πόρους για την επιβίωσή του. Όπως ανέφερε σε δηλώσεις της η διαχειρίστρια του καταφυγίου Στέλλα Στυλιανού, το «Άργος» στηρίζει ουσιαστικά την επιβίωση των ζώων που φιλοξενεί στην εθελοντική πρωτοβουλία από ξένους στην Κύπρο και το εξωτερικό, την ώρα που η κυπριακή πολιτεία συνεχίζει να περικόπτει τους ήδη ισχνούς προϋπολογισμούς της για τα καταφύγια ζώων, ενώ οι Τοπικές Αρχές Αυτοδιοίκησης αποφεύγουν για διάφορους λόγους να συνεργασθούν και να στηρίξουν πάνω σε πραγματική και ειλικρινή βάση τους χώρους αυτούς.
Στην περίπτωση του «Άργος», συνέχισε, το 2016 η κρατική χορηγία μειώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ, προκειμένου να στηριχθεί το εθνικό πρόγραμμα στείρωσης γάτων και έτσι δόθηκαν μόνο €4.700 για τη διατροφή και την κτηνιατρική φροντίδα πέραν των 250 ζώων, σκύλων και γάτων, που φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις του. Το ποσό αυτό, επισήμανε η κ. Στυλιανού, δεν επαρκεί καν για τα φάρμακα και την κτηνιατρική φροντίδα των ζώων.
Με αυτά τα οικονομικά δεδομένα, το καταφύγιο στηρίζει την επιβίωσή του τα τελευταία χρόνια στην πολύτιμη πραγματικά φιλανθρωπία και βοήθεια κάποιων Γερμανών οι οποίοι μετέχουν σε φιλοζωικές οργανώσεις της χώρας τους, που έχουν συμβληθεί με το κυπριακό καταφύγιο σε μόνιμη βάση.
Έτσι, κάθε μήνα κατά μέσο όρο αποστέλλονται στη χώρα δέκα σκυλάκια από το «Άργος» για υιοθεσία από γερμανικές οικογένειες. Και ακόμη πιο σημαντικό για την επιβίωση του κυπριακού καταφυγίου ζώων είναι το γεγονός ότι κάθε μήνα οι Γερμανοί φιλόζωοι φροντίζουν να αποστέλλουν στην Κύπρο τις απαραίτητες ποσότητες ζωοτροφών που χρειάζονται τα κυπριακά αδέσποτα στο καταφύγιο της Ορμήδειας. Αλλά, ακόμα και αυτή η καθημερινή δραστηριότητα του καταφυγίου «Άργος» στην επαρχία Αμμοχώστου δεν θα ήταν εφικτή, αφού η ομάδα εθελοντών που το στελεχώνει αποτελείται εξ ολοκλήρου από Βρετανούς πολίτες και κανέναν Κύπριο.
ΓΙΑ ΚΑΘΕ 10 ΖΩΑ ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ, ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΝΤΑΙ 20
Η κ. Στέλλα Στυλιανού τόνισε ότι όπως και στην ελεύθερη Αμμόχωστο, έτσι και παγκύπρια, η ύπαρξη καταφυγίων ζώων είναι δυστυχώς απαραίτητη. Γιατί η σκληρή κυπριακή πραγματικότητα διδάσκει ότι για κάθε δέκα σκυλιά και γάτους που δίνονται για υιοθεσία, ταυτόχρονα άλλα 20 εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους. Και τα καταφύγια ζώων καλύπτουν ανάγκες στις οποίες πολλές φορές οι τοπικές Αρχές Αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Δυστυχώς, όμως, ενώ αυτή είναι η πραγματικότητα, οι τοπικές Αρχές πολύ συχνά αγνοούν τα καταφύγια και δεν τους παρέχουν απολύτως καμιά βοήθεια και στήριξη. Όπως π.χ. και στην περίπτωση του καταφυγίου «Άργος» στην επαρχία Αμμοχώστου, το οποίο αν είχε τη στήριξη των τοπικών Αρχών της περιοχής θα μπορούσε να αποτελέσει Περιφερειακό Καταφύγιο και να εξυπηρετεί ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς αδέσποτων ζώων.
Αποκαρδιωτική η νοοτροπία των Κυπρίων
Την ίδια στιγμή, συνεχίζει η κ. Στέλλα Στυλιανού, δυστυχώς κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι τα δείγματα γραφής των Κυπρίων, απέναντι στα ζώα.
Και συνεχίζει αναφέροντας ένα περιστατικό κοντά στα Χριστούγεννα μάλιστα, που είναι μέρες αγάπης. Πήγαν κάποιοι από τους εθελοντές του καταφυγίου να ελέγξουν βραδιάτικα τις εγκαταστάσεις επειδή έβρεχε και εντόπισαν μέσα στη βροχή κάτω από έναν θάμνο μια λεχούσα σκυλίτσα και γύρω τις κάπου οκτώ νεογέννητα σκυλάκια, σε άθλια κατάσταση και ξεπαγιασμένα. Καθώς έτρεχαν να τα περιμαζέψουν και να τα φροντίσουν, ένας από τους εθελοντές σκέφτηκε να τραβήξει μερικές σκηνές με το κινητό του από το περιστατικό και τα ξεπαγιασμένα σκυλάκια –και αυτό αποδείχθηκε ακολούθως ως σωτήρια κίνηση γι’ αυτά. Τα πλάνα αποστάληκαν σε φιλοζωικές οργανώσεις στη Γερμανία και μόλις έγινε κατορθωτό όλα σκυλάκια ταξίδεψαν στη Γερμανία, αφού υιοθετήθηκαν από γερμανικές οικογένειες που έμειναν συγκλονισμένες από τα πλάνα που λήφθηκαν στον χώρο που εντοπίστηκαν και στη συνέχεια διασώθηκαν.
Η κ. Στυλιανού μίλησε ακόμα και για ένα άλλο περιστατικό που την στεναχώρησε, αλλά και την εξόργισε συνάμα. Συνέβη και αυτό πρόσφατα και αφορούσε την εγκατάλειψη τεσσάρων κυνηγετικών σκύλων, κλειδαμπαρωμένων μέσα μια μεγάλη κάσα συσκευασίας πατατών, έξω από την είσοδο του καταφυγίου. Δεν ήταν μόνο που η αφομοίωση των συγκεκριμένων σκύλων ήταν πολύ προβληματική με τις υπόλοιπες ράτσες στο καταφύγιο. Την κ. Στυλιανού την εξόργισε πιο πολύ, το πώς μπόρεσε κάποιος άνθρωπος να συμπεριφερθεί με αυτό τον τρόπο σε τέσσερα σκυλιά, ψυχές και αυτά που τον εξυπηρέτησαν –ο Θεός ξέρει πόσες φορές– στο κυνήγι και που θα έδιναν ακόμα και τη ζωή τους ανά πάσα στιγμή για να τον προστατέψουν.
Πηγή: Φιλελεύθερος / Πάμπος Βάσιλας
