ΦΡΕΝΑΡΟΣ: Τίμησε τους λαϊκούς του ποιητές και οργανοπαίκτες (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)

O Πολιτιστικός Όμιλος Κοινοτικού Συμβουλίου Φρενάρου διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία την Εκδήλωση Λαϊκής Ποίησης με τίτλο «Στα Χνάρια της Παράδοσης 2», την Παρασκευή 12.11.2021, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου Φρενάρου, τιμώντας λαϊκούς ποιητές και οργανοπαίκτες του Φρενάρου.

Στην εκδήλωση τιμήθηκε ο αείμνηστος Ηλίας Κουλουμής για τη συμβολή του στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσω της παραδοσιακής μουσικής, ο Θεόδουλος Παπαγεωργίου και ο Κοσμάς Οικονόμου, που κέρδισαν το 1ο Βραβείο στον 21ο Διαγωνισμό Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού που προκήρυξε το ΡΙΚ με το τραγούδι «Το προσκύνημα».

Επιπλέον, τιμήθηκαν άνθρωποι του Φρενάρου που ασχολήθηκαν με το τσιάττισμα: Χριστόδουλος Περικλή (Πιτσιρής), Αντρέας Πιερέττης, Αντώνης Γιακουμή, Αντωνού Ταμπουκάρη, Κώστας Γιακουμή, Αντρέας Ν. Πετεινάρης, Μιχάλης Σταύρου Πίττα, Σίμος Κατσαρή, Φάνης Λουκά Τταππολού, Φλώρα Παπανικόλα-Μάρκου, Μαρία Σταυρή Βασίλη. Ακόμη, τιμήθηκαν οι λαϊκοί οργανοπαίκτες: Μιχάλης Στέκας (Σιαήλης-πιθκιαύλι), Θεορής Δ. Πανερκάς (λαούτο) και Λευτέρης Πετεινάρης (πιθκιαύλι).

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ακούστηκαν τραγούδια από τον Θεόδουλο Παπαγεωργίου και τον Παναγιώτη Αγγλογάλλο (Μουσικό Σχήμα «Προσκυνητές»), τσιαττιστά από τους λαϊκούς μας ποιητές και τον Ηλία Χατζημιχαήλ, καθώς και τραγούδι στο πιθκιαύλι.

Ένας από τους τιμώμενους ήταν και ο Μιχάλης Σταύρου Πίττας. Λάτρης της λαϊκής ποίησης ασχολήθηκε με αυτήν, γράφοντας και συμμετέχοντας όπου και όποτε του δινόταν η ευκαιρία, λαμβάνοντας μέρος σε εκδηλώσεις και άλλες συναθροίσεις στην περιοχή.

Ποιήμα του Μ.Πίττα απήγγειλε η εγγονή του Αγγέλα Πίττα.

Διαβάστε το ποίημα:

Ένας παλιός μου φίλος

Ζητώ συγγνώμη δκυο λεπτά, να σας απασχολήσω

για έναν πρώην φίλο μου, θέλω να σας μιλήσω

Eν τζι’ είχα έτσι πρόθεση, να τον κακολοήσω

μα πάλε με το χάλιν του, εν θέλω να τον φήσω

Τριάντα γρόνια ήμαστιν, πολλά καλή παρέα

μα ότι τζι’ αν επάθαμεν, τωρά στα τελευταία…

Τριάντα γρόνια είχα τον, μη στάξει τζιαι μη βρέξει

εγιώ είχα το να βραχώ, τζιείνος να μεν μουσιέψει

Να τύχαινεν έξω να βκω, τζιαι να τον ιξηχάσω

έρκουμουν πίσω μονομιάς, μιτά μου να τον πιάσω

Πούποτες εν επήαινα, με χώρις να τον πάρω

τζιαι να τον φήσω μόνον του, έσσω σαν που κεάρω

Ήμουν περβόλιν τζι’ έκατσα, πως εν να πνάσω νάκκο

φυσά ο αέρας παίρνει τον, έππεσεν μες στο λάκκο

Αμέσως εκατέβηκα, μέσα για να τον βκάλω

ενόμισα πως εν είχεν, σαν τζιείνον φίλον άλλο

Ποιος εν τουτός ο φίλος μου, εν να αγωνιάτε

μα κροστείτε ‘ντα που μου καμεν, τζι’ ύστερα αρωτάτε

Μιαν νύχτα τα μεσάνυχτα, ήρτεν που πανωθκιών μου

Ρε φίλε, μα τωρά ήβρες, να ‘ρτεις να μ’ αστειέψεις

ξαπόλαμε που τον λαιμό, τζιαι να με σακκατέψεις.

Εν είμαι φίλος σου, λαλεί.

Εν είσαι;

Εν είμαι, τζιαι τωρά, έπεψεν με ο Χάρος

εγιώ ‘μαι γιος του σατανά, τ’ όνομα μου, τσιάρος

Ε, αφού ‘σαι γιος του σατανά, στον δκιάολον να πάεις

την ακριβή μου τη ζωήν, εσού εν θα μου τη φάεις.

Έχω για σας μια συμβουλή, τζι’ αν θέλετε κροστείτε

όσοι εν τον ηξέρετε,

ποττέ σας μεν φιλέψετε, μιτά του να μπλεχτείτε.

μόνον να προσπαθήσετε, να τον απαλλαχτείτε.