Θλίψη στο Παραλίμνι: Έφυγε από την ζωή ο Δώρος Χατζηζαχαρίας «Η προσφορά του θα παραμείνουν ζωντανές στη μνήμη όλων»

Έφυγε από την ζωή ο Δώρος Χατζηζαχαρίας από το Παραλίμνι.Ο Δήμαρχος Παραλιμνίου-Δερύνειας τον αποχαιρέτησε αναφέροντας οτι Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα έναν αγνό και αξιόλογο Παραλιμνίτη, τον κ. Δώρο Χατζηζαχαρία. Μια έντονη, δυναμική και αυθεντική προσωπικότητα. Έναν άξιο και ακούραστο εργάτη της γης του Παραλιμνίου μέχρι το τέλος της ζωής του, αλλά και έναν άνθρωπο με ξεχωριστή και ουσιαστική παρουσία στα κοινά και στην Εκκλησία”.

Αυτούσια η ανάρτηση του

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα έναν αγνό και αξιόλογο Παραλιμνίτη, τον κ. Δώρο Χατζηζαχαρία.
Μια έντονη, δυναμική και αυθεντική προσωπικότητα. Έναν άξιο και ακούραστο εργάτη της γης του Παραλιμνίου μέχρι το τέλος της ζωής του, αλλά και έναν άνθρωπο με ξεχωριστή και ουσιαστική παρουσία στα κοινά και στην Εκκλησία.

Μια προσωπικότητα σπάνια, από εκείνες που αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον τόπο τους.
Ο αείμνηστος Δώρος Χατζηζαχαρίας διακρίθηκε για το ήθος, την ανιδιοτέλεια και το πλούσιο φιλανθρωπικό του έργο. Η προσφορά του στα εκκλησιαστικά δρώμενα, στην Ιερά Μητρόπολή μας, στην τοπική κοινωνία, στην πόλη του Παραλιμνίου και σε ολόκληρη την επαρχία Αμμοχώστου υπήρξε πολύτιμη και πολυδιάστατη.
Η παρουσία και η προσφορά του θα παραμείνουν ζωντανές στη μνήμη όλων όσοι είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν και να συμπορευτούν μαζί του.

Προσωπικά, είχα την τιμή και τη χαρά, παρά τη μεγάλη διαφορά ηλικίας μας, να συνδεθώ μαζί του με ειλικρινή φιλία και βαθιά εκτίμηση. Μας συνέδεαν, άλλωστε, και στενοί οικογενειακοί δεσμοί, αφού είμαι κουμπάρος με τον γιο του, τον αγαπητό μου φίλο Λευτέρη.

Ο Δώρος ήταν ένας άνθρωπος που μιλούσε πάντα με ειλικρίνεια, χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές. Έλεγε την άποψή του με θάρρος και καθαρότητα, ακόμη κι όταν αυτή ήταν δύσκολη. Για μένα υπήρξε πολλές φορές σύμβουλος και καθοδηγητής, και πάντοτε άκουγα με σεβασμό τις σκέψεις και τις συμβουλές του.
Αγωνιζόταν με πάθος για το Παραλίμνι και για όσα αγαπούσε: για τον Κηπουρικό Σύλλογο, για την Εκκλησία, για τον Άγιο Ηλία, για τις παραδόσεις και για κάθε τι που αφορούσε τον τόπο μας. Με τον δικό του μοναδικό τρόπο κέρδισε την εκτίμηση, τον σεβασμό και την αγάπη όλων.

Χαριτολογώντας, τον αποκαλούσαμε «Bin Laden», θέλοντας να περιγράψουμε τη δυναμική και εκρηκτική προσωπικότητά του. Και πράγματι, όπου κι αν βρισκόταν, δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητος. Με τον λόγο του, το πάθος του, τη γνησιότητά του και την αυθεντική του παρουσία, άφηνε πάντοτε το δικό του ξεχωριστό στίγμα.

Η καθιερωμένη μας σύναξη μετά τη γιορτή του Αγίου Ηλία, στο περιβόλι σου στον Πρωταρά τον περασμένο Ιούλιο, έμελλε να είναι η τελευταία μας συνάντηση. Μια πολύτιμη ανάμνηση, που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη και στην καρδιά μου.

Σε ευχαριστούμε για όλα, εκ μέρους ολόκληρου του Παραλιμνίου.

Σε ευχαριστώ προσωπικά για την αγάπη, την εκτίμηση και τη φιλία που μου χάρισες όλα αυτά τα χρόνια. Για την ειλικρίνειά σου, τις συμβουλές σου και την αφοσίωσή σου στον τόπο μας.
Καλό ταξίδι, κύριε κουμπάρε, όπως με χιούμορ συνηθίζαμε να αλληλοαποκαλούμαστε.
Θα μας λείψεις. Θα μας λείψουν οι κουβέντες σου, οι απόψεις σου, το πείσμα σου και η ξεχωριστή σου παρουσία.
Αιωνία σου η μνήμη.
Καλόν Παράδεισο.
Καλή Ανάσταση.
Καλή Αντάμωση.