Μία ανεκπλήρωτη υποχρέωση προς τον Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Ιωάννου

Γράφει η Σταύρη Αττούνη:



Την πιο ξεχωριστή ευχή στη ζωή μου την έλαβα πριν δεκαπέντε χρόνια, γραμμένη σε μια μικρή καρτούλα η οποία έγγραφε: «Mε την ευκαιρία της ονομαστική σας γιορτής, σας εύχομαι ολόψυχα, ο Θεός να είναι πάντα βοηθός και σκεπαστής της οικογένειας σας. Αυτή, είναι η μεγαλύτερη ευτυχία της οικογένειας αλλά και το αιώνιο μέλλον της”. Την συνόδευε ένα λουλούδι σε μια μικρή γλαστρούλα…

Αμέσως στο μυαλό μου ήρθαν δύο πολύ σημαντικές έννοιες, οικογένεια και εκκλησία. Η οικογένεια γιατί είναι η αρχή και ο βίος της ζωής μας, μας συνδέει με πολύ αγαπημένα μας πρόσωπα, μας καθοδηγεί και εμπερικλείνει τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας. Η εκκλησία γιατί είναι η πνευματική μας πίστη, μας καθορίζει ηθικές αξίες και ένα τρόπο ζωής, μας στηρίζει σε καλές και δύσκολες στιγμές και γενικά αποτελεί το φωτεινό φάρο της ζωής μας. Πιστεύω ότι η εκκλησία είναι ο υπέρμαχος της οικογένειας και η οικογένεια ένας πυρήνας της εκκλησίας.

Αυτό που κάνει την ευχή τόσο ξεχωριστή είναι η μορφή του Πατήρ Γεώργιου Ιωάννου, που με το τρόπο αυτό επέλεξε να μου ευχηθεί για τον ονομαστική μου γιορτή. Είναι ένας από τους ιδιαίτερους τρόπους επικοινωνίας του, όχι μόνο με τη δική μου οικογένεια αλλά και με πολλές άλλες, που σκοπό έχει να ενδυναμώσει την πίστη μας προς τον Χριστιανισμό και την οικογένεια. Ο Πατήρ Γεώργιος Ιωάννου είναι ένας ακούραστος αγωνιστής της πίστης, της πατρίδας και των ιδανικών μας. Έχει υπηρετήσει ως ιερέας την εκκλησία της Κύπρου, ως αγωνιστής της ΕΟΚΑ για την ελευθερία της πατρίδας μας και ως πραγματικός άνθρωπος στην κοινότητα του. Ένα άνθρωπος που παρά την μεγάλη του ηλικία καθοδηγεί, συμβουλεύει τους νέους, βοηθάει ποικιλόμορφα πολλές οικογένειες και συμβάλει στην ανάδειξη εκκλησιαστικών μνημείων.

Ο Πατήρ Γεώργιος Ιωάννου γεννήθηκε στη Σωτήρα το 1932 σε αγροτική οικογένεια. Σε ηλικία 20 ετών αρχίζει τη φοίτηση του στη ιερατική σχολή και το Σεπτέμβριο του 1955 χειροτονείται ιερέας με πρώτη του λειτουργία στην εκκλησία του Άη Στάθη. Δίνει τον όρκο της ΕΟΚΑ και υπηρετεί τον αγώνα με ζήλο, αφοσίωση και αυτοθυσία. Μετά από προδοσία (Οκτώβριος 1956) συλλαμβάνεται και οδηγείται για ανάκριση και στη συνέχεια στα κρατητήρια της Πύλας. Πλέον η νέα του ταυτότητα είναι ο αριθμός κρατουμένου 715.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης μας ήταν πολύ εμφανής η πίστη του στα ιδανικά του αγώνα, τα ανεξίτηλα σημάδια που άφησαν τα βασανιστήρια των περιβόητων ανακριτών Μίλλερ και Ντίαρ αλλά και η ικανοποίηση ότι άντεξε και δεν ομολόγησε στους Άγγλους. Παντρεύτηκε την Πρεσβυτέρα Βασιλική και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά δημιουργώντας μία δεμένη οικογένεια στην οποία ο Πατήρ Γεώργιος μετέδωσε τα ιδανικά του. Έντονη προσφορά έχει στην ανάδειξη των εκκλησιαστικών και άλλων θρησκευτικών μνημείων και όπως ο ίδιος είπε «η Σωτήρα έχει βαθιές ρίζες» τις οποίες οφείλουμε να μεταδώσουμε στις νεότερες γενιές. Πιστεύει στην καταγραφή της παράδοσης, της ιστορίας και των μνημείων μας, γιατί «Verba volant, scripta manent» δηλαδή τα προφορικά χάνονται ενώ τα γραπτά μένουν.

«Σε μια εποχή σαν τη δική μας που ο ηρωισμός και η θυσία χάριν των ιδανικών υποτιμούνται ή πάνε να ξεχαστούν, αποτελεί εθνική ανάγκη να θυμόμαστε εκείνους που ενσάρκωσαν τις αρετές της φυλής μας και την ομορφιά της ανθρώπινης ψυχής», (Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Ιωάννου, Σεπτέμβριος 2016).

Δεν μπορούμε παρά να παραδεχθούμε ότι πρόκειται για μία ξεχωριστή μορφή της κοινότητας της Σωτήρας με σημαντική και πολυδιάστατη προσφορά, η οποία μεταφέρει γνώσεις και εμπειρίες οκτώ δεκαετιών. Μία οργανωμένη προσπάθεια να συγκεντρωθούν και να καταγραφούν η ζωή και το έργο του όπως επίσης και μία εκδήλωση αφιερωμένη σε αυτόν, θα ήταν μία ελάχιστη ένδειξη σεβασμού / αναγνώρισης και θα αποτελούσε πηγή έμπνευσης και παραδειγματισμού.

Σταύρη Αττούνη
Ενεργός Δημότης Σωτήρας