Συνέντευξη Μάρκου Παγδατή

Με νέο προπονητή τον Γιάννο Χατζηγεωργίου, ο Κύπριος τενίστας ευελπιστεί να έχει αποτέλεσμα από το ξεκίνημα και αυτό μεταφράζεται σε μετάλλιο στους Αγώνες του Λονδίνου.

Πέρα, όμως, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Παγδατής μας μίλησε για την προσωπική του ζωή, τη δουλειά με το Γιάννο, τα λάθη στην καριέρα του, το μέλλον της Εθνικής Ντέιβις Καπ, αλλά και για την επιστροφή του Φέντερερ στο Νο1 του κόσμου.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Μάρκου Παγδατή:

Πως τα πας τώρα; «Είμαι μια χαρά, είχα πέντε μέρες ξεκούραση για το γάμο μου. Νιώθω πολύ καλά. Έχω ακόμα δέκα μέρες μπροστά μου μέχρι την Ολυμπιάδα, με τον Γιάννο θα προσπαθήσουμε να είμαστε πανέτοιμοι για το Λονδίνο, για να παίξουμε καλά».

Είσαι αγχωμένος ενόψει Ολυμπιακών; «Μπορεί, οι Ολυμπιακοί είναι διαφορετικό πρωτάθλημα, αλλά είναι ακόμη μακριά. Μπορεί την τελευταία μέρα να σκεφτώ κάτι διαφορετικό, δεν μπορώ όμως να ξέρω, αλλά προς το παρόν είμαι μια χαρά».

Ποιο είναι πιο αγχωτικό. Να κρατάς τη σημαία ή να αγωνίζεσαι; «Είμαι άνθρωπος που δεν θα σκεφτώ έτσι πράγμα, από την εμπειρία της ζωής μου».

Πως νιώθεις που θα είσαι ο σημαιοφόρος της Κύπρου; «Το να είσαι σημαιοφόρος στην Ολυμπιάδα, είναι η μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να έχει ένας αθλητής και αυτό νιώθω. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους στήριξαν αυτή την απόφαση και ψήφισαν υπέρ να είμαι σημαιοφόρος. Το ζήτησα, δεν θα με ενοχλούσε αν δεν με επέλεγαν, αλλά ήθελα να είμαι ο σημαιοφόρος».

Ο Γιώργος Αχιλλέως είπε ότι το 2008 ένας από τους λόγους που δεν πέτυχε τους στόχους του στην Ολυμπιάδα ήταν το γεγονός ότι ήταν σημαιοφόρος, αφού έχασε ώρα. Εσένα σε αγχώνει αυτό; «Δεν το σκέφτομαι αυτό το πράγμα, το μόνο πράγμα που σκέφτομαι σήμερα είναι πώς να παίξω στην προπόνηση για να είμαι έτοιμος. Τώρα, μπορώ να βρω 150 χιλιάδες δικαιολογίες πως δεν νιώθω καλά. Αλλά θέλω να το πάρω στα χέρια μου και αν πετύχω, πέτυχα, αν όχι θα μπορώ να δω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να πω ότι τίμησα τη χώρα μου».

Το τένις θα εκπροσωπηθεί με εννιά σημαιοφόρους. Τι σου λέει εσένα αυτό; «Το τένις είναι ένα από τα μεγαλύτερα αθλήματα στον κόσμο, μιλώ για τα ατομικά. Μπορεί και να είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι οι αθλητές που υπάρχουν στο τένις, είναι πολύ μεγάλοι».

Είναι ανεκπλήρωτο όνειρο η Ολυμπιάδα; «Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μου όνειρα, πάντα το ήθελα και πιστεύω αυτή είναι η στιγμή που μπορώ να το κάνω. Είμαι σε μια καλή ηλικία, παίζουμε στο Γουίμπλεντον που είναι ένα από τα αγαπημένα μου πρωταθλήματα, η επιφάνεια (σ.σ. γρασίδι) είναι μια από τις αγαπημένες μου και πιστεύω ότι έχω ένα πλεονέκτημα, όχι από τους άλλους, αλλά να πάρω μετάλλιο».

Το ότι το Ολυμπιακό τουρνουά διεξάγεται στο γρασίδι του Γουίμπλεντον, σε best of three και όχι best of five όπως τα Γκραν Σλαμ, αποτελεί το τελειότερο σενάριο για σένα; «Τέλειο (σκέψη). Θα είναι δύσκολο για τους αθλητές, αφού πρέπει να μπεις δυνατά και δεν έχεις χρόνο να αντιδράσεις αν ξεκινήσεις άσχημα ένα παιχνίδι. Δεν θα έχεις χρόνο να ξαναμπείς, όπως στα πέντε σετ. Θα είναι πλεονέκτημα για τους αθλητές που είναι πιο κάτω από τον Ναδάλ, τον Φέντερερ. Όπως εμένα, τον Τσονγκά. Οι Ολυμπιακοί θα είναι πολύ διαφορετικό πρωτάθλημα. Έχω ένα μικρό πλεονέκτημα να κάνω αυτό που θέλω».

Οι τενίστες πως αντιμετωπίζουν το Ολυμπιακό τουρνουά ως διοργάνωση; «Από την Αθήνα και το Πεκίνο παίζουμε όλοι. Πριν δεν είχε πόντους, δεν ήθελε η ITF, έτσι το σνόμπαραν αρκετοί. Τώρα δίνει πόντους και όλοι θέλουν να κερδίσουν ένα μετάλλιο ή να πάνε καλά στους Ολυμπιακούς».

Πως πήρες την απόφαση να συνεχίσεις με προπονητή τον Γιάννο Χατζηγεωργιου; «Ήταν μια απόφαση που πάντα ήθελα και όταν σταματήσαμε, δεν ήταν επειδή δεν τα πηγαίναμε καλά, αλλά επειδή ο Γιάννος είχε τα δικά του προσωπικά προβλήματα. Από τότε πέρασαν μερικά χρόνια, μιλήσαμε, είναι έτοιμος αυτός και η οικογένεια του να μας δώσουν ακόμη μία ευκαιρία. Νιώθω ότι είναι καλή απόφαση».

Πως ήταν το ξεκίνημα της συνεργασίας σου με τον Γιάννο; «Μια χαρά. Δεν είναι πως ξεκινάμε κάτι διαφορετικό, συνεχίζουμε αυτά που αφήσαμε πίσω και αυτά που κάναμε στα Ντέιβις Καπ όταν παίζαμε για τη χώρα μου και στο χρόνο που ερχόμουν και κάναμε λίγη προπόνηση μαζί. Θέλει χρόνο. Τα τελευταία 3-4 χρόνια δοκίμαζα διάφορα, ήταν λάθος που άλλαζα πολλά, άκουγα πολλούς προπονητές και δεν έκανα αυτό που πίστευα εγώ και ήταν το μεγαλύτερο μου λάθος».

Τι λάθος έκανες ακριβώς; «Έπρεπε να πάρω ένα προπονητή σαν τον Γιάννο και να ακολουθήσω ένα δρόμο, να σταματήσω να ακούω τι λένε οι άλλοι και να κάνω αυτό που έκανα παλιά, να έχω μια σταθερότητα και να είμαι σε ένα δρόμο. Τένις ξέρω να παίζω, φυσική κατάσταση έχω. Το πρόβλημα ήμουν εγώ, έπρεπε να μπαίνω στο γήπεδο και να κάνω αυτό που θέλω. Να μην δοκιμάζω διάφορα, αλλά να είμαι ο εαυτός μου, να παίζω το τένις μου και να το απολαμβάνω».

Πόσο καιρό συνέβαινε αυτό; «Τα τελευταία 3-4 χρόνια. Το τένις είναι δουλειά για μένα. Δεν ήμουν ο εαυτός μου, έμπαινα στο γήπεδο και δεν ήξερα τι να κάνω, περίμενα λύση απ’ έξω, δεν έκανα αυτό που θέλω. Τότε δεν με ένοιαζε τίποτα, εναντίον ποιον παίζω, τι λένε οι άλλοι. Θα πάρει χρόνο αυτό, έχει 3-4 χρόνια που είμαι σ’ αυτόν τον δρόμο και πιστεύω θα πάρει λίγο χρόνο, όταν το βρω ξανά θα κάνω τη διαφορά».

Θα έχει πίστωση χρόνου η συνεργασία με τον Γιάννο; «Ναι. Το πιο σημαντικό, όχι να έρθει τώρα, αλλά να έρθει το καλό αποτέλεσμα. Δεν με πειράζει αν έρθει σε 3-4 χρόνια ή σε ένα χρόνο, αλλά να έρθει».

Τι μπορεί να κάνει ο Γιάννος; «Ο Γιάννος θέλω να με βοηθήσει. Θα έρθει το αποτέλεσμα, επειδή το έχω ξανακάνει. Εξαρτάται από εμένα, όχι μόνο τον Γιάννο. Ο Γιάννος θα είναι εκεί να με βάλει στο σωστό δρόμο, να παίζω σωστά, αλλά πρέπει να πάρω την ευθύνη πάνω μου, να σταματήσω να γυρεύω λύσεις απ’ έξω και να μπαίνω μέσα και να βρίσκω μόνος μου τις λύσεις. Αυτό πρέπει και πιστεύω θα κάνω. Και ξέροντας τον εαυτό μου, πιστεύω θα βρω τη λύση. Μπορεί να βάζω πίεση στον εαυτό μου με αυτά που λέω, αλλά δεν με ενοχλεί, από μικρός έχω πίεση».

Πότε άρχισες να λες ότι μπορείς να το γυρίσεις; «Πάντα το έλεγα, απλώς δεν ήμουν στο σωστό δρόμο. Δεν έλεγα ποτέ πως δεν θα τα καταφέρω. Πάντα σκέφτομαι έτσι. Τώρα είμαι στο σωστό δρόμο».

Πως αντιμετωπίζεις τις αλλαγές στη ζωή σου; «Αν μου έλεγες στα 14 μου ότι θα είχα αυτούς τους φίλους, αυτή την οικογένεια, την Καρολίνα, να περιμένω μωρό μέσα στο 2012, θα τα υπόγραφα όλα. Δεν θα άλλαζα τίποτα, δεν θα άλλαζα ούτε τα λάθη, επειδή αυτά με έφεραν εδώ που είμαι σήμερα».

Θεωρείς ότι ο γάμος και το παιδί, θα σε βοηθήσουν να βελτιώσεις την ψυχολογία σου; «Δεν νομίζω πως αν παντρευτείς και κάνεις μωρό θα βοηθηθείς. Μπορεί όμως να σου δώσει και ώθηση. Δεν ξέρω. Η Καρολίνα τον τελευταίο χρόνο με βοηθάει αφάνταστα. Πάντα ήθελα να παντρευτώ. Εξαρτάται από την κοπέλα που έχεις. Όχι μόνο επειδή είναι τενίστρια, αλλά είναι φανταστικός άνθρωπος, κάνει τα πάντα για μένα. Με βοηθάει εμένα να είμαι ο εαυτός μου και να ευχαριστιέμαι τη ζωή μου, έτσι για μένα είναι από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου».

Ήταν δύσκολο να αφήσεις την οικογένεια σου, δύο μέρες μετά τον γάμο, για να επιστρέψεις στη δουλειά; «Δεν έζησα άλλο γάμο για να σου πω (γέλια). Έτσι είναι η ζωή μου, ότι εμπόδιο βρω μπροστά μου το παίρνω χαλαρά. Αν έρθει κάποιος και μου πει ‘δεν καταλάβω πως επιστρέφεις άμεσα στο τένις’ θα του πω ‘εγώ δεν σε καταλάβω εσένα’. Για μένα και την Καρολίνα είναι φυσιολογικό, τώρα συγκεντρώνομαι στο τένις μου. Αυτό βλέπουμε».

Πόσο δύσκολο είναι να δουλέψεις εδώ με τόση ζέστη; «Αυτή είναι η ζωή μου. Ο Γιάννος ακόμη δουλεύει με την Ομοσπονδία, γι’ αυτό είμαστε εδώ. Δεν είναι πρόβλημα, καθόλου. Μένουμε σε ξενοδοχείο, η Καρολίνα καταλαβαίνει, κάνει τη ζωή της. Δεν βάζουμε εμπόδια μπροστά μας».

Θα σταματήσει το τένις η Καρολίνα; «Δεν αποσύρθηκε επίσημα, δεν ξέρει ακόμα».

Όταν είσαι Κύπρο θα δουλεύεις συχνά με τους νεαρούς, όπως τον Σέργη Κυρατζή και τον Πέτρο Χρυσοχό; «Ναι και πριν όταν με τον Γιάννο δούλευα εδώ, χρησιμοποιούσαμε παίκτες από την Κύπρο ως sparring partner. Αυτοί πρέπει να πάρουν αυτό που έχουν σήμερα και θα κάνει καλό γι’ αυτούς».

Το ότι προπονείσαι με νεαρούς, σε βοηθάει όντως; «Δεν κάνει διαφορά. Τώρα ας πούμε, θα πάω στο Λονδίνο μια εβδομάδα νωρίτερα και θα έχω χρόνο να προετοιμαστώ με παίκτες του επιπέδου μου. Είναι δύο στο μισό κορτ, παίζουν καλά, επιστρέφουν πολλές μπάλες και μου δίνουν ρυθμό».

Ο πραγματικός Μάρκος πότε θα βγει στο γήπεδο; «Έχω πολλά ακόμα να δώσω, είμαι 27 χρονών και θέλω να παίξω για τα επόμενα 6-7 χρόνια. Αυτό θέλω να κάνω. Σε 6-7 χρόνια, πιστεύω, έχεις πολύ χρόνο μπροστά σου για να δώσεις πολλά».

Στα επόμενα 6-7 χρόνια το ζητούμενο είναι η σταθερότητα; «Το πρώτο ζητούμενο είναι ένα Γκραν Σλαμ, αυτό με ενδιαφέρει. Η σταθερότητα, εντάξει, χωρίς αυτή δεν έρχεται ο τίτλος. Πρώτα όμως το Γκραν Σλαμ και η σταθερότητα θα έρθει μέσα από τη δουλειά με τον Γιάννο. Δεν σκέφτομαι να είμαι πιο σταθερός, σκέφτομαι να κάνω τα σωστά πράγματα και όταν βρω τον εαυτό μου και τον Μάρκο που ξέρουμε, θα έρθει η σταθερότητα».

Όταν θα ακολουθεί Γκραν Σλαμ, θα αποφεύγεις τα 250άρια; «Δεν θα πηγαίνω καν στο 250άρι σ’ αυτή την περίπτωση, αλλά θα ξεκουραζόμουν ενόψει του Γκραν Σλαμ, αν νιώθω πως χρειάζεται».

Πως σου φάνηκε η επιστροφή του Φέντερερ στο Νο1 του κόσμου; «Λογική. Ήταν έξι χρόνια στο Νο1, μετά όλοι τον έριξαν πολύ χαμηλά και του αξίζει να πάει πίσω εκεί που πήγε».

Ποιο το πρόγραμμα σου στη συνέχεια; «Έχω τους Ολυμπιακούς, αμέσως μετά θα πάω στο Τορόντο και ακολούθως στο Σινσινάτι, στο Γουίνστον Σάλεμ και μετά στη Νέα Υόρκη. Τον Οκτώβριο γεννάει η Καρολίνα, πρέπει από τον 8ο μήνα να μείνει στη χώρα που θα γεννήσει, επειδή δεν πρέπει να μετακινείται. Ακόμα δεν αποφασίσαμε που θα γεννήσει. Το μωρό θα πάρει τη δική μου υπηκοότητα».

Ποια η σχέση σου με τον διατροφολόγο Δρ. Ίγκορ Σετόγιεβιτς; «Τον βλέπω κάποιες φορές, μιλάμε στο τηλέφωνο με τον Ίγκορ».

Το κυπριακό κοινό σε θυμάται μόνο στις επιτυχίες ή νιώθεις ότι σε στηρίζει; «Με στηρίζει, τουλάχιστον οι περισσότεροι με στηρίζουν. Πάντα είχε κάποιους που δεν».

Τι έχεις να πεις στους μικρούς που σε θαυμάζουν; «Να πιστεύουν στα όνειρα τους και αν θέλουν να πετύχουν, πρέπει να δουλέψουν πάρα πολύ σκληρά. Και να τους ευχαριστήσω που μου δείχνουν αυτή την αγάπη. Εγώ έχω ως ήρωα μου τον Ράφτερ και τον Άγκασι και όταν δίνω το χέρι μου στον Ράφτερ, ακόμη και σήμερα, νιώθω ότι κάτι συμβαίνει (γέλια)».

Τι λες για το επεισόδιο με τις ρακέτες στο Αυστραλιανό; «Δεν έκανα κακό σε κανέναν. Έχει πολλούς παίκτες που το κάνουν. Τέλος πάντων, δεν πιστεύω ότι ήταν καλό πράγμα αυτό που έκανα. Έχασα τον εαυτό μου. Και το είπα ‘υπόσχομαι να μην ξανασυμβεί’. Ήταν ένα μικρό λάθος που έκανα. Δεν το πήρανε καλά οι διοργανωτές».

Συνεχίζεις στο Ντέιβις Καπ, τώρα που θα είναι ομοσπονδιακός ο Νικ Παπαδόπουλος; «Καμία αλλαγή. Συνεχίζουμε. Αν μπορεί να επιτευχθεί η άνοδος, ναι. Το θέλω».

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ