Τρομοκρατικά χτυπήματα στην Κύπρο που συγκλόνισαν τον κόσμο

Η παγκόσμια κοινότητα βρίσκεται για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια συγκλονισμένη και τρομοκρατημένη κάτω υπό την απειλή ενός τρομοκρατικού χτυπήματος. Αυτή τη φορά ήταν στη Γαλλία με πρωταγωνιστές μουσουλμάνους τζιχανιστές. Προηγουμένως στο πρόσφατο παρελθόν ήταν η Αλ Κάιντα που έσπερνε τον φόβο και τον πανικό σε διάφορες χώρες μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους στην Αμερική.

Παγκόσμιο συγκλονισμό και τρόμο προκάλεσαν επίσης οι τρομοκρατικές επιθέσεις σε σταθμούς τρένων στην Μαδρίτη και στο Λονδίνο. Ο δυτικός κόσμος ζει τα τελευταία χρόνια υπό τον φόβο τρομοκρατικών χτυπημάτων.

Η Κύπρος σήμερα μπορεί να μη φαντάζει ως ένας πιθανός στόχος υψηλού κινδύνου για τρομοκρατικό χτύπημα, όμως στο παρελθόν βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο της τρομοκρατίας. Πότε με αεροπειρατείες, πότε με δολοφονίες, πότε με βομβιστικές επιθέσεις. Συμβάντα που έλαβαν χώρα τις δεκαετίες του ‘70 και ‘80 προκαλώντας συγκλονισμό και στρέφοντας τα φώτα του παγκόσμιου ενδιαφέροντος στην Κύπρο.

Γεγονότα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ενέπλεξαν τη χώρα μας στον τότε πόλεμο της τρομοκρατίας που ήταν άμεσα συνυφασμένος με τις πολιτικές αντιπαραθέσεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, δηλαδή της αραβοϊσραηλινής αντιπαράθεσης. Οδηγώντας μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις την Κύπρο και σε διπλωματική αντιπαράθεση, με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση της αεροπειρατείας που ακολούθησε τη δολοφονία του Αιγύπτιου διπλωμάτη Γιουσούφ Ελ Σεμπάι που είχε ως κατάληξη την αιματηρή μάχη της κυπριακής εθνοφρουράς με Αιγύπτιους κομάντος που επιχείρησαν χωρίς άδεια να επιτεθούν στο αεροσκάφος.

Η περίπτωση αυτή, η οποία οδήγησε σε σοβαρή δοκιμασία τις σχέσεις Λευκωσίας-Καΐρου, δεν ήταν η πρώτη που λαμβάνε χώρα στο νησί ούτε και η τελευταία. Ήταν όμως η χαρακτηριστικότερη και πιο σοβαρή, αφού η κατάληξή της είχε τους περισσότερους νεκρούς με το θέμα να παίρνει και πολιτικές διαστάσεις. Όπως επισημαίνει ο διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών Χρίστος Ιακώβου, μετά το γεγονός αυτό, οι μέχρι τότε άριστες διπλωματικές σχέσεις της Κύπρου με την Αίγυπτο διακόπηκαν για τέσσερα χρόνια, σε μια περίοδο αυξημένης ανάγκης για διπλωματική υποστήριξη λόγω της τουρκικής εισβολής.

Παράλληλα, η Κύπρος δέχθηκε επικρίσεις, ιδιαίτερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, για μη επαρκή μέτρα τόσο για την πρόληψη όσο και για την καταστολή της τρομοκρατίας. Λίγους μήνες μετά την αιγυπτιακή επίθεση, ελήφθη και η απόφαση για τη δημιουργία της ΜΜΑΔ. Ιδιαίτερα σημαντικό ωστόσο, όπως αναφέρει ο κ. Ιακώβου, είναι το γεγονός ότι απεδείχθη πως η Κύπρος μπορούσε εύκολα να καταστεί ένα πεδίο επίλυσης αραβοϊσραηλινών ή ακόμη ενδοαραβικών διαφορών, με αρνητικές επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική. Τέλος, όπως αναφέρει, η Κυπριακή Δημοκρατία, με την απόφασή της να εμπλακεί στρατιωτικά αφότου εξελίχθηκε η επίθεση των Αιγύπτιων καταδρομέων, το μόνο, και πιο σημαντικό, που κατάφερε να διασώσει ήταν τη μη αμφισβήτηση της κυριαρχίας της.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδης πρόσφατα, μετά την υπογραφή του βιβλίου συλλυπητηρίων που έχει ανοιχθεί για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, στην οικία του Γάλλου πρεσβευτή, τόνισε ότι οι κυπριακές Αρχές ασφαλείας λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για αποτροπή ενός τρομοκρατικού κτυπήματος και στην Κύπρο. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προέβη στη δήλωση σχολιάζοντας πληροφορίες ότι πολύ σύντομα θα υπάρξει μεγάλο τρομοκρατικό κτύπημα στην Ευρώπη.

Ο Πρόεδρος απέφυγε να σχολιάσει τη δήλωση του διοικητή της ΚΥΠ Ανδρέα Πενταρά ότι τα κατεχόμενα αποτελούν δίοδο για τους τζιχαντιστές είτε προς την Ευρώπη είτε προς το Ιράκ και τη Συρία. Στο βιβλίο συλλυπητηρίων, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έγραψε: «Η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας καταδικάζει με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο τις αποτρόπαιες και βάρβαρες επιθέσεις στο Παρίσι πριν από λίγες ημέρες, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 17 ανθρώπων. Η παγκόσμια κοινότητα, συγκλονισμένη από αυτήν την κτηνωδία, δεν θα πρέπει να επιτρέψει στους εξτρεμιστές να αμφισβητήσουν τις δημοκρατικές αξίες μας και να φιμώσουν την ελεύθερη έκφραση απόψεων και ιδεών.

Εκ μέρους του κυπριακού λαού, εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή μου προς τις οικογένειες των θυμάτων και διαβεβαιώνω τη γαλλική κυβέρνηση και τον λαό της για την ειλικρινή αλληλεγγύη μας».

Τα γεγονότα της δολοφονίας του Ελ Σεμπάι

Το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 1978, στις 10 το πρωί, άρχιζε στο ξενοδοχείο «Χίλτον» της Λευκωσίας η δεύτερη μέρα της 6ης Συνόδου του Κινήματος Αφροασιατικής Αλληλεγγύης (AAPSO). Στην αίθουσα του συνεδρίου βρίσκονταν 64 από τους 80 συνέδρους.

Όπως αναφέρει ο κ. Ιακώβου, στο ξενοδοχείο δεν υπήρχε μεγάλη αστυνομική δύναμη πέρα από τη συνηθισμένη για τέτοιες περιπτώσεις φρουρά. Στις 11:15 κατέβηκε από το δωμάτιό του ο Γιουσούφ Ελ Σεμπάι, πρόεδρος του Κινήματος, και κατευθύνθηκε προς το περίπτερο, με τα βιβλία και τις εφημερίδες του ξενοδοχείου. Εκεί πυροβολήθηκε από δύο Παλαιστινίους, τον Σαμί Κατάρ, κάτοχο ιορδανικού διαβατηρίου, και τον Ζιγιάντ Άλι, κάτοχο κουβετιανού διαβατηρίου. Ουδείς αυτόπτης μάρτυρας υπήρξε κατά την ώρα της δολοφονίας.

Ακολούθως οι δύο Παλαιστίνιοι, κρατώντας περίστροφα και χειροβομβίδες, προχώρησαν προς την αίθουσα του συνεδρίου και αφού αφόπλισαν τους δύο αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί με πολιτικά ρούχα, κράτησαν τους 64 παρευρισκομένους συνέδρους ως ομήρους. Ρόλο διαμεσολαβητή και διερμηνέα ανέλαβε ο Β. Λυσσαρίδης, ο οποίος ήταν τότε αντιπρόεδρος του Κινήματος.

Αρχικά, οι δύο Παλαιστίνιοι απαίτησαν να μιλήσουν με τον πρόεδρο της χώρας, ο οποίος απουσίαζε στην Αθήνα. Τότε ανακοίνωσαν προς τους ομήρους ότι σκότωσαν τον Σεμπάι γιατί συνόδευσε τον Ανουάρ Σαντάτ στο πρόσφατο ταξίδι του στο Ισραήλ, γι’ αυτό τον θεωρούσαν προδότη. Στο μεταξύ έφθασε στο ξενοδοχείο ο υπουργός Εσωτερικών και αμύνης Χρ. Βενιαμίν. Μετά την επικοινωνία του υπουργού με τους δύο Παλαιστινίους αφέθηκαν ελεύθερες οι γυναίκες-όμηροι και ο Β. Λυσσαρίδης. Ο τελευταίος μεσολάβησε και για την απελευθέρωση των μη Αράβων ομήρων.

Οι διαπραγματεύσεις με τους δύο Παλαιστινίους συνεχίστηκαν έως τη 1:30 το μεσημέρι οπότε απελευθερώθηκε μεγάλος αριθμός των ομήρων, πλην 15 Αράβων, συμπεριλαμβανομένων και των πέντε μελών της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Το αίτημα των τρομοκρατών, το οποίο έγινε δεκτό, ήταν να μεταφερθούν στο αεροδρόμιο της Λάρνακας και να τους δοθεί αεροπλάνο για την ασφαλή μεταφορά τους στη Λιβύη ή τη Νότια Υεμένη.

Οι δύο τρομοκράτες, με τους ομήρους, έφθασαν στο αεροδρόμιο λίγο μετά την άφιξη στην Κύπρο του τότε Προέδρου Σπύρου Κυπριανού από την Αθήνα. Αφού πρώτα συνήλθε το Υπουργικό Συμβούλιο στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό της Λάρνακας, ακολούθησε επικοινωνία με την κυβέρνηση της Αιγύπτου, η οποία ζήτησε από την κυπριακή κυβέρνηση να καθυστερήσει την αναχώρηση του αεροπλάνου που θα μετέφερε τους τρομοκράτες με τους ομήρους στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή, άρχισαν να προκαλούνται πολλά ερωτηματικά σχετικά με τις κινήσεις του στρατιωτικού ακολούθου της αιγυπτιακής πρεσβείας στη Λευκωσία, Φαρούκ Τακί.

Στις 8:30 το βράδυ, μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις, τις οποίες χειριζόταν προσωπικά ο Πρόεδρος Σπ. Κυπριανού, δίδεται άδεια σε αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών να απογειωθεί με τους τρομοκράτες και τους ομήρους προς άγνωστη κατεύθυνση.
Λίγο πριν απογειωθεί το αεροπλάνο, είχαν φθάσει ως «επισκέπτες» στην Κύπρο, όπως αποδείχθηκε αργότερα, τέσσερις αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου, για να προετοιμάσουν μαζί με τον στρατιωτικό ακόλουθο το έδαφος για μία ενδεχόμενη αιγυπτιακή επιδρομή. Αμέσως μετά την άφιξή τους, έγιναν αντιληπτοί να φωτογραφίζουν χώρους του αεροδρομίου της Λάρνακας.

Το αεροπλάνο των Κυπριακών Αερογραμμών προσπάθησε ανεπιτυχώς να εξασφαλίσει άδεια προσγείωσης στη Λιβύη, στο Κουβέιτ και τη Νότια Υεμένη. Τελικά μετά από εισήγηση του ενός εκ των πιλότων (Μάριου Κουτσοφτίδη) πείσθηκαν οι δύο τρομοκράτες να δεχθούν να κατευθυνθεί το αεροπλάνο προς το Τζιμπουτί. Αν και ο πύργος ελέγχου του Τζιμπουτί ειδοποιήθηκε από γαλλικό αεροπλάνο, λίγο πριν από την προσγείωση του κυπριακού αεροπλάνου, για τα όσα συνέβαιναν, εντούτοις, για να αποφευχθεί τραγωδία, υποχώρησε την τελευταία στιγμή προκειμένου να το ανεφοδιάσει με καύσιμα. Τελικά, μετά από έναν κύκλο ανεπιτυχών συνομιλιών με αραβικά κράτη, ο Πρόεδρος Κυπριανού ζητά από το αεροπλάνο να επιστρέψει στη Λάρνακα.

Το αεροπλάνο έφθασε στη Λάρνακα στις 5:30 το απόγευμα της Κυριακής 19 Φεβρουαρίου.

Οι όμηροι, μεταξύ των οποίων και ο υπουργός Εσωτερικών Χρ. Βενιαμίν, μεταφέρονται από το Χίλτον για τη Λάρνακα.

Η επιχείρηση των Αιγυπτίων

Λίγο μετά την επιστροφή του αεροπλάνου στη Λάρνακα, η αιγυπτιακή κυβέρνηση ειδοποίησε την κυπριακή ότι ένα αεροπλάνο Hercules C 130 θα έφθανε στην Κύπρο για να μεταφέρει τον Αιγύπτιο υπουργό Πληροφοριών προκειμένου να διαπραγματευθεί με τους τρομοκράτες. Σύμφωνα με τον κ. Ιακώβου, στις 6:40 προσγειώνεται το αιγυπτιακό αεροπλάνο αλλά προς έκπληξή τους οι κυπριακές Αρχές διαπιστώνουν ότι το αεροπλάνο μετέφερε Αιγυπτίους καταδρομείς και όχι τον υπουργό Πληροφοριών.

Παρά τις ρητές οδηγίες του Σπύρου Κυπριανού προς τους Αιγυπτίους να μην αναλάβουν δράση και παρά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον πρόεδρο της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ, στις 8:30 το βράδυ ένα στρατιωτικό τζιπ με τέσσερις Αιγύπτιους καταδρομείς φεύγει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και αρχίζει πυροβολισμούς κατά του αεροπλάνου.

Την ίδια στιγμή, οι υπόλοιποι Αιγύπτιοι στρατιώτες ακροβολίζονται και προχωρούν προς το αεροπλάνο πυροβολώντας. Το τζιπ ακινητοποιείται με μία χειροβομβίδα που ρίχθηκε από Κυπρίους στρατιώτες και σκοτώνονται και οι τέσσερις επιβαίνοντες. Στη συνέχεια, η Εθνοφρουρά καταστρέφει με ένα αντιαρματικό βλήμα το αιγυπτιακό αεροπλάνο.

Οι Αιγύπτιοι αιφνιδιάζονται και τελικά οι κυπριακές δυνάμεις κατορθώνουν να αποτρέψουν περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης και, το πιο σημαντικό, εμποδίζουν οποιαδήποτε παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κυπριακού κράτους. Λίγο μετά το τέλος της μάχης στο αεροδρόμιο, οι δύο Παλαιστίνιοι τρομοκράτες παραδόθησαν στις κυπριακές Αρχές και καταδικάστηκαν αργότερα σε πολυετή φυλάκιση.

Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν 17 νεκροί και 16 τραυματίες από πλευράς Αιγυπτίων και 8 τραυματίες από κυπριακής πλευράς.

Τρομοκρατικά χτυπήματα στην Κύπρο

Πέραν της υπόθεσης της δολοφονίας του Ελ Σεμπάι σημειώθηκαν στην Κύπρο και άλλα σημαντικά τρομοκρατικά χτυπήματα, τόσο προηγουμένως όσο και τα χρόνια που ακολούθησαν, με τη χώρα μας, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ‘80, να βρίσκεται στο επίκεντρο της αραβοϊσραηλινής διαμάχης. Τρομοκρατικά χτυπήματα, τα οποία στοίχισαν τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε υλικές ζημιές. Το κυριότερο όμως, σκόρπισαν τον τρόμο και τον πανικό, καταρρακώνοντας σε κάποιες περιπτώσεις και το κύρος της κρατικής οντότητάς μας.

Τα κυριότερα τρομοκρατικά χτυπήματα με χρονολογική σειρά έχουν ως εξής:

* 25 Ιανουαρίου 1973: 
 Δολοφονία στη Λευκωσία (ξενοδοχείο («Ολύμπικ») του εκπροσώπου της Φάταχ στην Κύπρο, Χουσεΐν Μπασίρ. Οι Ισραηλινοί τον θεωρούσαν ως έναν από τους υπευθύνους της επίθεσης εναντίον των Ισραηλινών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. Η δολοφονία αυτή ουσιαστικά άνοιξε τον κύκλο τρομοκρατικών επιθέσεων στην Κύπρο οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο της αραβοϊσραηλινής αντιπαράθεσης.

* 25 Σεπτεμβρίου 1985: 
Δολοφονία τριών Ισραηλινών στη μαρίνα της Λάρνακας, από την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Οι Ισραηλινοί ως αντίποινα βομβάρδισαν το αρχηγείο της ΟΑΠ στην Τυνησία.

* 3 Αυγούστου: 
Επίθεση της οργάνωσης «Ενωμένη Νασεριστική Εθνική Οργάνωση» η οποία δρούσε με έδρα τον Λίβανο αλλά στην πραγματικότητα έδρα της ήταν η Λιβύη. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου με όλμους από θάλασσα και ξηρά και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο μίας Αγγλίδας που βρισκόταν μέσα στις Βάσεις. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στην κατάρριψη δύο αεροπλάνων της Λιβύης από Βρετανούς και Αμερικάνους. Μετά το χτύπημα οι τρομοκράτες διέφυγαν και δεν έγινε κατορθωτή καμία σύλληψη.

* 15 Φεβρουαρίου 1988: 
 Τρεις υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ΟΑΠ δολοφονήθηκαν μετά από έκρηξη του παγιδευμένου αυτοκινήτου τους στη Λεμεσό. Το έργο αποδίδεται στις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Λίγες ώρες αργότερα οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες πραγματοποίησαν επίθεση σαμποτάζ με εκρηκτικά στο πλοίο «Σολ Φρύνη» στο λιμάνι της Λεμεσού, το οποίο είχε αγοραστεί από την ΟΑΠ με σκοπό να μεταφέρει συμβολικά 135 Παλαιστινίους πρόσφυγες στη Χάιφα. Η έκρηξη είχε ως αποτέλεσμα το πλοίο να γείρει χωρίς να υπάρξουν θύματα και τελικά τα ταξίδι να ματαιωθεί.

Η έκρηξη στον Πεδιαίο

Το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Μαΐου 1988, γνωστό ως έκρηξη στον Πεδιαίο ποταμό στη Λευκωσία, στοίχισε συνολικά τη ζωή σε τρεις ανθρώπους, ενώ τραυματίστηκαν 15 συνολικά πρόσωπα. Έχασαν τη ζωή τους ένας εκ των δύο δραστών και δύο ανυποψίαστοι Ελληνοκυπρίοι, μία γυναίκα και ένας άνδρας. Το συμβάν αυτό θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο χτύπημα τρομοκρατίας που ετοιμάστηκε και σχεδιάστηκε με στόχο την ισραηλινή Πρεσβεία στη Λευκωσία. Απέτυχε όμως ως προς την εκπλήρωση του στόχου της.

Την επίθεση σχεδίασαν και ανέλαβαν να εκτελέσουν δύο Λιβάνιοι μέλη της ισλαμικής οργάνωσης Τζιχάντ. Ο Omar Ahmed Hawillo, 28 ετών και ο Kadour Ahmed Honeim, ο οποίος τελικά υπήρξε και ένα από τα θύματα της επίθεσης. Συγκεκριμένα, το πρωινό εκείνης της ημέρας, ο Kadour Ahmed Honeim, οδηγώντας ένα αυτοκίνητο φορτωμένο περίπου 100 kg ισχυρής εκρηκτικής ύλης, προσπάθησε να το σταθμεύσει μπροστά από το κτήριο της Πρεσβείας του Ισραήλ, όπως προέβλεπε το σχέδιο της επίθεσης.

Ο δεύτερος Λιβάνιος, ο Omar Ahmed Hawillo, παραμόνευε σε μικρή απόσταση, έχοντας μαζί του ένα τηλεχειριστήριο για να πυροδοτήσει τα εκρηκτικά. Το σχέδιο χάλασε όταν ο αστυνομικός μπροστά από την Πρεσβεία δεν επέτρεψε στον Kadour Ahmed Honeim να σταθμεύσει το όχημά του εκεί που είχαν σχεδιάσει. Έτσι, ο Honeim προχώρησε με το αυτοκίνητό του βγαίνοντας στον κύριο δρόμο της λεωφόρο Γρίβα Διγενή, κορνάροντας, προσπαθώντας να στείλει μήνυμα στον Hawillo ότι το σχέδιο δεν πήγε όπως υπολόγισαν.

Αυτός όμως το ερμήνευσε ως σήμα για να πυροδοτήσει αμέσως τα εκρηκτικά. Το αποτέλεσμα ήταν να σημειωθεί τεράστια έκρηξη που σκότωσε τον Honeim, μία Ελληνοκύπρια η οποία ακολουθούσε με το αυτοκίνητό της, καθώς και έναν ακόμη Ελληνοκύπριο περαστικό από την περιοχή. Ο Hawillo, ο οποίος προσπάθησε να διαφύγει με άλλο αυτοκίνητο, συνελήφθη περίπου μία ώρα αργότερα από την κυπριακή Αστυνομία.

Άντρες της οποίας εντόπισαν σε παρακείμενη περιοχή της Πρεσβείας ένα φάκελο και το τηλεχειριστήριο με το οποίο πυροδοτήθηκε η έκρηξη με τα δακτυλικά αποτυπώματά του πάνω. Ανακρινόμενος δήλωσε ότι δεν έχει τίποτα με τον λαό της Κύπρου, όμως είναι περήφανος για κάθε επίθεση εναντίον του Σιωνισμού. Καταδικάστηκε τελικά από το δικαστήριο σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Η αεροπειρατεία του 1988

Πέραν των πιο πάνω χτυπημάτων που είχαν άμεση σχέση με την Κύπρο, στη χώρα μας εξελίχθηκε και μία αεροπειρατεία, με τη Λάρνακα να είναι ο διακομετακομιστικός σταθμός των αεροπειρατών. Συγκεκριμένα, στις 5 Απριλίου 1988 πτήση της Kuwait Airways 422 από την Ταϊλάνδη προς Κουβέιτ υπέστη αεροπειρατεία. Οι αεροπειρατές ζήτησαν την εκτροπή της πτήσης προς το Ιράν και μετά ανάγκασαν τους κυβερνήτες του αεροσκάφους τύπου Boeing 747 να κατευθυνθούν δυτικότερα, προς την Αλγερία. Το αεροσκάφος χρειαζόταν ανεφοδιασμό, για τον λόγο αυτό προσγειώθηκε στη Λάρνακα. Δύο από τους επιβάτες-ομήρους, υπήκοοι Κουβέιτ, εκτελέστηκαν από τους αεροπειρατές και τα πτώματά τους ρίχθηκαν στον δίαυλο του αεροδρομίου. Η αεροπειρατεία ολοκληρώθηκε στην Αλγερία στις 20 Απριλίου 1988.

Πηγή: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ