Financial Times για Κύπρο: Οι επαίτες δεν επιλέγουν!

Ως απόπειρα τετραγωνισμού του κύκλου περιγράφουν σε νέο δημοσίευμά τους οι Financial Times την προσπάθεια των Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης να καταλήξουν σε ένα πακέτο διάσωσης για την Κύπρο. Όπως αναφέρεται, το πακέτο «δεν πρέπει να δυσχεράνει την κατάσταση μεσοπρόθεσμα, αλλά δεν πρέπει και να ανταμείβει την επιπόλαιη συμπεριφορά που επέτρεψε την τόσο μεγάλη διόγκωση του τραπεζικού τομέα».

Η ανταπόκριση της βρετανικής εφημερίδας από το Βερολίνο περιλαμβάνει δήλωση του Κουρτ Λάουκ, επικεφαλής του επιχειρηματικού συμβουλίου του κυβερνώντος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος λέει ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας στην Κύπρο μεγάλωσε κατά 240% από το 1995 έως το 2011. «Αυτό δεν είναι μοντέλο για το μέλλον. Είναι επείγουσα ανάγκη να καταστεί η αγορά εργασίας πιο ευέλικτη, να επισπευστούν οι ιδιωτικοποιήσεις και πάνω απ’ όλα να τεθούν σε ισχύ οι κανονισμοί της ΕΕ για τη διαφάνεια ενάντια στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος», λέει ο Γερμανός πολιτικός.

Το δημοσίευμα αναφέρεται ξανά στο εμπιστευτικό υπόμνημα που φέρεται να περιλαμβάνει μια σειρά εναλλακτικών προτάσεων για τους όρους του πακέτου διάσωσης της Κύπρου.

Αυτή τη φορά σημειώνεται ότι οι Υπουργοί καλούνται να αποφασίσουν το σωστό επίπεδο χρέους της χώρας, που θα μπορούσε σύμφωνα με τις προτάσεις του υπομνήματος να είναι 100% του ΑΕΠ έως το 2015 ή 100% έως το 2020. «Κανένας από τους δύο στόχους δεν μπορεί να επιτευχθεί πάντως χωρίς συμμετοχή ιδιωτών στη διάσωση, ακόμα και ανασφάλιστων καταθετών», επαναλαμβάνει η εφημερίδα.

Η δεύτερη απόφαση που καλούνται να λάβουν οι υπουργοί αφορά στην επιθυμητή ταχύτητα συρρίκνωσης του τραπεζικού τομέα. Πρέπει η πλήρης αναδιάρθρωση να γίνει έως το 2015 ή θα ήταν ανεκτή μια μεγαλύτερη περίοδος προσαρμογής; Ένα σχέδιο μιλά για συρρίκνωση κατά 2/3 εντός διετίας και ένα άλλο για μείωση του τομέα κατά το ήμισυ σε μια δεκαετία.

Το δημοσίευμα καταλήγει με το σχόλιο ότι αν η Λευκωσία συνεχίσει να θεωρεί ανάθεμα την εμπλοκή καταθετών στη διάσωσή της, η εναλλακτική θα μπορούσε να ήταν αύξηση στη φορολογία επί κεφαλαίων και κερδών. «Η Κύπρος ανακαλύπτει την οδυνηρή αλήθεια ότι οι επαίτες δεν μπορούν να επιλέγουν», συμπληρώνει ο συντάκτης.