Απορρίφθηκε η έφεση καταδικασθέντα για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού

Στην απόρριψη της έφεσης εκ μέρους πρωτόδικα καταδικασμένου για υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού στην Επαρχία Πάφου προέβη με ομόφωνη απόφαση που εξέδωσε την 1η Αυγούστου το Εφετείο Κύπρου.

Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, ο Εφεσείων είχε κριθεί ένοχος, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας από το Μόνιμο Κακουργοδικείο Πάφου, για δεκατέσσερεις συνολικά κατηγορίες, ήτοι δώδεκα κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού και δυο κατηγορίες βίας στην οικογένεια.

Όπως αναφέρεται, οι κατηγορίες αφορούσαν σε αδικήματα διαπραχθέντα μεταξύ του 2017 και 9.5.2019, κατά ανήλικης, γεννηθείσας περί τα τέλη του 2009, ενόσω ο Εφεσείων ήταν συμβίος της μητέρας της, με το Κακουργοδικείο να επιβάλει στον Εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 ετών (κατηγορίες 54, 55), 9 ετών (κατηγορίες 52, 53), 7 ετών (κατηγορίες 42, 43), 6 ετών (κατηγορίες 31, 32), 3 ετών (κατηγορίες 21, 22) και 8 ετών (κατηγορίες 1, 2, 11, 12).

Ακολούθως, αναφέρεται ότι η καταδίκη προσβάλλεται με δεκατέσσερεις λόγους έφεσης.

Συγκεκριμένα υποστηρίζεται ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος της ισότητας των όπλων και δίκαιης δίκης καθότι δεν επετράπη από το Κακουργιοδικείο η εξέταση της ανήλικης από την εμπειρογνώμονα της Υπεράσπισης, προς αντίκρουση της μαρτυρίας της κλινικής ψυχολόγου η οποία εξέτασε την ανήλικη και ετοίμασε έκθεση ψυχολογικής αξιολόγησης, ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος δίκαιης δίκης λόγω παραλείψεων των ανακριτικών αρχών να διερευνήσουν ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης το οποίο θα έπρεπε να οδηγήσει σε αναστολή της ποινικής δίωξης λόγω κατάχρησης διαδικασίας, ότι υπήρξε παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας λόγω αντιστροφής του αποδεικτικού βάρους επί διαφόρων πτυχών της μαρτυρίας, όπως και παραβίαση του δικαιώματος δίκαιης δίκης λόγω εσφαλμένων και αυθαίρετων συμπερασμάτων και υποθέσεων του Κακουργοδικείου σε σχέση με την ενώπιον του μαρτυρία.

Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι υπήρξε εσφαλμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας της μητέρας της ανήλικης η οποία εσφαλμένα έγινε μερικώς αποδεκτή, εσφαλμένα απερρίφθη μέρος της μαρτυρίας της εμπειρογνώμονος της Υπεράσπισης, ότι υπήρξε εσφαλμένη και μεροληπτική αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εφεσείοντος, ότι υπήρξε παράλειψη ενασχόλησης με ουσιαστικές πτυχές της μαρτυρίας και παρερμηνεία μαρτυρίας απαλλακτικής για τον Εφεσείοντα, καθώς και ότι έγινε εσφαλμένα αξιολόγηση της μαρτυρίας της παραπονούμενης, η οποία εσφαλμένα εκρίθη αξιόπιστη στην απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας.

Επιπροσθέτως, υποστηρίζεται ότι υπήρξε εσφαλμένη αποδοχής της μαρτυρίας της εμπειρογνώμονος της κατηγορούσας αρχής κατά παράβαση του νομολογιακώς αναγνωρισμένου τρόπου αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, ότι υπήρξε εσφαλμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας του πατριού του Εφεσείοντος, ότι υπήρξε εσφαλμένη και μεροληπτική αξιολόγηση της μαρτυρίας, ότι υπήρξαν αντιφατικές ετυμηγορίες καθότι τα ευρήματα στην καταδικαστική απόφαση αντίκεινται στα ευρήματα τα οποία καταγράφονται στην απόφαση επιβολή ποινής, όπως ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος δίκαιης δίκης, δικονομικής ισότητας και αντιπαραθετικής διαδικασίας λόγω των πολλών απαντήσεων με τη φράση «δεν θυμούμαι» από τη μητέρα και την ανήλικη στη μαρτυρία τους.

Συμπληρώνεται ότι με τον 15ο λόγο έφεσης η ποινή προσβάλλεται ως αποτέλεσμα σφάλματος αρχής στον βαθμό και έκταση που δεν λήφθηκαν υπόψη ελαφρυντικοί παράγοντες ενώ προσμέτρησαν επιβαρυντικοί παράγοντες που δεν υφίσταντο, ενώ με ξεχωριστή έφεση οι ποινές προσβάλλονται ως έκδηλα ανεπαρκείς από τον Γενικό Εισαγγελέα.

Εν συνεχεία, σημειώνεται ότι το Εφετείο εξέτασε, με βάση το πολυσέλιδο κείμενο της απόφασης, όλους τους λόγους της έφεσης, κρίνοντάς τους στο σύνολό τους ως ανεδαφικούς.

Το Εφετείο σημειώνει επίσης τη «μεγάλη ηλικιακή διαφορά» μεταξύ του πρωτόδικα ενόχου και του θύματος, όπως και την «εκμετάλλευση σχέσης εμπιστοσύνης υπό συνθήκες έντονης άσκησης βίας».

Συμπληρώνεται επίσης ότι «δεν υπήρξε παραδοχή ως ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας και αποφυγής έκθεσης του θύματος και των οικείων του στη ψυχική δοκιμασία της δίκης και αναβίωση των τραυματικών γεγονότων, το οποίο αμείβεται με ανάλογη έκπτωση στην ποινή».

«Δεν διαπιστώνουμε κανένα στοιχείο έκδηλης υπερβολής ή έκδηλης ανεπάρκειας στην επιβληθείσα ποινή. Το Κακουργοδικείο καθόρισε την ποινή μετά από συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων λαμβάνοντας υπόψη το μέτρο που οριοθετεί η νομολογία για τέτοιας φύσης αδικήματα, δίνοντας την ανάλογη έμφαση στο στοιχείο της αποτροπής. Στη βάση όλων των πιο πάνω τόσον η έφεση κατά της καταδίκης όσον και οι εφέσεις κατά της ποινής απορρίπτονται», καταλήγει το Εφετείο.

Πηγή: ΚΥΠΕ