Τα πρώτα «ζωντανά ρομπότ» του κόσμου έμαθαν να αναπαράγονται (ΒΙΝΤΕΟ)

Ρομπότ ή οργανισμός;

Τα xenobots που ανέπτυξαν πέρυσι Αμερικανοί επιστήμονες δεν είναι τίποτα από τα δύο. Θεωρούνται μία νέα μορφή ζωής, τα πρώτα “ζωντανά ρομπότ”, οργανισμοί που μπορούν να προγραμματίζονται. Τώρα, οι ίδιοι επιστήμονες ανακοίνωσαν πως τα xenobots μπορούν πλέον να αναπαράγονται με ένα τρόπο διαφορετικό από τα φυτά και τα ζώα.

Τα xenobots προέρχονται από τα βλαστικά κύτταρα του αφρικανικού βατράχου Xenopus laevis και έχουν μέγεθος μικρότερο από ένα χιλιοστό. Μπορούν να κινηθούν, να συνεργαστούν σε ομάδες και να αυτό-ιαθούν.

Τώρα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Vermont και το Harvard, ανακάλυψαν μία εντελώς νέα μορφή βιολογικής αναπαραγωγής που δεν ήταν γνωστή έως τώρα στην επιστήμη.

«Εκπλαγήκαμε. Οι βάτραχοι έχουν ένα τρόπο αναπαραγωγής που χρησιμοποιούν αλλά όταν απελευθερώνεις τα κύτταρα από το υπόλοιπο έμβρυο και τους δίνεις την ευκαιρία να καταλάβουν πώς να επιβιώσουν σε ένα νέο περιβάλλον, όχι μόνο καταλαβαίνουν πώς να κινούνται αλλά βρίσκουν και νέο τρόπο αναπαραγωγής», σημείωσαν οι επιστήμονες.

Η ομάδα διαπίστωσε πως τα xenobots τα οποία ήταν αρχικά σφαιρικού σχήματος και αποτελούνταν από 3.000 κύτταρα, μπορούσαν να αναπαραχθούν, αλλά κάτι τέτοιο συνέβαινε σπάνια. Χρησιμοποιούσαν την “κινητική αντιγραφή”, η οποία λαμβάνει χώρα σε μοριακό επίπεδο αλλά ποτέ δεν είχε παρατηρηθεί σε κλίμακα κυττάρων ή οργανισμών.

Με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, οι ερευνητές δοκίμασαν δισεκατομμύρια διαφορετικούς τύπους σχήματος για να κάνουν τα xenobots ικανότερα στην αναπαραγωγή. Κατέληξαν σε ένα σχήμα C που θυμίζει Pac-Man, με το οποίο το xenobot μπορούσε να συγκεντρώσει μικροσκοπικά βλαστικά κύτταρα με το “στόμα” του και με την πάροδο ημερών η συγκέντρωση αυτή γινόταν νέα xenobots.

Ενώ η προοπτική αυτό-αναπαραγόμενης βιοτεχνολογίας μπορεί να ανησυχήσει αρκετούς, οι επιστήμονες θεωρούν πως στο μέλλον θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν σε διάφορους τομείς, όπως στη συγκέντρωση των μικροπλαστικών στη θάλασσα και στην φαρμακευτική.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο PNAS.

skai.gr