Οικογένειες δεν επανενώνονται λόγω νομοθετικού κενού

Σημαντικό αριθμών παραπόνων έλαβε από τον Νοέμβριο του 2019 μέχρι και σήμερα το Γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τα οποία αφορούν στην απόρριψη αιτημάτων για άδεια παραμονής μελών οικογένειας κατόχων συμπληρωματικής προστασίας, αλλά και προσφύγων, από συζύγους ή και τα παιδιά τους, εξαιτίας του ότι οι ενδιαφερόμενοι, δεν θεωρήθηκαν ότι ενέπιπταν στην κατηγορία «μέλος οικογένειας πρόσφυγα».

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην έκθεση της η Επίτροπος Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το τελευταίο έτος έχουν επηρεαστεί δυσμενώς πολλά πρόσωπα που παραμένουν στην Κύπρο χωρίς το καθεστώς του μέλους οικογένειας κατόχου διεθνούς προστασίας. Η διαφοροποίηση της πρακτικής που ακολουθείται από το ΤΑΠΜ, η οποία «αιτιολογείται» στη βάση του νομοθετικού κενού που διαπιστωμένα υπάρχει είναι ο λόγος για τον οποίο απορρίπτονται σχετικές αιτήσεις με αποτέλεσμα να χωρίζονται οικογένειες.

Στις εισηγήσεις της η Επίτροπος τονίζει ότι, το ΤΑΠΜ ανεξάρτητα από το υφιστάμενο νομοθετικό κενό, θα πρέπει να προχωρήσει σε όποιες ενέργειες θεωρεί ενδεδειγμένες με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η οικογενειακή ενότητα κατόχων διεθνούς προστασίας σύμφωνα με το γράμμα και πνεύμα της σχετικής διάταξης της Οδηγίας 2003/86/ΕΚ. Το ΤΑΠΜ και η Υπηρεσία Ασύλου θα πρέπει να συνεννοηθούν εκ νέου ούτως ώστε να διακριβωθεί κατά πόσο, η προσκόμιση βεβαίωσης από την τελευταία, αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση άδειας παραμονής από το ΤΑΠΜ σε μέλη οικογένειας κατόχου διεθνούς προστασίας, στη βάση της οικογενειακής ενότητας (για μέλη οικογένειας που αποκτήθηκαν μετά την είσοδο του δικαιούχου στη Δημοκρατία). Αναφορικά με τις ατομικές περιπτώσεις που αποτέλεσαν αφορμή για την παρούσα Έκθεση, εισηγούμαι όπως αυτές επανεξεταστούν εντός ενός μηνός από τη λήψη της Έκθεσης, υπό το φως των όσων αναφέρονται πιο πάνω.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η κυρία Μαρία Στυλιανού-Λοττίδη στην έκθεση της, ανεξάρτητα, δε, από το όποιο θεσμικό κενό, το δικαίωμα στην οικογενειακή ενότητα απορρέει από το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή το οποίο προστατεύεται από διεθνή κείμενα ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η ΕΣΔΑ και το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, η προστασία, διαφύλαξη και σεβασμός του δεν θα μπορούσε να μην αποτελεί κρατική υποχρέωση.

Διαβάστε αναλυτικά την έκθεση εδώ. 

kathimerini.com.cy