Αναλύσεις για τη σημασία της απόφασης και τις προοπτικές που διανοίγονται πλέον για τη χώρα
Μετά την ευρεία κάλυψη των εξελίξεων στην πΓΔΜ με την ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο γερμανικός Τύπος φιλοξενεί αναλύσεις για τη σημασία της απόφασης και τις προοπτικές που διανοίγονται πλέον για τη χώρα.
Υπό τον τίτλο «Το τέλος μιας παράξενης διαμάχης», η Süddeutsche Zeitung επισημαίνει ότι «αυτή η μικρή χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης θέλει να ανήκει στη Δύση, πρέπει όμως πρώτα να βρει τον Βορρά» και τονίζει ότι η τύχη της πΓΔΜ εξαρτάται από «αυτά τα τέσσερα γράμματα» (σ.σ. της λέξης «Nord», βόρεια στα γερμανικά).
«Αν η “Mακεδονία” γίνει Βόρεια Μακεδονία, όπως ζητούν οι Έλληνες και όπως ενέκρινε καταρχήν το Κοινοβούλιο στα Σκόπια, ανοίγει ο δρόμος για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Τόσο απλό μπορεί να γίνει – κι όμως, το γεγονός ότι γίνονται για αυτό τέτοιες μάχες, μπορεί να χρησιμεύσει ως τρομακτικό παράδειγμα για το πόσο αδυσώπητη γίνεται ακόμη και σήμερα, ή μάλλον και πάλι σήμερα, η πολιτική στο κέντρο της Ευρώπης, όταν επιτρέπει αντί της λογικής να την καθοδηγούν εθνικιστικές εξάρσεις», σύμφωνα με την SZ, που σημειώνει ότι «το γεγονός ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εφικτό περισσότερα από 2300 χρόνια μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας του να βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο μιας πολιτικής διένεξης δείχνει πόσο παράξενη είναι η διαμάχη για την ονομασία μεταξύ της Ελλάδας και της Μακεδονίας. Εμπόδισε ωστόσο επί τρεις δεκαετίες την εξέλιξη της “Μακεδονίας”. Τώρα είναι πια καιρός να ασχοληθεί κανείς επιτέλους με το μέλλον».
Από την πλευρά της η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt εκτιμά ότι το «ναι» στην αλλαγή της ονομασίας αποτελεί ήττα για τον εθνικισμό στα Βαλκάνια και επισημαίνει ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου της πΓΔΜ δεν είναι σημαντική μόνο για την ίδια τη χώρα, αλλά και για όλη την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. «Ο διαφαινόμενος τερματισμός της διαμάχης στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα για όλη την νοτιοανατολική Ευρώπη: ότι ο εθνικισμός είναι αδιέξοδο», αναφέρει το δημοσίευμα ενώ προστίθεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει τώρα να αναγνωρίσει τις αυξημένες προσπάθειες στα Δυτικά Βαλκάνια, «αλλά για αυτό δεν αρκούν πλέον μόνο τα επαινετικά λόγια από τις Βρυξέλλες».
