Στην Ελλάδα γίνονταν και θα γίνονται σεισμοί καθώς είναι η πιο σεισμογενής χώρα της Ευρώπης. Αν και κατέχει μόλις το 0,02 της επιφάνειας της Γης καθημερινά σημειώνονται κατά μέσο όρο 20 με 30 δονήσεις και αυτό γιατί τα ενεργά ρήγματά της είναι εκατοντάδες.
«Έχουμε τους περισσότερες σεισμούς στην Ευρώπη και αυτό οφείλεται στο σεισμοτεκτονικό καθεστώς που βρίσκεται η χώρας μας και παράγει έναν υψηλό βαθμό σεισμικότητας» εξηγεί ο σεισμολόγος και διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Γεράσιμος Χουλιάρας μιλώντας στο newsbeast.gr ενώ τονίζει πως «το ”ελληνικό τόξο” δίνει τους μεγαλύτερους».
«Στην Αττική υπάρχουν εκατοντάδες ρήγματα και δεκάδες γύρω από αυτήν τα οποία έχουν δώσει στο παρελθόν ισχυρούς σεισμούς» αναφέρει ο Γεράσιμος Χουλιάρας εξηγώντας:
«Από τα πιο επικίνδυνα είναι τα μεγάλα ρήγματα που βρίσκονται στην περιοχή των Αλκυονίδων τα οποία έχουν ταλαιπωρήσει το 1981 την Αττική, το ρήγμα της Πάρνηθας και τα σχετικά ρήγματα που είναι γύρω από τη συγκεκριμένη περιοχή. Για παράδειγμα το ρήγμα της Μαγούλας και το ρήγμα της Θήβας».
«Στην Αττική όπως γνωρίζουμε συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της Ελλάδας. Εδώ είναι τα περισσότερα κτήρια της χώρας. Οπότε εδώ είναι ο αυξημένος σεισμικός κίνδυνος. Ο σεισμικός κίνδυνος έχει να κάνει και με τον οικονομικό κίνδυνο, δεν έχει να κάνει με τη σεισμική επικινδυνότητα. Η Αττική δεν είναι η πιο σεισμογενής περιοχή της Ελλάδος.Βρίσκεται σε μεσαία ζώνη επικινδυνότητας. Δεν είναι όπως τα Ιόνια νησιά, ο Κορινθιακός, το ”ελληνικό τόξο”. Η Αττική είναι ενδιάμεσης σεισμικότητας» αναφέρει και εξηγεί:
«Τα κτήρια όμως παθαίνουν ζημιές. Αυτά σκοτώνουν και όχι ο σεισμός. Οπότε αυτό που πρέπει να προσέχουμε είναι τα κτήρια. Εκεί που συσσωρεύονται πολλά κτήρια, εκεί υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Εκεί μπορούν να συμβούν οι μεγαλύτερες καταστροφές. Στην Αττική έχουμε μεγάλες υποδομές, μεγάλες εργοστασιακές εγκαταστάσεις οι οποίες κινδυνεύουν.
Η απόσταση κανονίζει την επικινδυνότητα αλλά και το μέγεθος δηλαδή το μήκος του ρήγματος. Υπάρχουν βέβαια και μικρά που μπορούν να δώσουν ισχυρούς σεισμούς. Όπως της Πάρνηθας που είχε μήκος 12 με 15 χιλιόμετρα και έδωσε σεισμό της τάξης των 6 Ρίχτερ».
Αναφερόμενος στο «ελληνικό τόξο» ο Γεράσιμος Χουλιάρας εξηγεί πως είναι το πιο σημαντικό. «Είναι τεράστιο ξεκινά από την Κέρκυρα κατεβαίνει στην Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο, τα παράλια της Πελοποννήσου συνεχίζεται κάτω από την Κρήτη και καταλήγει στη Ρόδο όπου και καταβυθίζεται».
«Η αφρικανική πλάκα συγκρούεται και καταβυθίζεται κάτω από ευρασιατική. Σε αυτή την περιοχή βράζει ο τόπος από σεισμούς. Δεν υπάρχει μέρα που σε αυτό το μεγάλο ρήγμα δεν υπάρχει σεισμός. Επίσης μεγάλο είναι το ρήγμα που ξεκινάει από τον Πατραϊκό και καταλήγει στον ανατολικό Κορινθιακό. Έχουμε το ρήγμα του Αιγίου που έδωσε τον μεγάλο σεισμό του 1995 που συνεχίζει ανατολικά και είναι τα ρήγματα του Κορινθιακού που έδωσαν τον μεγάλο σεισμό το 1981» αναφέρει και προσθέτει:
«Το μεγαλύτερο ρήγμα μετρημένο σε μήκος της Ελλάδας είναι αυτό της Αταλάντης. Έχει 38 χιλιόμετρα μήκος το βλέπουμε όταν πηγαίνουμε για Λαμία. Ο ”καθρέφτης” του φαίνεται από την εθνική οδό».
«Στις Αλκυονίδες το ρήγμα είναι 30 χιλιόμετρα δηλαδή τα διπλάσια από το ρήγμα της Πάτρας γεγονός που μας έχει δώσει σεισμό ακόμη και 7 Ρίχτερ. Το μήκος του ρήγματος κανονίζει και το μέγεθος του επερχόμενου σεισμού. Όσο μεγαλύτερο είναι το ρήγμα τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος. Τα μεγάλα ρήγματα που προσέχουμε εμείς πολύ είναι οι Αλκυονίδες και το ρήγμα της Αταλάντης» επισημαίνει.
«Εξίσου σημαντικό είναι η επέκταση του ρήγματος της Ανατολίας που εισέρχεται στον ελληνικό χώρο από τα Δαρδανέλια και σχίζει το Αιγαίο. Ερχόμενο από τα Δαρδανέλια μπαίνει στο βορειοανατολικό Αιγαίο κάτω από τη Σαμοθράκη και καταλήγει κάπου στη Σκύρο που μας είχε δώσει και τον μεγάλο σεισμό του 2001».
Κάθε μέρα το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών που είναι και ο φορέας που παρατηρεί τη σεισμικότητα της Ελλάδος και συντονίζει το εθνικό σεισμολογικό δίκτυο, που απαρτίζεται πάνω από 300 σεισμολογικούς σταθμούς σε όλη την επικράτεια, καταγράφει σε φυσιολογικές συνθήκες από 20 μέχρι 30 σεισμούς οι οποίοι δεν γίνονται αισθητοί. Αυτές οι δονήσεις έχουν μεγέθη συνήθως κάτω από 3 Ρίχτερ.
«Οι σεισμοί γίνονται ούτως η άλλως. Ο κόσμος κακώς νομίζει ότι οι σεισμοί σταματούν και αρχίζουν. Οι σεισμοί πάντα γίνονται, καθημερινά. Απλά υπάρχουν περίοδοι που αυξάνονται τα μεγέθη τους και γίνονται πιο αισθητοί, γίνεται φασαρία και νομίζουμε πως ”κάτι ξύπνησε”. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα» επισημαίνει ο Γεράσιμος Χουλιάρας.
«Οι μεγάλοι σεισμοί θα εξακολουθούν να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κάθε χρόνο στη χώρα μας έχουμε τουλάχιστον ένα με δύο εξάρια. Φέτος είχαμε τρεις μέσα σε έξι μήνες. Τα 5,9 Ρίχτερ στην Πάργα και τους δύο σεισμούς των 6 Ρίχτερ που έγιναν νότια της Κρήτης και βόρεια της Κρήτης στα Κύθηρα. Ευτυχώς οι δύο από αυτούς έγιναν σε υποθαλάσσιες περιοχές όπως και οι περισσότεροι στον ελλαδικό χώρο γι΄αυτό δεν τους καταλαβαίνουμε και δεν δημιουργούν προβλήματα. Στον σεισμό της Πάργας που έπληξε την περιοχή είχαμε αρκετές καταστροφές και μία μετασεισμική ακολουθία που κράτησε και ενάμιση μήνα» εξηγεί ο ο σεισμολόγος και διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου.
