Το αμερικανικό βομβαρδιστικό B-29 Enola Gay εξαπέλυσε, από ύψος 550 μέτρων, μια βόμβα ατομικής σχάσης στην ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε ισοδυναμούσε με 12.500 τόνους ΤΝΤ. Μέσα σε μόνο μερικά δευτερόλεπτα, η πόλη με τους 300.000 κατοίκους, μεταμορφώθηκε σε ένα απέραντο νεκροταφείο.
Η πρώτη πυρηνική επίθεση στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν πλέον γεγονός…
Το ίδιο το πλήρωμα του B-29 δεν πίστευε αυτό που έβλεπε: «Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος. Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο… που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Αίφνης, όλοι άρχισαν να
φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε, κοιτάξτε!», έλεγε ο κυβερνήτης Πολ Τίμπετς ενώ ο συγκυβερνήτης του Enola Gay Λιούις, έγραψε στο ημερολόγιο του: «Θεέ μου! Τι κάναμε;».
Στις 9 Αυγούστου, βόμβα ίσου μεγέθους, έπληξε το Ναγκασάκι (μια πόλη με 87.000 κατοίκους, ανεπτυγμένη σε ακτίνα τριών χιλιομέτρων από το κέντρο της και περιτριγυρισμένη από λόφους).
Η θερμότητα και στις δυο πόλεις, αναπτύχθηκε μέσα σε ελάχιστα μόνο δευτερόλεπτα. Ήταν τόσο υψηλή που σε ακτίνα 500 μέτρων από το εστιακό κέντρο, έλιωσαν όλες οι κεραμικές επιφάνειες των σπιτιών, ενώ σε ακτίνα 1.500 μέτρων κάηκαν όλα τα ξύλινα τμήματα της. Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι βρήκαν ακαριαίο θάνατο στην Χιροσίμα και 40.000 στο Ναγκασάκι.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν τη ρίψη των πυρηνικών βομβών, διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας…
Εκτός από τα άμεσα θύματα, πολλοί υπέστησαν σωματικά, γενετικά και ψυχολογικά τραύματα οι συνέπειες των οποίων συνεχίστηκαν για χρόνια. Η λευχαιμία και ο καρκίνος, παρουσίασαν τρομακτική αύξηση το 1948 και έφτασαν στο ανώτερο σημείο τους την περίοδο 1950-1952. «Η πυρηνική ακτινοβολία προκάλεσε το θάνατο άλλων 100.000-200.000 ανθρώπων, από εκείνη τη μέρα και για δεκαετίες αργότερα» έγραφαν πρόσφατα διάφορες εφημερίδες.
Ο Άγγλος θεατρικός συγγραφέας Κρίστοφερ Μαρλόου είχε πει κάποτε: «καταραμένος να ‘ναι αυτός που πρώτος ανακάλυψε τον πόλεμο».