Χθες είχε γενέθλια ο Στέλιος Πισής, ένας από τους πιο ταλαντούχους και καταξιωμένους Κύπριους δημιουργούς. Μια πολύ φωτεινή προσωπικότητα, ένας άνθρωπος-πρότυπο!
Συνθέτει και ενορχηστρώνει τη μουσική του χρησιμοποιώντας τη κίνηση των ματιών του. Αν και χρόνια καθηλωμένος στο κρεβάτι λόγω της ασθένειας της μυικής δυστροφίας, με εικοσιτετράωρη αναπνευστική υποστήριξη, συνεχίζει ασταμάτητα να δημιουργεί και να υπηρετεί την μουσική δίνοντας σε όλους μας ένα μεγάλο μάθημα ζωής!
Το εκπληκτικό μουσικό του έργο, αλλά και ο προσωπικός του αγώνας, τον καθιστά παράδειγμα ανθρώπου με αστείρευτη θέληση και δύναμη ψυχής, τόσο για τους νέους, όσο και για την ευρύτερη κοινωνία μας.
Ο Στέλιος γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου το 1976 στη Λεμεσό και από 5 ετών, άρχισε να δείχνει το ταλέντο του στη μουσική. Ξεκίνησε αυτοδίδακτος παίζοντας πιάνο την ίδια όμως περίοδο που οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από Μυϊκή Δυστροφία. Λόγω των κινητικών δυσκολιών που προέκυψαν, άρχισε να ασχολείται με τα ηλεκτρονικά μουσικά όργανα καθώς δεν είχε πλέον την δυνατότητα να παίζει πιάνο. Όταν έγινε 10 ετών, δεν μπορούσε να περπατήσει και χρησιμοποιούσε αναπηρικό τροχοκάθισμα. Τότε άρχισε να παρακολουθεί εντατικά μαθήματα μουσικής με καθηγητή στο σπίτι ενώ παράλληλα είχε ανακαλύψει την ικανότητα του στο τραγούδι και στη σύνθεση. Από το 1990 άρχισε να γράφει μουσική και τραγούδια. Το 1994 πήρε το πρώτο βραβείο σε παγκύπριο διαγωνισμό σύνθεσης τραγουδιού με το τραγούδι του «Είναι στολίδι τ’ ουρανού», το οποίο και ερμήνευσε ο ίδιος.
Έχει το πιο πλούσιο βιογραφικό…
Συνεργάστηκε σχεδόν με όλους τους καλλιτέχνες και έχει βραβευτεί πάρα πολλές φορές για τη προσφορά και τη μαχητικότητά του τόσο στην Κύπρο, όσο και στο εξωτερικό. Είναι ο πρώτος Κύπριος συνθέτης που βραβεύθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό PRS for Music, για τη συνεισφορά του στη μουσική και τον πολιτισμό.
Το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε απίστευτη συγκίνηση …
«Στέλιος – Υπέρβαση» των Κώστα Κακογιάννη και Πάμπου Κουζάλη και αναφέρεται στον άνθρωπο και μουσικό Στέλιο Πισή, προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία, στο 4ο Φεστιβάλ Κυπριακών Ταινιών Μικρού Μήκους και Ντοκιμαντέρ όπου και απέσπασε το βραβείο καλύτερης μουσικής που έγραψε ο ίδιος ο Στέλιος.
Η ταινία βγήκε από τα σύνορα της Κύπρου με πρώτο σταθμό την Αθήνα και το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ «Emotion Pictures» (16-18 Ιουνίου 2007, Νέο Μουσείο Μπενάκη). Έχει προβληθεί επανειλημμένα από τηλεοπτικούς σταθμούς στην Κύπρο, αλλά και σε Συνέδρια και διάφορες εκδηλώσεις και σχολεία – ύστερα από απόφαση του Υπουργείου Παιδείας-. Το 2008 πήρε Α’ Βραβείο στο Φεστιβάλ Δράμας. Προβλήθηκε επίσης στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στον Καναδά, στην Ινδία και στην Κένυα, ενώ στα πλαίσια του θεσμού «Το φεστιβάλ Δράμας ταξιδεύει» ταξίδεψε σ’ όλο τον κόσμο.
Οι δημιουργοί του απεφάσισαν να διαθέσουν το χρηματικό έπαθλο από τη βράβευσή του για να εκδοθεί το ντοκιμαντέρ σε DVD και να διανεμηθεί δωρεάν σε όλα τα σχολεία της Κύπρου και της Ελλάδας.
Ο μεγάλος συνθέτης, είχε πει σε μια συνέντευξη του: «Ονειρεύομαι όπως όλοι οι άνθρωποι. Στον βαθμό, όμως, που μου επιτρέπει η κατάστασή μου. Σίγουρα δεν ονειρεύομαι ότι θα πάω ταξίδι, όπως άλλοι άνθρωποι. Τα όνειρά μου αφορούν κυρίως στην οικογένειά μου και φυσικά τη μουσική που τόσο πολύ αγαπώ. Έχω μια αρκετά δύσκολη ασθένεια. Από το Θεό αντλώ δύναμη. Κρίνοντας από τη ζωή μου, πιστεύω ότι δεν μπορείς ν’ αντιμετωπίσεις τόσο δύσκολες καταστάσεις μόνος σου, μόνο με τις ανθρώπινες δυνάμεις. Η πίστη μου, η σχέση μου με το Θεό με βοήθησε…».
Φέτος συμπληρώθηκαν 25 χρόνια μουσικής δημιουργίας και συνεισφοράς του στη μουσική και τον πολιτισμό.
Του ευχόμαστε Χρόνια Πολλά!!! Ο Θεός να του δίνει δύναμη και η καρδιά του να είναι πάντα γεμάτη από αγάπη.