Αντώνης Παπαδόπουλος: 39 χρόνια από τον θάνατο του “Λεβέντη της Αμμοχώστου”

Αναφορά στον Αντώνη Παπαδόπουλο από τον Παν.Συ.Φι. Ανόρθωσις Αμμοχώστου. Οι “ΜΑΧΗΤΕΣ” γράφουν με αφορμή την επέτειο θανάτου του ήρωα…

Αντώνης Παπαδόπουλος – Το πρωτοπαλίκαρο του Βαρωσιού

“Εμυήθην εις την ΕΟΚΑ Ιανουαρίον 1955 υπό Γρηγόρη Αυξεντίου. Εφρόντισα αμέσως να εξεύρω κατάλληλα πρόσωπα διά δημιουργίαν ομάδων. Άμα τη έναρξει του Αγώνος , ήμην υπεύθυνος νεολαίας και των ομάδων κρούσεως”.

Μέσα σε 30 μικρές λέξεις ο θρυλικός “Άγρας” της ΕΟΚΑ, Αντώνης Παπαδόπουλος, περιόρισε το τεράστιο έργο που επιτέλεσε προεπαναστατικά. Η σεμνότητα που διέκρινε τον μεγάλο αγωνιστή, δεν τον άφησε να χρησιμοποιήσει κάποιες σελίδες, όπως πολλοί έκαναν, στο “Χρονικό” του Αγώνα του Αρχηγού Διγενή. Αν το έκανε θα έπρεπε να αναφερθεί, και όχι άδικα, πολλές φορές για τον εαυτό του.

Προεπαναστατικά, τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο, εκτός της μεγάλης δουλειάς που έκανε μέσα στη νεολαία της Πόλης και σαν στρατολόγος σε έμψυχο υλικό, έκανε μεγάλες προσπάθειες για την ανεύρεση εκρηκτικών υλών που χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες των ανατολικών ακτών της Κύπρου, από το Παραλίμνι μέχρι τη Κώμα του Γιαλού στη κατεχόμενη Καρπασία μας. Χάρη στον Αντώνη Παπαδόπουλο, η ΕΟΚΑ κατάφερε να αποκτήσει αρκετό υλικό, που ήταν τόσο χρήσιμο για την έναρξη του Αγώνα. Οι ψαράδες τον βοήθησαν με μεγάλη προθυμία. Άλλωστε ποιος μπορούσε να αρνηθεί μια χάρη στον μεγάλο αθλητή, στο φτεροπόδαρο κυνηγό της ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ που τότε ήταν το ίνδαλμα μιας πόλης και επαρχίας; Η τεράστια εκείνη προσφορά του έμεινε άγνωστη στο Κυπριακό λαό, γιατί ουδέποτε ο αγνός αγωνιστής μιλούσε για τον εαυτό του.

Στις 23 Δεκεμβρίου του 1955 είχε συλληφθεί μαζι με τον Παύλο Παυλάκη στο ιστορικό οίκημα της Ανόρθωσης στην οδό Ερμού. Tα δύο ηγετικά στελέχη της ΕΟΚΑ απόδρασαν στις 08 Σεπτεμβρίου 1956 από τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς και κατέφυγαν στα βουνά ως αντάρτες. Εκεί συνάντησαν τον υπαρχηγό της ΕΟΚΑ, Γρηγόρη Αυξεντίου όπου έδωσαν άπειρες μάχες.

Ο Λεβέντης της Αμμοχώστου απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 1981. Ως ένδειξη τιμής για την προσφορά και την αφοσίωση του, το Σωματείο αποφάσισε να δώσει στο νέο της στάδιο τότε το όνομα του. Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 1986 και ονομάζεται, στάδιο “Αντώνης Παπαδόπουλος”

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ