Πλήρες άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου σε βάθος δεκαετίας, εξήγγειλε η τουρκική και τ/κ πλευρά από συνέδριο με τίτλο «Ο τελευταίος λόγος στην Κύπρο», το οποίο υλοποιείται στην Άγκυρα. Ο «πρωθυπουργός» των κατεχομένων Ερσίν Τατάρ απέφυγε να πει πότε αναμένουν να αρχίσει το άνοιγμα των Βαρωσίων, ωστόσο τόνισε πως υπάρχουν, πλέον, έγγραφα που αποδεικνύουν, όπως ισχυρίζεται, πως το μεγαλύτερο μέρος της περίκλειστης πόλης ανήκει στη διοίκηση των Βακουφίων.
Το τουρκικό αφήγημα
Την προσέγγιση της Τουρκίας γύρω από το εν λόγω ζήτημα ανέλυσε ο Τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι, ο οποίος επεσήμανε πως «με την καταγραφή που έγινε από το ψευδοκράτος προκύπτει ότι περί τα 1950 επί Αγγλοκρατίας μεταβιβάστηκαν παράνομα οι περιουσίες των ευαγών ιδρυμάτων (ΕΒΚΑΦ) σε πρόσωπα. Υποστήριξε ότι στα αρχεία υπάρχουν τα έγγραφα αυτών των παρανομιών». Τόνισε πως το Κυπριακό αλλά και το θέμα των Βαρωσίων είναι ιστορικό και νομικό ζήτημα και ως τέτοιο πρέπει να προσεγγιστεί. Σε σχέση με τις περιουσίες στην περίκλειστη πόλη, δήλωσε πως η επιστροφή τους θα γίνει με δίκαιο τρόπο. Φαίνεται πως οι σχεδιασμοί για πλήρες άνοιγμα θα προβλέπουν ενέργειες σε βάθος δεκαετίας, οι οποίες θα ξεκινήσουν, όμως, μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία καταγραφής που κάνει η «επιτροπή που διόρισε το ”υπουργικό” στα κατεχόμενα». Ξεκαθάρισε πως το άνοιγμα θα γίνει υπό τ/κ διοίκηση και όσοι «ισχυρίζονται πως έχουν περιουσίες στα Βαρώσια», σύμφωνα με τον Τατάρ, «θα μπορούν να προσφεύγουν στην επιτροπή αποζημιώσεων για επιστροφή ή ανταλλαγή.
Πάμε για δύο κράτη;
Την ξεκάθαρη θέση πως αν δεν γίνει αποδεκτή η πολιτική ισότητα και η αποτελεσματική συμμετοχή των Τ/Κ τότε θα μπορέσουν να εργαστούν στο πλαίσιο της κυριαρχικής ισότητας για λύση δύο κρατών, εξέφρασε ο Τούρκος αντιπρόεδρος, μιλώντας στο ίδιο συνέδριο. Ξεκαθάρισε πως για να υπάρξει αποτέλεσμα σε μια νέα διαπραγμάτευση στο Κυπριακό, θα πρέπει να γίνει αποδοχή της πολιτικής ισότητας με όλα τα στοιχεία της, πριν καν επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Χαρακτήρισε τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί σε περίπτωση μη αποδοχής της πολιτικής ισότητας, ως βελούδινο διαζύγιο. Απαίτησε, επίσης, διατήρηση των συμφωνιών εγγυήσεων και συμμαχίας.
Πηγή: Politis
