Χθες βράδυ, στον Πρωταρά, γράφτηκε μια ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία και τον πολιτισμό του Δήμου Παραλιμνίου – Δερύνειας.
Ύστερα από περίπου 2.500 χρόνια, η κεφαλή της Αφροδίτης της Λευκόλλας επέστρεψε συμβολικά στον τόπο όπου δημιουργήθηκε, αναδείχθηκε και λατρεύτηκε, αντικρίζοντας ξανά τη θάλασσα του Πρωταρά, μέσα από ένα επιστημονικά πιστό αντίγραφο.
Σύμφωνα με τον Δήμο Παραλιμνίου-Δερύνειας, η επιστροφή αυτή αποτελεί μια σημαντική στιγμή για τον τόπο μας και για την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά και μια συμβολική υπενθύμιση της ιστορικής διαδρομής της Κύπρου.
Η χθεσινή βραδιά έγινε πραγματικότητα μέσα από μια σπουδαία διεθνή συνεργασία του Δήμου Παραλιμνίου – Δερύνειας με το Νέο Μουσείο του Βερολίνου και το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του Δρος Στέφαν Σμιτ, Καθηγητή Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου, και της επιστημονικής του ομάδας, οι οποίοι εργάστηκαν με υψηλή τεχνογνωσία, επιστημονική ακρίβεια και σεβασμό προς το πρωτότυπο για την ψηφιακή αποτύπωση και ανακατασκευή της κεφαλής.
Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε επίσης η παρουσία της Υφυπουργού Πολιτισμού, εκ μέρους της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιβεβαιώνοντας τη σημασία που έχει η ανάδειξη και προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Ξεχωριστό τόνο στην τελετή έδωσε και η παρουσία σκαφών της Λιμενικής Αστυνομίας και της Εθνικής Φρουράς, πλαισιώνοντας συμβολικά την επιστροφή της Αφροδίτης στη θάλασσα του Πρωταρά.
Η Αφροδίτη της Λευκόλλας δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό εύρημα. Είναι ένα απτό τεκμήριο της ιστορικής συνέχειας του τόπου μας. Μας θυμίζει ότι πίσω από τις παραλίες, το φως και τη σύγχρονη τουριστική ανάπτυξη του Πρωταρά βρίσκεται ένας τόπος με ιστορία χιλιάδων χρόνων, βαθιές ρίζες και σημαντική πολιτιστική κληρονομιά.
Η συμβολική επιστροφή της ανοίγει έναν νέο κύκλο έρευνας, γνώσης και πολιτιστικής ανάδειξης για την αρχαία Λεύκολλα, τον Πρωταρά και ολόκληρο τον Δήμο Παραλιμνίου – Δερύνειας.
Γιατί η πολιτιστική μας κληρονομιά δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν.
Ανήκει στο παρόν και αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
