Στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης και παραλαβής έχει εισέλθει το έργο ανάπλασης του Μνημείου Χριστοδούλας και του περιβάλλοντα χώρου στη Σωτήρα.
Σε ανακοίνωσή του ο Δήμος Σωτήρας αναφέρει ότι ως ελάχιστη ένδειξη χρέους προς τη Χριστοδούλα αλλά και τον αγώνα του κάθε καρκινοπαθούς συνανθρώπου μας, ήδη από το 2018 είχε αποφασίσει την ανέγερση ενός νέου μνημείου στο σημείο όπου άφησε την τελευταία της πνοή η ηρωική μορφή της Χριστοδούλας.
Η ανάπλαση του χώρου τονίζει τον χαρακτήρα του μνημείου εφόσον το μνημείο χωροθετείται σε πιο κεντρικό σημείο και τείνει να τονίσει την κίνηση του αγάλματος που θα τοποθετηθεί στον χώρο. Ο περιβάλλοντας χώρος με τη δημιουργία σκαλιών αμφιθεατρικού τύπου θα μπορεί να χρησιμοποιείται από το κοινό και ως χώρος ξεκούρασης και ανάπαυσης και ως χώρος για την διοργάνωση της καθιερωμένης ετήσιας Πορείας Χριστοδούλας.
Όσον αφορά τον ίδιο τον ανδριάντα, την κατασκευή του ανέλαβε ο γνωστός Κύπριος γλύπτης αλλά και γείτονας της στο Βαρώσι, Φίλιππος Γιαπάνης, ο οποίος μετά από προσωπική έρευνα, ενσωμάτωσε στο έργο μικρές λεπτομέρειες από άγνωστες μέχρι τώρα πτυχές του χαρακτήρα της Χριστοδούλας.
Στο μνημείο η Χριστοδούλα απεικονίζεται να φορά κλειστά παπούτσια, όπως συνήθιζε, παρά το γεγονός ότι ήταν καλοκαίρι, αφού όπως εξήγησαν κοντινά της πρόσωπα, η ίδια δεν φορούσε ποτέ σανδάλια ή παντόφλες καθώς το θεωρούσε υποτιμητικό. Ο μπρούτζινος ανδριάντας απεικονίζει την Χριστοδούλα να περπατάει με μια βαλίτσα, άτσαλα φτιαγμένη, αφού τα μισά ρούχα κρέμονται έξω από αυτήν. Άτσαλα, όπως βιάστηκα έφυγε από το σπίτι για να φτάσει, εξαθλιωμένη και εξαντλημένη από τον καρκίνο κάτω από την πορτοκαλιά, όπου άφησε την τελευταία της πνοή.
Ο Δήμος Σωτήρας με την ολοκλήρωση του Μνημείου, ευελπιστεί ότι αυτό θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για την περιοχή και θα προσδώσει τις πρέπουσες τιμές στη γυναίκα-σύμβολο Χριστοδούλα αλλά και στους πραγματικούς μαχητές της ζωής, άνδρες και γυναίκες, που κτυπήθηκαν από την επάρατη νόσο και δίνουν καθημερινό αγώνα.
Ποια είναι η Χριστοδούλα
Η Χριστοδούλα γεννήθηκε στην Άγιο Μέμνονα Αμμοχώστου και ήταν ένα από τα 5 παιδιά της οικογένειας Ττοφινή, που καταγόταν από την Αγία Νάπα. Τα άλλα αδέρφια της ήταν η Κατερίνα, η Ελεγκού, ο Γιωρκής και ο Γιάννης. Η Κατερίνα, η μεγαλύτερη αδερφή, υπήρξε σαν μητέρα της Χριστοδούλας αφού η μητέρα τους πέθανε νεαρή και τους άφησε μόνους. Μεγαλώνοντας η Χριστοδούλα παντρεύτηκε τον Αντώνη Ζέμπασιη, από το Παραλίμνι, όπου μαζί απέκτησαν 4 παιδιά. Έμεναν στο κάτω Βαρώσι μέχρι την εισβολή (1974).
Το 1972, όταν ήταν περίπου 70 χρονών, διεγνώσθη με καρκίνο και αναγκάστηκε να κάνει μαστεκτομή. Δυστυχώς ο καρκίνος έκανε μετάσταση, σε διάφορα μέρη του σώματος, κάτι που την ταλαιπωρούσε αφάνταστα.
Όταν έγινε η εισβολή, περπάτησε 20 χιλιόμετρα μέχρι που έφθασε στην Σωτήρα Αμμοχώστου. Εκεί, ξεψύχησε κάτω από μια πορτοκαλιά. Σήμερα, στο σημείο όπου άφησε την τελευταία της πνοή υπάρχει μνημείο.
Η πρώτη πορεία αγάπης έγινε το 1973, όταν ο Αντικαρκινικός Σύνδεσμος θέλησε να κάνει έρανο με στόχο τη συγκέντρωση χρημάτων, προκειμένου γίνει ένα κέντρο περίθαλψης για τους καρκινοπαθείς. Το κέντρο αυτό αργότερα ονομάστηκε “Αροδαφνούσα”. Μεγάλη συμβολή για την πραγματοποίηση αυτού έργου, είχε ο τότε πρόεδρος του αντικαρκινικού συνδέσμου Χακόπ Κεχεγιάν (1922–2013) ο οποίος ανέλαβε ένα μεγάλο μέρος του κόστους για την επίτευξη του όλου εγχειρήματος.
Το 1976, με εισήγηση του γιατρού Δημήτρη Σουλιώτη, η πορεία μετονομάστηκε σε “πορεία Χριστοδούλας”, εις μνήμη της καρκινοπαθούς και ασθενούς του Χριστοδούλας από τον Άγιο Μέμνονα Αμμοχώστου.
