Το απόλυτο στην καθαρότητα των θαλάσσιων υδάτων προκύπτει για την Κύπρο από την ετήσια έκθεση της Κομισιόν για το 2012, όπου το 100% των παραλιών πληροί τα κοινοτικά κριτήρια.Oι κυπριακές παραλίες βρίσκονται στην κορυφή του κοινοτικού καταλόγου, ενώ ακολουθούν η Μάλτα (97%), η Κροατία (95%) και η Ελλάδα (93%). Ο μέσος όρος στην ΕΕ των παραλιών που πληρούσε τα κοινοτικά κριτήρια ήταν 78%.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) αναλύει τα στοιχεία για την ποιότητα των υδάτων που του υποβάλουν οι τοπικές αρχές σε περισσότερες από 22.000 περιοχές των 27κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και της Κροατίας και της Ελβετίας,και τα οποία προκύπτουν από μετρήσεις των επιπέδων βακτηριδίων που οφείλονται στην αποχέτευση και στην κτηνοτροφία.
Η ετήσια βασίζεται στα δεδομένα που αφορούν την προηγούμενη κολυμβητική περίοδο, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το 2012.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά περιοχών κολύμβησης που δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις παρατηρούνται στο Βέλγιο (12%), στην Ολλανδία (7%) και στο Ηνωμένο Βασίλειο (6%). Μάλιστα, σε ορισμένες από αυτές τις περιοχές χρειάστηκε να απαγορευθεί η κολύμβηση κατά την κολυμβητική περίοδο 2012.
Σε γενικές γραμμές, οι επιδόσεις στις παράκτιες περιοχές κολύμβησης είναι καλύτερες, καθώς πάνω από το 95 % των περιοχών της Ένωσης πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις, ενώ το 81 % χαρακτηρίζονται ως εξαιρετικής ποιότητας.
Ξεχωρίζουν η Κύπρος και το Λουξεμβούργο, καθώς έχουν επιτύχει εξαιρετική ποιότητα υδάτων στο σύνολο των οικείων καταχωρισμένων περιοχών κολύμβησης. Σε οκτώ άλλες χώρες οι τιμές ποιότητας είναι εξαιρετικές σε ποσοστά που υπερβαίνουν τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ): Μάλτα (97%), Κροατία (95%), Ελλάδα (93%), Γερμανία (88%), Πορτογαλία (87%), Ιταλία (85%), Φινλανδία (83%) και Ισπανία (83%). Τα ποσοστά αυτά αντιπροσωπεύουν βελτίωση των περυσινών αποτελεσμάτων, διατηρώντας τη θετική τάση που διαπιστώνεται από το 1990, οπότε άρχισε η παρακολούθηση των υδάτων κολύμβησης βάσει της σχετικής οδηγίας.
«Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι συνεχίζεται η βελτίωση των ευρωπαϊκών υδάτων κολύμβησης, ωστόσο χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για να διασφαλιστεί η καταλληλότητα των υδάτων της Ευρώπης για κολύμβηση και πόση και η καλή κατάσταση της υγείας των υδάτινων οικοσυστημάτων», δήλωσε ο Επίτροπος για το περιβάλλον, Γιάνες Ποτότσνικ, προσθέτοντας ότι τα ύδατα αποτελούν ανεκτίμητο πόρο και οφείλουμε να εφαρμόσουμε κάθε αναγκαίο μέτρο για την πλήρη προστασία τους.
Από την πλευρά της Jacqueline McGlade, Εκτελεστική Διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, δήλωσε ότι από τα φιόρδ του Βορρά μέχρι τις υποτροπικές ακτές, η Ευρώπη διαθέτει πλήθος τοποθεσιών που προσφέρουν δροσιά το καλοκαίρι. «Η έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα δείχνει ότι, παρόλο που η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης είναι γενικά πολύ καλή, εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα ρύπανσης σε κάποιες περιοχές και για το τον λόγο αυτό προτρέπουμε ένθερμα τους πολίτες να ελέγχουν σε ποια θέση κατατάσσεται η τοποθεσία στην οποία προτιμούν να κολυμπούν.
Στην Ευρώπη, τα ύδατα κολύμβησης πρέπει να πληρούν τα πρότυπα που καθορίζονται στην οδηγία για τα υδατα καλύλμβσης, η οποία εκδόθηκε το 2006, επικαιροποιώντας και απλουστεύοντας την προγενέστερη νομοθεσία. Τα κράτη μέλη της ΕΕ υποχρεούνται να θέσουν σε εφαρμογή την οδηγία αυτή έως τον Δεκέμβριο του 2014
Η ΕΕ δημοσιεύει ετήσιες συνοπτικές εκθέσεις σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης, βασιζόμενες στις εκθέσεις που οφείλουν να υποβάλλουν τα κράτη μέλη πριν από το τέλος του προηγούμενου έτους. Κατά τη φετινή έκθεση, τα 27 κράτη μέλη στο σύνολό τους, καθώς και η Κροατία και η Ελβετία, παρακολούθησαν την ποιότητα των οικείων υδάτων κολύμβησης και υπέβαλαν τα σχετικά στοιχεία, στην πλειονότητά τους σύμφωνα με τις νέες διατάξεις.
Για την παρακολούθηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης προσδιορίζονται με αναλύσεις σε εργαστήρια τα επίπεδα ορισμένων ειδών βακτηριδίων, στα οποία συγκαταλέγονται οι εντερόκοκκοι κοπράνων και τα βακτηρίδια Escherichia coli. Τα επίπεδα αυτά αποτελούν ένδειξη ρύπανσης, κυρίως από λύματα των αποχετευτικών δικτύων ή της κτηνοτροφίας. Οι περιοχές κολύμβησης ταξινομούνται ως περιοχές όπου τηρούνται οι υποχρεωτικές τιμές, περιοχές όπου τηρούνται οι ―αυστηρότερες― κατευθυντήριες τιμές και περιοχές που δεν πληρούν τις απαιτήσεις.
Πηγή: ΑΝΤ1
