Φαίνεται πώς την τύχη του «Μπλε Παράθυρου» της Μάλτας ακολουθεί και η δική μας Γέφυρα των Ερωτευμένων (Καμάρα του Κόρακα) στο Κάβο Γκρέκο, η οποία εδώ και αρκετά χρόνια έχει κριθεί ως ακατάλληλη και έχει απαγορευτεί η πρόσβαση σε τουρίστες και επισκέπτες.
Από χθες η είδηση για την κατάρρευση του περίφημου αξιοθέατου «Azure Window», έχει κάνει το γύρο του κόσμου, αφού αποτελούσε ένα πολύ αγαπημένο και χαρακτηριστικό φυσικό αξιοθέατο της χώρας, που κάθε χρόνο προσέλκυε χιλιάδες επισκέπτες, οι οποίοι περίμεναν στην ουρά για να φωτογραφηθούν, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που έγινε σκηνικό για ταινίες και σειρές.
Όπως ανέφερε η ανακοίνωση των Αρχών της χώρας, το συμβάν παρότι θλιβερό, ήταν αναμενόμενο, με τους γεωλόγους να είχαν ενημερώσει προ καιρού για την προχωρημένη διάβρωση και την επικείμενη κατάρρευση του.
Μία παρόμοια κατάσταση δηλαδή, σαν αυτή που επικρατεί και στην Καμάρα του Κόρακα στο Κάβο Γκρέκο, η οποία μορφολογικά μοιάζει πάρα πολύ με το «Μπλε Παράθυρο», μάλιστα πολλοί ήταν εκείνοι που μπέρδεψαν το Μαλτέζικο αξιοθέατο με το δικό μας.
Σε επικοινωνία που είχε η City Free Press με τον λειτουργό του Τμήματος Δασών, κ. Χρυσόστομο Χρυσοστόμου, ανέφερε πως και στη δική μας περίπτωση τα πετρώματα έχουν διαβρωθεί, παρόλα αυτά μεγαλύτερο πρόβλημα προκαλούσαν οι ρίζες από τους θάμνους οι οποίες είχαν εισχωρήσει πολύ βαθιά και πίεζαν την γέφυρα.
«Όταν πριν από περίπου 4 – 5 χρόνια είχε αποκοπεί κομμάτι από την αριστερή μεριά της γέφυρας, το Τμήμα Γεωολογικής Επισκόπησης εκπόνησε μελέτη για το πώς θα μπορούσαμε να προστατεύσουμε το φυσικό αξιοθέατο, επεμβαίνοντας και λαμβάνοντας μέτρα στήριξης.
Σχετικά με το θέμα της διάβρωσης και των θαλάσσιων νερών, επεμβήκαμε διακριτικά και καταφέραμε να αλλάξουμε τη ροή του νερού ούτως ώστε να μην περνά μέσα από τη γέφυρα, αλλά δεξιά και αριστερά. Τα υπόλοιπα μέτρα στήριξης όμως που πρότεινε η μελέτη ήταν μεγάλα και κρίναμε ότι θα προκαλούσαν κακό στον περιβάλλοντα χώρο».
Ο κ. Χρυσοστόμου ανέφερε στη CITY πώς αν εφάρμοζαν τα συγκεκριμένα έργα στήριξης, θα έκαναν περισσότερο κακό αντί καλό, αφού θα επεμβαίναν σε μεγάλο βαθμό στη φύση και θα αλλοίωναν την ομορφιά του τοπίου που θαυμάζουμε σήμερα.
«Αυτό που κάναμε πέραν της αλλαγής ροής του νερού, ήταν να γεμίσουμε με ειδικό υλικό τις ρωγμές που είχαν δημιουργηθεί πάνω στη γέφυρα από τις ρίζες και να φροντίζουμε να μαραθούν οι θάμνοι που δημιουργούσαν το πρόβλημα. Έμεινε μόνο ένας αόρατος, ο οποίος ξέρανε πρόσφατα και θα τον αφαιρέσουμε. Δεν μπορούμε και ούτε πρέπει να επέμβουμε περισσότερο, απλά περιμένουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της».
Μετά την πρώτη αποκοπή κομματιού της γέφυρας, το Τμήμα Δασών και οι αρμόδιες αρχές περίφραξαν το σημείο με συρματόσχοινα, αποκόπτοντας κάθε είδους πρόσβαση στο χώρο για λόγους ασφαλείας.
«Τα τελευταία χρόνια δεν επιτρέπεται σε κανέναν να εισέλθει στο χώρο και φυσικά ούτε και να περπατήσει πάνω στη γέφυρα, και για να μην επιβαρύνει την πέτρα και για να αποφύγουμε κάποιο ατύχημα ή τραυματισμό. Εντούτοις κατά καιρούς κάποιοι προσπαθούν να παραβιάσουν το σημείο, αλλά λόγω το βαθμού δυσκολίας κανείς δεν τα έχει καταφέρει».
Γνωρίζουμε για πόσο ακόμα θα αντέξει η γέφυρα;
Η μελέτη που σας προανέφερα καταγράφει διάφορα τέτοια στοιχεία, παρόλα αυτά όπως αντιλαμβάνεστε δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε θα καταρρεύσει. Ελπίζουμε πώς θα αντέξει αρκετά χρόνια ακόμα, αλλά και πάλι κανείς δεν μπορεί να ξέρει πόσο θα αντέξει.
Πηγή: City Free Press
