«Το περιγιάλι το κρυφό…» που μοιράζονται Παραλίμνι και Αγία Νάπα

Τα δυο διαφορετικά χρώματα στις ομπρέλες της παραλίας του Κόννου στις παρυφές του Κάβο- Γκρέκο φέρνει στο φως τη σχετικά άγνωστη ιδιομορφία που παρουσιάζει αυτή η ξακουστή παραλία, που θεσμοθετημένα θεωρείται ως μία από τις καλύτερες 25 της Ευρώπης. Η παραλία που επισκέφθηκε και θαύμασε ο νομπελίστας Έλληνας ποιητής Γιώργος Σεφέρης το 1953, ανήκει διοικητικά κατά ¾ στον Δήμο Παραλιμνίου και κατά ¼ στο Δήμο Αγίας Νάπας.

Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε 280 κρεβατάκια θαλάσσης για τον Δήμο Παραλιμνίου και 80 για την Αγία Νάπα. Οι ομπρέλες του Δήμου Παραλιμνίου έχουν χρώμα ανοικτό γαλάζιο και της Αγίας Νάπας βαθύ γαλάζιο. Τις χωρίζει ένας διάδρομος πλάτους 1,5 μ., ο οποίος οριοθετεί τα σύνορα των δυο δήμων στην παραλία.

Ψάχνοντας την ιστορία για το ιδιόμορφο καθεστώς διοίκησης στην παραλία του Κόννου, μάθαμε από τους δημάρχους Γιάννη Καρούσο και Θεόδωρο Πυρίλλη ότι πλέον η παραλία αποτελεί σύμβολο ενότητας και συνεργασίας των δυο δήμων. Και επίσης ότι, σε άλλες εποχές, πριν 25- 30 χρόνια, ο σημερινός διάδρομος που χωρίζει τις ομπρέλες διαφορετικού χρώματος των δυο γειτνιαζόντων δήμων θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως… νεκρή ζώνη μεταξύ τους.

Σύμφωνα με όσα τόνισαν οι δήμαρχοι Θεόδωρος Πυρίλλης και Γιάννης Καρούσος, σήμερα η παραλία του Κόννου ενώνει τους δυο δήμους στον κοινό στόχο να λειτουργεί ομαλά η διεθνώς γνωστή παραλία. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Καρούσο, το καθεστώς αυτό δεν ήταν πάντα έτσι. Τα πρώτα χρόνια μετά το 1974 και την αναδυόμενη τουριστική βιομηχανία στην περιοχή της Αμμοχώστου, η παραλία του Κόννου αποτέλεσε πεδίο έντασης μεταξύ Παραλιμνιτών και Αγιαναπιτών.

Οι ναυαγοσώστες των δύο κοινοτήτων κρατούσαν τσίλιες τα βράδια ώστε να αποτρέψουν τυχόν προέλαση κρεβατιών θαλάσσης της μια πλευράς στα όρια της άλλης. Σε εκείνες τις εποχές τυχόν επέμβαση ναυαγοσωστών της μιας κοινότητας στο έδαφος της άλλης θεωρείτο σοβαρό ατόπημα και ήταν θέμα τιμής η υπεράσπιση των συνόρων της κάθε κοινότητας από τους ναυαγοσώστες της.

Αυτά όλα όμως ανήκουν πλέον στο παρελθόν, τόνισαν οι δυο δήμαρχοι. Σήμερα οι ίδιοι αλλά και οι Τεχνικές Υπηρεσίες των δυο δήμων φροντίζουν ώστε όλα να λειτουργούν στην εντέλεια στην παραλία του Κόννου. «Και ας ξενίζει κάποιους το διαφορετικό χρώμα κρεβατιών και ομπρελών στην παραλία, που παραπέμπει σε δυο ξεχωριστές Αρχές διοίκησης», είπαν. Οι τιμές στα κρεβατάκια είναι οι ίδιες.

Ο Δήμος Αγίας Νάπας ανέλαβε την ναυαγοσωστική μονάδα στην παραλία, η οποία εδρεύει στα διοικητικά όρια του Παραλιμνιού και την αποκομιδή των σκυβάλων. Ο δε Δήμος Παραλιμνίου φροντίζει για τη γενική καθαριότητα της παραλίας, παραχωρώντας σε τακτά χρονικά διαστήματα το αναγκαίο προσωπικό. Όσον αφορά στη συντήρηση, την εκτέλεση κάποιων έργων και άλλα ζητήματα, ο σχεδιασμός πραγματοποιείται από κοινού και με στόχο πάντα το καλό της παραλίας, τόνισαν οι δυο δήμαρχοι. Υπογράμμισαν ταυτόχρονα ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στο συγκεκριμένο καθεστώς διοίκησης της παραλίας του Κόννου και επισήμαναν ότι κατά την άποψή τους η συνεργασία μεταξύ τους συμβάλλει σε εξοικονόμηση πόρων.

«Στο περιγιάλι το κρυφό…» που περπάτησε ο Σεφέρης

Η ξανθή της αμμουδιά, το λευκό των λόφων που την περιβάλλουν, το πευκοδάσος ακριβώς από πάνω της. Σαν να την έπλασε ο Θεός με όλες τις ομορφιές της φύσης και την έκρυψε για να την ανακαλύπτουν οι άνθρωποι, να τη χαίρονται και να τη θαυμάζουν. Η παραλία του Κόννου θα μπορούσε να πει κάποιος πως ευφραίνει τις ψυχές των ανθρώπων ως νόστιμος οίνος και ξυπνά τα συναισθήματα, με πρώτο αυτό του ρομαντισμού.

Κάπως έτσι πρέπει να μίλησε και στην ψυχή του Γιώργου Σεφέρη, του Νομπελίστα ποιητή του Ελληνισμού, όταν την επισκέφθηκε το 1953. Και φέρεται να δήλωσε πως όταν έγραψε ένα από τα ωραιότερα ποιήματά του, δεν την είχε υπόψη του. Αλλά κάπως έτσι θα ήταν η παραλία για την οποία έγραψε αυτό του το ποίημα, το 1931. Το ποίημα είναι το ακόλουθο:

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι·
μα το νερό γλυφό.
Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της·
ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.
Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε την ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή

Πηγή: Φιλελεύθερος