Απροθυμία επενδύσεων εκ μέρους των ξενοδόχων σε ζητήματα τεχνολογίας και πράσινης ανάπτυξης διαπιστώνει ο ΚΟΤ, σε σχετικό σημείωμα που διαβίβασε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Την ίδια ώρα ο ΚΟΤ διαπιστώνει ότι νοσεί και το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των κολυμβητικών δεξαμενών στα τουριστικά καταλύματα.
Αναλυτικά, στο σημείωμα που απηύθυνε στη Βουλή ο ΚΟΤ, σε σχέση με τους ξενοδόχους, διαπιστώνει:
α) Απροθυμία του τομέα στο να επενδύσει σε έργα που αφορούν στη βελτίωση της τεχνολογίας (free Wi-Fi, green technology and buildings-κλιματικές αλλαγές) και γενικά στον τομέα της παροχής υπηρεσιών και διευκολύνσεων που προσδίδουν αξία στην τιμή (π.χ. λειτουργικές προδιαγραφές / ποιοτικά κριτήρια)
β) Απροθυμία επένδυσης και αξιοποίησης σε ανθρώπινους πόρους. Διστακτικότητα ενθάρρυνσης συμμετοχής εργατικού δυναμικού σε προγράμματα κατάρτισης και επιμόρφωσης. Χαμηλή ανταπόκριση στο σχέδιο κατάρτισης εργαζομένων σε μονάδες που θα παρέμεναν σε λειτουργία κατά τη χειμερινή περίοδο
γ) Διστακτικότητα στην υιοθέτηση συστημάτων διασφάλισης ποιότητας και εξειδίκευσης σε νέες κατηγορίες υπηρεσιών
δ) Χαμηλή ανταπόκριση στα σχέδια κινήτρων του ΚΟΤ για άτομα με αναπηρίες (ΑμεΑ).
Σε σχέση με τις πισίνες, στο σημείωμα του ΚΟΤ υπογραμμίζεται ότι επείγει η ολοκλήρωση της διαδικασίας για την τροποποίηση της Περί Δημοσίων Κολυμβητικών Δεξαμενών Νομοθεσίας και κατ’ επέκταση της ρύθμισης του θέματος της εξασφάλισης από τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, της κατά νόμον άδειας λειτουργίας των κολυμβητικών δεξαμενών που λειτουργούν εντός των μονάδων αυτών.
Το πρόβλημα παρουσιάζεται ιδιαίτερα έντονο και πιο σοβαρό, υποστηρίζει ο ΚΟΤ, στις περιπτώσεις των αγροτουριστικών καταλυμάτων και των τουριστικών επαύλεων, όπου λόγω του μικρού τους μεγέθους (δυναμικότητα σε κλίνες) οι κολυμβητικές δεξαμενές που βρίσκονται σε αυτές, διατίθενται για χρήση αποκλειστικά από τα μέλη της οικογένειας που διαμένει στο κατάλυμα και / ή τους προσκεκλημένους τους και όχι από το ευρύ κοινό, με αποτέλεσμα συγκεκριμένες πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, όπως π.χ. η συνεχής παρουσία ναυαγοσώστη, δημιουργία ιδιαίτερων / ξεχωριστών κοινόχρηστων χώρων υγιεινής κ.λπ., να καθίστανται αχρείαστες, αλλά παράλληλα και εμπόδιο στην εξασφάλιση της κατά νόμο άδειας λειτουργίας.
Πηγή: Φιλελεύθερος
