«Είμαστε σε μια κόλαση. Ο τόπος, οι φράχτες, γεμάτο αίματα. Κόκαλα δεξιά και αριστερά. Είναι τραγική η κατάσταση». Με αυτές τις λέξεις περιέγραψε στον «Φ» η κυπριακής καταγωγής Ερμίνα Χατζηχάννα, την κατάσταση που επικρατεί στον Λίβανο μετά από τη μοιραία έκρηξη.
Οι Κύπριοι κάτοικοι της περιοχής μιλούν για φρίκη και τρόμο. Για στιγμές Αποκάλυψης. Τη γη να τραντάζεται κάτω από τα πόδια τους, τον αέρα να γεμίζει καπνούς. Πλέον είναι δεκάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι τραυματίες. Άνθρωποι αγνοούνται. Πολλοί έχασαν το σπίτι και την περιουσία τους. Τα τρόφιμα λιγοστεύουν. Βρίσκονται σε κίνδυνο.
«Ένιωσα να χάνεται η γη κάτω από πόδια μου. Σαν να γίνεται σεισμός 7 Ρίχτερ. Τότε είδα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, κόκκινο καπνό να ανεβαίνει και να απλώνεται στους ουρανούς. Έμοιαζε σαν λάβα. Σαν να εκρήγνυται ένα ηφαίστειο», σημείωσε η Ερμίνα Χατζηχάννα, κάτοικος της Βηρυτού και πρόσθεσε ότι δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ τα όσα βίωσε. «Είμαστε σε μια κόλαση. Ο τόπος, οι φράχτες, γεμάτο αίματα. Κόκαλα δεξιά και αριστερά. Είναι τραγική η κατάσταση». Όπως αναφέρει, την ώρα που έγινε η έκρηξη είχε ραντεβού στον οφθαλμίατρο για τον μεγάλο της γιο.
«Δόξα τω Θεώ, το ανέβαλα για την επόμενη εβδομάδα εξαιτίας των αυξημένων κρουσμάτων κορωνοϊού. Το ιατρείο που θα πηγαίναμε απέχει δύο λεπτά από το λιμάνι, το οποίο καταστράφηκε». Έτσι, η κ. Χατζηχάννα και η οικογένειά της βρίσκονταν στο σπίτι τους, στη Βύβλο (μισή ώρα από το λιμάνι). «Νόμιζες πως σε ταρακουνάει κάποιος και πως δεν πατάς στο έδαφος. Στην αρχή νομίζαμε πως μας βομβαρδίζουν. Δεν καταλάβαμε ότι είναι έκρηξη. Μπροστά στον κίνδυνο πήραμε τα παιδιά μας και φύγαμε».
Είναι σαν να μπήκε μια ταφόπλακα στη Βηρυτό και σε ολόκληρο τον Λίβανο, σημείωσε και υπογράμμισε: «Η καταστροφή είναι τεράστια σε έκταση 10 χιλιομέτρων. Λιμάνι δεν υπάρχει πλέον. Είναι δεκάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι τραυματίες, ανυπολόγιστοι οι αγνοούμενοι». Οι απώλειες της έκρηξης, είπε, θα ήταν ακόμη μεγαλύτερες αν δεν είχαν εφαρμοστεί μέτρα περιορισμού για την αντιμετώπιση της πανδημίας. «Ο μισός πληθυσμός μας θα ήταν νεκρός, αν ήταν ο κόσμος στην εργασία του».
Ωστόσο, τονίζει, η κατάσταση ήταν δραματική για τον Λίβανο και πριν την έκρηξη. «Είμαστε αντιμέτωποι με οικονομική καταστροφή. Παιδιά πεθαίνουν στον δρόμο από την πείνα. Γονείς αυτοκτονούν επειδή δεν μπορούν να φροντίσουν τα παιδιά τους. Υπάρχει τέτοια απελπισία που κάποιοι πολίτες ζητούν από τη Γαλλία να κάνει τον Λίβανο και πάλι αποικία της».
Όπως εξηγεί, η ίδια και ο σύζυγός της σκέφτονται αν πρέπει να φύγουν από τον Λίβανο και να έρθουν στην Κύπρο, με τις αποστολές επαναπατρισμού. «Οι γιοι μου, 17 και 15 ετών, θα δεχτούν. Όμως εδώ έχουμε μια ζωή ολόκληρη, τις περιουσίες μας, τις οποίες θα μας πάρουν αν φύγουμε. Θυμάμαι τον πατέρα μου και τώρα καταλαβαίνω πώς ένιωσε όταν έγινε πρόσφυγας» σημείωσε και εξήγησε ότι ζει στον Λίβανο τα τελευταία 22 χρόνια και πως είναι πρόσφυγας από την Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας.
Τινάχτηκε στον αέρα με το αυτοκίνητο
Δεν πίστευε ότι ήταν ζωντανή η κυπριακής καταγωγής κάτοικος του Λιβάνου, Καρολάιν Μογαλιά. Όπως ανέφερε, τη στιγμή της έκρηξης βρίσκονταν στο αυτοκίνητο. «Εκτινάχθηκα. Σηκώθηκε στον αέρα το όχημα και έπειτα έκατσε ξανά κάτω. Νόμιζα πως υπήρχε βόμβα μέσα στο αυτοκίνητο και αναρωτιόμουν πώς ζω ακόμη. Ήταν πολύ τραγικό». Όπως είπε, ήταν 4 χιλιόμετρα μακριά από την έκρηξη. «Ο γιος μου εργάζεται 1 χιλιόμετρο μακριά από εκείνο το σημείο. Ευχαριστώ τον Θεό που είχε σχολάσει και είχε φύγει από εκεί. Το κτήριο της εργασίας του καταστράφηκε», είπε συγκινημένη. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι θα ακολουθήσουν δυσκολότερες ώρες. «Μας είπαν ότι τις ερχόμενες ημέρες δεν θα έχουμε τρόφιμα και ρεύμα. Είμαι τυχερή που έχω και την Κύπρο πατρίδα».
Νόμιζα ότι θα γινόταν βομβαρδισμός
«Την ώρα της έκρηξης βρισκόμουν στο σπίτι μου. Αρχικά νόμιζα ότι έγινε ένας πολύ δυνατός σεισμός. Μέχρι να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει, ακούσαμε και τις εκρήξεις. Ήταν τόσο έντονη, που νομίζαμε ότι γίνονταν βομβαρδισμός. Μάθαμε αργότερα, από τα βίντεο και τα μέσα ενημέρωσης για το περιστατικό», ανέφερε η πρόεδρος του Συνδέσμου Κυπριακής Κοινότητας στον Λίβανο, Στάλω Χαμπίμπι, και πρόσθεσε ότι μένει στα προάστια της Βηρυτού και όμως η κλίμακα της έντασης ήταν τόσο μεγάλη που σημειώθηκαν φθορές στο σπίτι τους.
«Έχω δει πολέμους, βομβαρδισμούς. Έχω διαφύγει με φρεγάτες. Έχω ζήσει την περίοδο των επιθέσεων και των δολοφονιών πολιτικών προσώπων. Πάρα πολλές δύσκολες καταστάσεις. Αυτό, όμως, ήταν η χειρότερη προσωπική μου εμπειρία. Χρειάστηκα περισσότερη από μισή ώρα για να μπορέσω να ξεπεράσω το σοκ. Η έκρηξη ήταν γιγάντια. Εκείνο το μανιτάρι καπνού που σχηματίστηκε καθώς και η εκκωφαντική έκρηξη θύμισε την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Δεν νομίζω ότι έγινε κάτι ανάλογο σε κάποια άλλη χώρα».
Είμαστε αντιμέτωποι με μια βιβλική καταστροφή, είπε. «Πολλοί άνθρωποι αγνοούνται και γίνονται μεγάλες προσπάθειες να βρεθούν επιζώντες κάτω από τα συντρίμμια. Βλέπουμε τραυματίες και πολίτες σε κακή κατάσταση. Είναι τραγικά. Είναι σοκαριστικό». Η κατάσταση, υπογράμμισε, είναι πάρα πολύ σοβαρή. «Πέρα από την έκρηξη, ο Λίβανος αντιμετωπίζει τη χειρότερη οικονομική του ύφεση, ακόμη και από την περίοδο του εμφύλιου πολέμου». Υπάρχει ανάγκη επαναπατρισμού.
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
