Η νομοθεσία «απαντά σε ένα κοινωνικό αίτημα και περιλαμβάνει εγγυήσεις», διαβεβαίωσε το υπουργείο Υγείας σε ανακοίνωσή του.
Η Ισπανία έγινε η τέταρτη ευρωπαϊκή χώρα που αποποινικοποίησε την ευθανασία, μετά την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελούσε προτεραιότητα της κυβέρνησης του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ και υιοθετήθηκε τον Μάρτιο από το κοινοβούλιο.
Βάσει του νόμου επιτρέπεται η ευθανασία -όταν ένας θεραπευτής προκαλεί τον θάνατο του ασθενούς-, όπως και η ιατρικά υποβοηθούμενη αυτοκτονία – όταν ο ασθενής λαμβάνει μόνος του μια δόση σκευάσματος που του έχει συνταγογραφηθεί για να πεθάνει.
Προβλέπει ότι όποιος «πάσχει από μια σοβαρή και ανίατη ασθένεια» ή έχει «χρόνιους πόνους που τον καθιστούν ανίκανο» μπορεί να ζητήσει τη βοήθεια ενός γιατρού για να πεθάνει και άρα να αποφύγει «τον αφόρητο πόνο».
Ωστόσο ο νόμος περιέχει και αυστηρούς όρους: το άτομο, Ισπανός ή κάτοικος Ισπανίας, πρέπει να «έχει πλήρη συνείδηση» όταν λαμβάνει την απόφαση να πεθάνει, ενώ το αίτημά του πρέπει να γίνεται γραπτώς «χωρίς εξωτερική πίεση» και να επαναληφθεί 15 ημέρες αργότερα.
Ο γιατρός μπορεί να απορρίψει το αίτημα, αν εκτιμήσει ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια ή ότι ο ασθενής δεν έχει πλήρη συνείδηση.
Εξάλλου το αίτημα θα πρέπει να εγκριθεί και από δεύτερο γιατρό και να λάβει το πράσινο φως από επιτροπή.
Ο νόμος διχάζει την κοινή γνώμη στην Ισπανία και προκάλεσε την αντίθεση των κομμάτων της δεξιάς και της καθολικής εκκλησίας.
Το Λαϊκό Κόμμα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσέφυγε χθες Πέμπτη κατά του νόμου στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
