Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι λέει σε συνέντευξη στον Economist ότι ο Βλάντιμιρ Πούτιν βλέπει την Ουκρανία ως μέρος μιας κοσμοθεωρίας που δεν ανταποκρίνεται στο τι έχει συμβεί τα τελευταία 30 χρόνια. «Δεν νομίζω ότι ο Πούτιν ήταν σε καταφύγιο για δύο εβδομάδες ή έξι μήνες, αλλά μάλλον για δύο δεκαετίες», σχολιάζει.
Κατηγορεί τις ρωσικές δυνάμεις για απαγωγή και δολοφονίες δημάρχων ουκρανικών πόλεων και τονίζει σε αντιδιαστολή τη γενναιότητα των απλών πολιτών που όρθωσαν το ανάστημά τους μπροστά στα ρωσικά άρματα μάχης. «Θα μείνω με αυτούς τους ανθρώπους ως το τέλος», δηλώνει.
Αναφορικά με αυτό το «τέλος» δηλώνει εμφατικά: «Πιστεύουμε στη νίκη. Είναι αδύνατο να πιστέψουμε σε οτιδήποτε άλλο. Οπωσδήποτε θα νικήσουμε γιατί αυτό είναι το σπίτι μας, η γη μας, η ανεξαρτησία μας. Είναι ζήτημα χρόνου».
Περιγράφει την ουκρανική νίκη ως σωτηρία όσων το δυνατόν περισσότερων ζωών: «Η γη μας είναι σημαντική, ναι, αλλά εν τέλει είναι απλά έδαφος». Δεν ξέρει πότε θα έρθει το τέλος του πολέμου, αλλά «θα τελειώσει με εμάς ακόμα όρθιους εδώ να υπερασπιζόμαστε τη ζωή στην Ουκρανία».
Λέει πάντως ότι για να έρθει αυτή η νίκη χρειάζεται και οπλισμός από τη Δύση, συγκεκριμένα άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και μαχητικά αεροσκάφη. «(Οι Δυτικοί) δεν μπορούν να πουν ‘θα σας βοηθήσουμε τις επόμενες εβδομάδες’. Αυτό δεν μας επιτρέπει να ξεμπλοκάρουμε τις υπό ρωσική κατοχή πόλεις, να φέρουμε τρόφιμα στους κατοίκους εκεί, να πάρουμε τη στρατιωτική πρωτοβουλία στα χέρια μας».
Βρίσκοντας το κουράγιο να κάνει χιούμορ, σχολιάζει ότι αντίθετα οι Ρώσοι έχουν τόσα πολλά άρματα μάχης που σε ορισμένες πόλεις υπάρχει «μποτιλιάρισμα από τανκς».
Ταξινομεί τις χώρες του ΝΑΤΟ σε πέντε κατηγορίες: σε αυτές που δεν έχουν πρόβλημα με έναν πόλεμο διάρκειας διότι θα εξουθενωνόταν η Ρωσία, ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται το θάνατο της Ουκρανίας – αυτές που θέλουν γρήγορη λήξη του πολέμου λόγω των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία – αυτές που αναγνωρίζουν «ναζισμό στη Ρωσία» και θέλουν νίκη των Ουκρανών – όσες θέλουν λήξη πολέμου διότι σκέφτονται πρώτα τους ανθρώπους – και εκείνες που «αμήχανες» θέλουν ειρήνη διότι συνιστούν «τα γραφεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ευρώπη».
Κάνει ιδιαίτερη μνεία στη στήριξη από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ αντίθετα σχολιάζει ότι η Γερμανία προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες. Ερωτηθείς γιατί ηγέτες όπως ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν δεν χορηγούν άρματα μάχης, ο Πρόεδρος Ζελένσκι απαντά ότι «φοβούνται τη Ρωσία».
Επαναλαμβάνει δε την άποψη ότι οι κυρώσεις έπρεπε να έχουν προληπτικό και όχι απαντητικό χαρακτήρα. «Ακούμε ότι η απόφαση (για ευρωπαϊκό εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο και αέριο) εξαρτάται από το κατά πόσο η Ρωσία θα εξαπολύσει χημική επίθεση εναντίον μας. Αυτή δεν είναι η σωστή προσέγγιση. Δεν είμαστε πειραματόζωα».
Διατυπώνει, εξάλλου, απορία που οι εισβολείς δε νοιάζονται και δε θρηνούν τους νεκρούς στρατιώτες του. «Ο Πούτιν ρίχνει τους στρατιώτες του σαν κούτσουρα στην κάμινο του τρένου και οι εισβολείς δεν τους θάβουν καν. Οι σοροί τους μένουν στους δρόμους. Σε αρκετές πόλεις, μικρές πόλεις, οι στρατιώτες μας λένε ότι είναι αδύνατον να αναπνεύσουν λόγω της δυσωδίας της σάρκας που λιώνει», λέει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Αντιθέτως, τονίζει, οι «ατρόμητοι» Ουκρανοί στρατιώτες θα μπορούσαν να είχαν φύγει εδώ και καιρό από τη Μαριούπολη αλλά μένουν να υπερασπιστούν την πόλη και να θάψουν τους νεκρούς της.
Ως προς τη δική του στάση, σχολιάζει: «Δεν είναι θέμα γενναιότητας. Πρέπει να ενεργώ όπως ενεργώ». Προσθέτει ότι δεν είχε προετοιμαστεί για το ρόλο του ήρωα και ότι απλά πρέπει κανείς να είναι ειλικρινής ώστε να τον εμπιστεύονται οι άλλοι. «Δε χρειάζεται να προσπαθείς. Χρειάζεται να είσαι ο εαυτός σου. Και είναι σημαντικό να μη δείχνεις ότι είσαι καλύτερος από αυτό που είσαι».
