Η πανδημία του κορωνοϊού είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο σοκ που έχει υποστεί η παγκόσμια οικονομία τον τελευταίο αιώνα, αναφέρει στα συμπεράσματά της η έκθεση για μία δίκαιη ανάκαμψη που εξέδωσε η Παγκόσμια Κεντρική Τράπεζα. Καθώς τα δημοσιονομικά, νομισματικά και οικονομικά προγράμματα κινήτρων αποσύρονται, νέες προκλήσεις πολιτικής θα αναδειχθούν τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο, αναφέρει. Γι’ αυτό, η έγκαιρη διάγνωση των οικονομικών επιπτώσεων της κρίσης και η αποφασιστική δράση για να θεραπευτούν, είναι απαραίτητες για να διατηρηθεί μία δίκαιη ανάκαμψη. «Δεν υπάρχει περιθώριο για εφησυχασμό», καταλήγει.
Η αντιμετώπιση των αλληλένδετων οικονομικών κινδύνων που προκλήθηκαν από την κρίση είναι προϋπόθεση για μία βιώσιμη και δίκαιη ανάκαμψη, αναφέρει η έκθεση. Αυτό απαιτεί την έγκαιρη αναγνώριση προβλημάτων στους ισολογισμούς, καθώς και ενεργή διαχείριση των οικονομικών και δημοσιονομικών κινδύνων. Ιδανικά, προτείνει, οι κυβερνήσεις θα εφάρμοζαν σχετικές πολιτικές για να αντιμετωπίσουν το κάθε πρόβλημα που τονίζεται από αυτή την κρίση: την οικονομική αστάθεια, την υπερχρέωση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, τη μειωμένη πρόσβαση στην πίστωση και τα αναδυόμενα εθνικά χρέη.
Όμως, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι λίγες κυβερνήσεις έχουν τους πόρους και το οικονομικό περιθώριο για να χειριστούν όλες αυτές τις προκλήσεις με τη μία. Τα κράτη θα πρέπει να προχωρήσουν σε μια προτεραιοποίηση των πιο σημαντικών πολιτικών δράσεων που χρειάζονται. Για πολλές χώρες με χαμηλό εισόδημα, το να αντιμετωπίσουν το μη βιώσιμο εθνικό χρέος θα πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα. Χώρες με μεσαίο εισόδημα, των οποίων οι οικονομικοί τομείς είναι πιο εκτεθειμένοι στο χρέος των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, ίσως χρειαστεί, αντιθέτως, να επικεντρωθούν σε πολιτικές που να υποστηρίζουν την οικονομική σταθερότητα.
Στην έκθεση αναφέρεται ότι οι προοπτικές ανάκαμψης κάποιου κράτους θα διαμορφωθούν από τα γεγονότα της παγκόσμιας οικονομίας. Ένα παράδειγμα είναι οι διακυμάνσεις στις τιμές των πρωτογενών εμπορευμάτων, τα οποία αποτελούν μια σημαντική πηγή εισοδήματος για πολλές αναδυόμενες οικονομίες. Άλλο παράδειγμα είναι οι κίνδυνοι από τις τιμές συναλλάγματος και τις τιμές των επιτοκίων, οι οποίοι μπορεί να προκύψουν, καθώς η οικονομική δραστηριότητα ανακάμπτει στις αναπτυγμένες χώρες και τα προγράμματα κινήτρων αποσύρονται, με τις Κεντρικές Τράπεζες να περιορίζουν την παγκόσμια ρευστότητα και να αυξάνουν τα επιτόκια.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα αυτές οι παγκόσμιες εξελίξεις εκθέτουν τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις κυβερνήσεις στις αναδυόμενες οικονομίες σε οικονομικούς κινδύνους. Μία προσεχτικά επιλεγμένη πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τις εγχώριες όσο και τις παγκόσμιες απειλές για μία δίκαιη ανάκαμψη.
Την ίδια ώρα, η αναγκαιότητα να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που δημιουργήθηκαν από την πανδημία, προσφέρει μία τεράστια ευκαιρία για να επιταχυνθεί η αλλαγή προς ένα μία πιο αποτελεσματική και βιώσιμη παγκόσμια οικονομία. Η κλιματική κρίση είναι μία σημαντική πηγή παραμελημένου κινδύνου για την παγκόσμια οικονομία. Εκφράζεται η θέση ότι η αποτυχία να τύχουν διαχείρισης αυτοί οι κίνδυνοι θα έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη λανθασμένη τιμολόγηση περιουσιακών στοιχείων, τη λανθασμένη κατανομή κεφαλαίων και ένα φαύλο κύκλο, στον οποίο οι κλιματικές καταστροφές θα επιδεινώνονται από τις ανόδους της χρηματοπιστωτικής αστάθειας.
