Μια ανάσα από το θάνατο βρέθηκε ανήλικος όταν, ο πρώην σύζυγος της μητέρας του, επιχείρησε να τον στραγγαλίσει. Αυτό προκύπτει από το περιεχόμενο της απόφασης του Εφετείου το οποίο επικύρωσε τόσο την καταδίκη όσο και την 9ετή ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για το αδίκημα της απόπειρας φόνου.
Σύμφωνα με τα γεγονότα, ο καταδικασθείς ήταν νυμφευμένος με τη μητέρα του παραπονούμενου, νεαρού 15 ετών. Αρχικά οι σχέσεις μεταξύ τους ήταν καλές, όμως όταν ο κατηγορούμενος και η μητέρα του ανήλικου χώρισαν, οι σχέσεις τους διαταράχθηκαν. Στην προσπάθεια του κατηγορούμενου και της μητέρας του παραπονούμενου να επανασυνδεθούν, ο 15χρονος δεν συμφωνούσε και καθημερινά τσακωνόταν μαζί του, επειδή ο κατηγορούμενος κτυπούσε τη μητέρα του και τις μικρότερες αδελφές του.
Τα γεγονότα διαδραματίστηκαν πριν από δύο χρόνια όταν ο 15χρονος άκουσε τη μητέρα του να συζητά έντονα με τον πρώην σύζυγό της στο τηλέφωνο. Θύτης και θύμα συζήτησαν επίσης έντονα στο τηλέφωνο και αργότερα την ίδια ημέρα συναντήθηκαν. Εκεί, ο κατηγορούμενος τον έπιασε από τον λαιμό, τον έριξε στο έδαφος, ξαπλώνοντας δε από πάνω του πέρασε ένα σχοινί που κρατούσε γύρω από το λαιμό του και τον έσφιγγε. Ο νεαρός δεν μπορούσε να αναπνεύσει και γονάτισε με τον κατηγορούμενο να βάζει το γόνατο του στην πλάτη του και να τον σφίγγει με μεγαλύτερη δύναμη.
Τη σκηνή είδε η μικρή κόρη του κατηγορούμενου, ετεροθαλής αδελφή του παραπονούμενου. Η μικρή αντέδρασε φωνάζοντας στον πατέρα της να σταματήσει. Τότε ο κατηγορούμενος άφησε τον 15χρονο ο οποίος κτύπησε με το πόδι του στο στήθος τον κατηγορούμενο και άρχισε να τρέχει. Το Εφετείο, με εκτενή απόφασή του, έκρινε πως δεν υπήρχε περιθώριο ανατροπής της πρωτόδικης απόφασης, υποδεικνύοντας ότι «δεν υφίσταται λόγος επέμβασης στην αξιολόγηση του βασικού μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής που ήταν ο παραπονούμενος ανήλικος. Η αξιοπιστία του, πέραν της σαφήνειας της μαρτυρίας του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, της φυσικότητας και του αυθορμητισμού της, υποστηριζόταν και από άλλη μαρτυρία και ιδιαίτερα από τα ευρήματα της ιατρού και του ιατροδικαστή». Το Εφετείο, έκρινε παράλληλα πως η επιβληθείσα ποινή δεν μπορούσε να θεωρηθεί έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογεί ανατροπή της.
