Ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και αθώωσε καθηγητή μέσης εκπαίδευσης που καταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού και άσεμνη επίθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο, ο οποίος κατά τη διάρκεια της δίκης του είχε απαλλαχθεί από τις περισσότερες κατηγορίες, καθώς άλλες τρεις παραπονούμενες-μαθήτριες δεν κατέθεσαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην απόφαση, ο κατηγορούμενος-καθηγητής κατά τη διάρκεια μαθήματος, περί τα μέσα Οκτωβρίου 2014, παρενόχλησε σεξουαλικά 12χρονη μαθήτρια, η οποία είχα πάει στην έδρα για να την βοηθήσει να ζωγραφίσει. Μάλιστα ο κατηγορούμενος της είχε πει πως ήταν πολύ όμορφη και της ζήτησε να την κάνει το πορτραίτο της, με την μαθήτρια να αρνείται.
Την άσεμνη επίθεση σε βάρος της 12χρονης, αντιλήφθηκε συμμαθήτρια της, η οποία ακολούθως τηλεφώνησε στη μητέρα της και της ανέφερε το τι είχε συμβεί, μερικές μέρες προηγουμένως.
Στον κατηγορούμενο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δώδεκα μηνών που αφορούσαν άσεμνες επιθέσεις και σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ανήλικων κοριτσιών, συμμαθητριών. Ωστόσο ο καταδικασθείς εφεσίβαλε την καταδίκη του ως ανυπόστατη.
Η υπόθεση που παρουσιάστηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου περιλάμβανε δώδεκα κατηγορίες εις βάρος του καθηγητή, με τέσσερις παραπονούμενες ανήλικες, οι οποίες είχαν δώσει οπτικογραφημένες καταθέσεις, οι οποίες προβλήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία.
Σε κάποιο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, αμέσως προτού ολοκληρώσει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, όλες οι κατηγορίες που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος, πλην των κατηγοριών που αφορούσαν την 12χρονης αποσύρθηκαν.
Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε στο Δικαστήριο ότι μία εκ των παραπονουμένων είχε μετακομίσει μόνιμα στο εξωτερικό και ότι δύο άλλες παραπονούμενες δεν επιθυμούσαν να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο και να καταθέσουν «ενόψει του μεγάλου χρονικού διαστήματος το οποίο έχει παρέλθει από την ημερομηνία της καταγγελίας τους».
Ως εκ τούτου, μετά από οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα, ανακοινώθηκε προφορική αναστολή της ποινικής δίωξης σε σχέση με τις πρώτες δέκα κατηγορίες, οι οποίες αφορούσαν τις τρεις παραπονούμενες.
Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου τέθηκε εκτεταμένη μαρτυρία, υπό τη μορφή οπτικογραφημένων καταθέσεων ανηλίκων, η οποία είχε άμεση σχέση με αποδιδόμενη, παρόμοιας μορφής, έκνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, ήτοι σεξουαλικής κακοποίησης και άσεμνων επιθέσεων εις βάρος άλλων μαθητριών.
Όπως αναφέρεται, «ο κατηγορούμενος στιγματιζόταν μέσω του συγκεκριμένου οπτικογραφημένου υλικού ως «ανώμαλος», «σεξομανής» και πρόσωπο που κατά συρροή προέβηκε σε παρόμοιας φύσης αδικήματα με τα εκδικαζόμενα, εις βάρος ανήλικων κοριτσιών, στον ίδιο χώρο και κατά τον ίδιο περίπου χρόνο».
Ωστόσο το Ανώτατο διαπίστωσε πως προκύπτει αβίαστα ότι «πλανάται το σπέρμα της αμφιβολίας», υποδεικνύοντας ότι η καταδίκη είναι επιτρεπτή μόνο όταν αναδύεται, ασφαλής, ως αποτέλεσμα κρυστάλλινης και χωρίς λογική αμφιβολία δικανικής πεποίθησης.
Όπως αναφέρει στην ανατρεπτική απόφαση του, η διακοπή μέρους της υπό κρίση ποινικής δίκης, ενείχαν προβλεπτούς κινδύνους για τα δικαιώματα του κατηγορούμενου και ορατές δυσμενείς συνέπειες στην ποινική διαδικασία που λάμβανε χώραν.
«Παρεμβάλλουμε μόνο ότι η επικουρική θέση της πλευράς της Εφεσίβλητης, σύμφωνα με την οποία η μαρτυρία η οποία περιεχόταν στις οπτικογραφημένες καταθέσεις δεν ήταν άσχετη, ακόμα και μετά τη διακοπή της δίωξης στις δέκα κατηγορίες, αλλά μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία παρόμοιων γεγονότων, είναι νομικά αβάσιμη και εν δυνάμει επικίνδυνη ως προς θεμελιώδη δικαιώματα του Εφεσείοντα. Παραβλέπεται το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί, το μαρτυρικό, όπως χαρακτηρίστηκε, υλικό, δεν υπέστησαν τη βάσανο της αντεξέτασης και συνεπώς δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή ως μαρτυρία προς εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων…»
Πηγή: reporter
