Από τη Μεγάλη Παρασκευή ο 8χρονος Αλί, η 12χρονη Μαρία και ο 14χρονος Μουσταφά κοιμούνται μέσα στο αυτοκίνητο ενός φίλου τους μαζί με τον 50χρονο πατέρα τους, τον Αγιάντ Ντόμαντ από το Ιράκ του οποίου η γυναίκα ζει και εκείνη ως πολιτικός πρόσφυγας στη Γερμανία. Στόχος του Αγιάντ είναι μια μέρα να καταφέρει να επανασυνδέσει την οικογένειά του, τα τρία παιδιά του με τη μητέρα τους.
Ο 8χρονος Αλί είναι το μωρό για το οποίο η Κίνηση Εθελοντικών Οργανώσεων Πολιτικού Ασύλου Κοφίνου είχε καταγγείλει πριν από ένα μήνα περίπου ότι η ζωή του κινδύνευε λόγω των άθλιων συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων στην Κοφίνου, εξαιτίας του ότι υποφέρει από χρόνιο άσθμα.
Μετά το ρεπορτάζ ο Αλί μεταφέρθηκε στο Μακάρειο Νοσοκομείο στη Λευκωσία και η οικογένειά του σε ξενοδοχείο στη Λευκωσία. Προς το τέλος της περασμένης εβδομάδας η ιστορία του μικρού Αλί είχε και συνέχεια, με αποτέλεσμα η συντονίστρια των Εθελοντικών Οργανώσεων που βοηθούν τους πολιτικούς πρόσφυγες στο Κέντρο Ασύλου της Κοφίνου να ζητήσει και πάλι τη βοήθεια του «Φ».
Όπως ανέφεραν στον «Φ» ο Αγιάντ και η Νατάσα Γεωργίου, ζητήθηκε από τον πατέρα των τριών ανήλικων παιδιών να εξεύρει κατοικία για να στεγασθούν, καθώς το κράτος δεν θα συνεχίσει τη χρηματοδότηση της παραμονής τους στο ξενοδοχείο της Λευκωσίας.
Από τότε, ο Αγιάντ ξεκίνησε ένα μαραθώνιο για να εξεύρει σπίτι με χαμηλό ενοίκιο, ώστε να μπορεί να το πληρώνει από τα €550 που λαμβάνει από την Κυπριακή Δημοκρατία και ταυτόχρονα να μπορεί με τα υπόλοιπα να συντηρεί τα τρία ανήλικα και τον εαυτό του.
Ωστόσο, ο πατέρας των τριών παιδιών συνάντησε δυο ανυπέρβλητα προβλήματα και είναι σε πραγματική απόγνωση, παρόλο που η Νατάσα Γεωργίου προσπαθεί όλες αυτές τις μέρες να βοηθήσει την οικογένειά του. Πρώτον, τα ενοίκια είναι πλέον πολύ υψηλά και δεν μπορεί να βρει σπίτι που να πληρώνει το ενοίκιο και να του μένουν και λεφτά από τα €550 που λαμβάνει ώστε να συντηρείται η οικογένεια. Δεύτερο πρόβλημα είναι ότι όσοι ιδιοκτήτες υποστατικών έδειξαν τουλάχιστον ότι ενδιαφέρονται να τα ενοικιάσουν στην οικογένεια, ζητούν «ντεπόζιτο». Δηλαδή ένα ενοίκιο ως προκαταβολή και εγγύηση.
Έτσι, προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα για το «ντεπόζιτο», ο Αγιάντ σήκωσε από το ξενοδοχείο τα παιδιά του. Δηλαδή, από την περασμένη Παρασκευή κοιμούνται στο αυτοκίνητο ενός φίλου του που τους το παραχωρεί τα βράδια, και την ημέρα, όταν δεν ψάχνουν για στέγη, περνούν τον χρόνο τους σε πάρκα ή σε χώρους στάθμευσης υπεραγορών.
Σε έναν τέτοιο χώρο συναντήθηκε μαζί τους και ο «Φ». Πώς κοιμούνται; Ο Αλί και η Μαρία στριμώχνονται στο πίσω κάθισμα, ενώ ο Μουσταφά με τον πατέρα του στα μπροστινά γέρνοντας λίγο τα καθίσματα, ώστε να μην πλακώνουν τα δυο παιδιά που κοιμούνται πίσω.
Ρωτήσαμε την Τρίτη του Πάσχα τον Αλί τι έφαγε. Μας είπε η Μαρία, η οποία είναι η μόνη από την οικογένεια που έμαθε και μιλά καλά τα Ελληνικά. Κονσέρβες, αραβική πίτα, νερό και παξιμάδια. Περίπου αυτά και το Μεγάλο Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα, όταν όλη σχεδόν η Κύπρος κατανάλωνε ποσότητες και ποσότητες αμνοεριφίων και άλλων φαγητών.
Μέσα-μέσα, ο πατέρας τους τούς διαμοιράζει και κανένα αναψυκτικό. Όλα με μέτρο. Πρέπει να κάνουν οικονομία ώστε να μαζέψουν το «ντεπόζιτο» για να το δώσουν στον ιδιοκτήτη, στην περίπτωση που βρουν κάποιο υποστατικό που να ενοικιάζεται.
Βιώνουν τον απόλυτο εξευτελισμό
Η συντονίστρια των Εθελοντικών Οργανώσεων που στέκονται δίπλα στους αιτητές πολιτικού ασύλου στην Κοφίνου, Νατάσα Γεωργίου, με αφορμή αυτή την υπόθεση, εξέφρασε τη μεγάλη της απογοήτευση για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί μας όσον αφορά στις συνθήκες φιλοξενίας αυτών των ανθρώπων. Όπως του Αγιάντ και των τριών μικρών παιδιών του.
Δυστυχώς, είπε ακόμη, τα πράγματα γύρω από αυτή την ανθρωπιστική υπόθεση οδηγούνται σε αδιέξοδο. Και άνθρωποι όπως ο Αγιάντ και τα παιδιά του, ο Αλί, η Μαρία και ο Μουσταφά, βιώνουν στο νησί μας ίσως τον απόλυτο εξευτελισμό. Με €550 πού να βρει άνθρωπος να ενοικιάζει σπίτι και να του μένουν και χρήματα για τις ανάγκες του ιδίου και των τριών παιδιών του;
Και διερωτήθηκε πόσο ακόμα θα μπορούν, θα αντέξουν, οι εθελοντές να στηρίζουν όλους αυτούς τους δυστυχείς ανθρώπους που ο πόλεμος τους έφερε στην πόρτα μας, για να καταντήσουν επαίτες της φιλανθρωπίας μας.
