Στην Κύπρο, λόγω γεωγραφικής θέσης, η προσφυγική κρίση έχει έντονη παρουσία, με την χώρα μας να συνεργάζεται με την ΕΕ για την εφαρμογή πολιτικών υποδοχής και ένταξης, αντιμετωπίζοντας ωστόσο προκλήσεις λόγω περιορισμένων πόρων και αυξημένων μεταναστευτικών ροών, αναφέρει η Επίτροπος Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρία Στυλιανού Λοττίδη, σε τοποθέτησή της για την 20η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.
Προσθέτει ότι «ο περί Προσφύγων Νόμος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος έχει μεταφέρει στο ημεδαπό δίκαιο και τις σχετικές οδηγίες της ΕΕ αναφορικά με σωρεία παραμέτρων του προσφυγικού δικαίου, καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τόσο των αιτούντων άσυλο όσο και των αναγνωρισμένων προσφύγων, διασφαλίζοντας την παροχή προστασίας, αξιοπρέπειας και ίσων ευκαιριών».
Εξάλλου, συνεχίζει η Επίτροπος, η Κομισιόν, με το πρόσφατο σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο, προσπαθεί να εξορθολογίσει τη διαδικασία ασύλου και να μοιράσει πιο δίκαια την ευθύνη μεταξύ των κρατών-μελών, “πλην όμως συνεχίζονται παράλληλα και οι πολιτικές περιορισμού και συμφωνίες ανάσχεσης των ροών με τρίτες χώρες», ενώ, σε πολλές χώρες, εξακολουθεί να παρατηρείται η ρητορική της «αποτροπής», η ρητορική μίσους και ο ακραίος ρατσιστικός λόγος.
Όπως σημειώνει η κ. Λοττίδη, «αυτό που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την ήδη οδυνηρή πραγματικότητα της προσφυγιάς είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στις χώρες υποδοχής και αυτό διότι «παρά τις διεθνείς συμβάσεις και το νομικό προστατευτικό πλαίσιο, στην πράξη, οι πρόσφυγες συναντούν φραγμούς όπως είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός και η ξενοφοβία».
Η Επίτροπος, στην τοποθέτησή της, παραθέτει και στατιστικά στοιχεία για το προσφυγικό, βάσει των οποίων, «τα τελευταία δύο χρόνια ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν εκτοπιστεί ως αποτέλεσμα διώξεων, συγκρούσεων, βίας, παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή γεγονότων που διαταράσσουν σοβαρά τη δημόσια τάξη, έχει ξεπεράσει τα 123,2 εκατομμύρια, ένα ιστορικό ρεκόρ, με αυξητική τάση το 2024».
Από αυτούς, περίπου 36,8 εκατομμύρια είναι πρόσφυγες που έχουν αναγκαστεί να διαφύγουν σε άλλες χώρες, ενώ περίπου 73,5 εκατομμύρια είναι εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους αλλά παραμένουν στη χώρα τους.
Επιπλέον, όπως αναφέρει η κ. Λοττίδη, «περίπου 8,4 εκατομμύρια άτομα είναι αιτούντες άσυλο που αναμένουν, σε συνθήκες αβεβαιότητας, την απόφαση για την αίτησή τους σε χώρες υποδοχής με τα παιδιά να αποτελούν σχεδόν το 40% του συνόλου των εκτοπισμένων, με πολλά να ζουν σε περιοχές που πλήττονται από κλιματικές καταστροφές».
Η Επίτροπος επισημαίνει ότι «πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβονται ονόματα, οικογένειες, χαμένες πατρίδες, παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν χωρίς ποτέ να γνωρίσουν την έννοια της σταθερότητας με τη Συρία, την Ουκρανία, το Σουδάν και τη Λωρίδα της Γάζας να είναι μόνο μερικά από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα καταρρεύσεων που μετατρέπουν ολόκληρους πληθυσμούς σε πρόσφυγες».
Πηγή: ΚΥΠΕ
