«Δεν κατάλαβα ότι ήταν νεκρός, νόμιζα ότι λιποθύμησε από τον πόνο»

Σήμερα 11 Αυγούστου 2018…

Συμπληρώνονται 22 ολόκληρα χρόνια από την άγρια δολοφονία του Τάσου Ισαάκ κατά τη διάρκεια αντικατοχικής διαδήλωσης στην περιοχή της νεκρής ζώνης, στη Δερύνεια Αμμοχώστου.

Η διαδήλωση είχε διοργανωθεί στο πλαίσιο πορείας της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσικλετιστών, με αφετηρία το Βερολίνο και τερματισμό στην κατεχόμενη Κερύνεια. Η πορεία ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου από την πύλη του Βρανδεμβούργου και πέρασε μέσα από πολλές χώρες της Ευρώπης- με τη συμμετοχή ξένων μοτοσικλετιστών- καταλήγοντας στην Κύπρο στις 10 Αυγούστου.

Στην πορεία εκτιμάται ότι συμμετείχαν 7.000 μοτοσικλετιστές και παρά τις τουρκικές απειλές και την επίσημη ακύρωση της πορείας από την ομοσπονδία κατόπιν κυβερνητικής παρέμβασης, μεγάλος αριθμός κατευθύνθηκε προς τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Εκεί περίμεναν Τούρκοι στρατιώτες, ψευδοαστυνομικοί, αντιδιαδηλωτές και μέλη της οργάνωσης των «Γκρίζων Λύκων». 

Οι μοτοσικλετιστές κινήθηκαν σε διάφορες κατευθύνσεις και σε αρκετές περιοχές σημειώθηκαν επεισόδια. Άρχισαν από το ΣΟΠΑΖ, στη Λευκωσία αλλά πιο έντονα ήταν στην περιοχή της Δερύνειας…

Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ ήταν εκεί μαζί με τον φίλο και συγχωριανό του Ανδρέα  Κακουρή. Kάποια στιγμή χωρίστηκαν. Ο Τάσος στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο συμπατριώτη μας, τον οποίο χτυπούσαν οι Τούρκοι, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Έπειτα, άρχισαν να τον χτυπούν αλύπητα με πέτρες, λοστούς, ρόπαλα μέχρι που ξεψύχησε.

Το άψυχο κορμί του ήρωα μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου, όπου τρεις μέρες αργότερα έγινε η κηδεία. 

Λίγο πριν ξεψυχήσει ο Τάσος… 

Οι Γκρίζοι Λύκοι ξυλοκοπούσαν με σιδερένια ρόπαλα και άλλους διαδηλωτές. Χτυπούσαν και τον Αντρέα Κακουρή, που είχε εγκλωβιστεί κι εκείνος στην Νεκρή ζώνη. Μετά τα άγρια χτυπήματα που δέχθηκε, πολλοί πίστεψαν ότι ήταν νεκρός…
 


Στην φωτογραφία είναι ο Ανδρέας Κακουρή την ώρα που τον χτυπούσαν.

Ο κύριος Ανδρέας Κακουρή αναφέρει στο ant1ıwo:

«Όσο και αν προσπάθησα να ξεχάσω, να ξεπεράσω τους εφιάλτες και τις φοβίες, δεν τα κατάφερα…

Ευχαριστώ τον Θεό που είχα δίπλα μου ανθρώπους που με στήριξαν και με βοήθησαν να μπορέσω να σταθώ ξανά στα πόδια μου, να μην χάσω τα λογικά μου. Κλείνω τα μάτια και είναι σαν να τα ζω ξανά, τώρα, αυτή τη στιγμή…
 
Με τον Τάσο ήμασταν φίλοι και είχαμε πάει μαζί εκείνη την ημέρα. Δυστυχώς, κάποια στιγμή χωριστήκαμε. Δεν θυμάμαι πως έγινε αλλά εγκλωβίστηκα στα συρματοπλέγματα και με χτυπούσαν την ίδια στιγμή που χτυπούσαν και τον Τάσο.  

Με χτυπούσαν παντού, ακόμα και στο κεφάλι. Όταν κατάλαβαν ότι ο Τάσος ήταν νεκρός, σταμάτησαν κι έφυγαν. Εγώ δεν έχασα τις αισθήσεις μου, θυμάμαι που μας πήραν μαζί στο νοσοκομείο. Δεν κατάλαβα όμως ότι ήταν νεκρός, νόμιζα ότι λιποθύμησε από τον πόνο. Μετά εμένα με πήραν στο Νοσοκομείο Λάρνακας.

Όταν  συνήλθα από το σοκ, ρώτησα να μάθω πώς είναι ο Τάσος και μου είπαν ότι πέθανε. Θυμάμαι ήταν 9 το βράδυ. Υπέφερα, έκλαψα πολύ τον φίλο μου. Πέρασα πολύ δύσκολες στιγμές, η ζωή μου άλλαξε εντελώς. Δεν μπορούσα να χαρώ για τίποτα πια…

Εύχομαι μέσα από τη καρδιά μου να μην συμβεί ξανά τέτοιο κακό στον τόπο μας. Τα παιδιά του κόσμου να μην βιώσουν ποτέ ξανά τέτοιες καταστάσεις».

Στις 14 Αυγούστου, ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ…

Μια ομάδα διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς το σημείο της δολοφονίας, για να καταθέσει στεφάνια και λουλούδια στη μνήμη του. Η σκηνή όμως μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκε μια ομάδα «Γκρίζων Λύκων» και άρχισαν τον πετροπόλεμο.

Στις 2:20 μετά το μεσημέρι…

Ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού, ξέφυγε από τους Κυανόκρανους και πέρασε στη νεκρή ζώνη. Οι άλλοι διαδηλωτές ενώ προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, εκείνος ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Τούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο, άρχισαν να πυροβολούν. Ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός… 

Ακολούθησαν κι άλλοι πυροβολισμοί, από τους οποίους τραυματίστηκαν ελαφρά 11 άτομα. Οι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης και η σορός του παλικαριού απομακρύνθηκε από την περιοχή. 

Η κηδεία του έγινε στις 16 Αυγούστου 1996, στο Παραλίμνι, παρουσία πλήθους κόσμου, που καταδίκασε την τουρκική βαρβαρότητα, όπως είχε πράξει τρεις ημέρες νωρίτερα με την δολοφονία του Τάσου Ισαάκ.