Τήνος, αποστολή – Newsbeast.gr
«Καλησπέρα, πόσο θα μου στοιχίσει για να με πάτε μέχρι το σημείο που θα στήνονταν οι ανεμογεννήτριες στο νησί σας;». Ο μεσήλικας οδηγός ταξί στην πιάτσα του γραφικού παλιού λιμανιού της Τήνου με απορία κατεβάζοντας τα γυαλιά ηλίου. «Ρε φίλε τι να σου πω, δεν έχω πάει ποτέ μέχρι εκεί πάνω. Δεν ξέρω καν εάν πηγαίνει το αμάξι. Είναι μακριά, πίσω από ‘κεινα τα βουναλάκια, κοντά σε μια κορυφή», μου λέει δείχνοντας με το χέρι.
Συμφωνούμε να πληρωθεί όσα γράψει το ταξίμετρο.
Ο δρόμος προς το οροπέδιο Πρασά, εκεί προγραμματιζόταν να τοποθετηθεί η πρώτη από τις ανεμογεννήτριες στην περιοχή, στα πρώτα χιλιόμετρα είναι βατός οπότε μας δίνεται η ευκαιρία κουβεντιάζοντας με τον «ξεναγό» μας στη διαδρομή. Να μάθουμε πως αντιμετωπίζει ο κόσμος τη συγκεκριμένη εξέλιξη. Η αίσθηση που είχαμε ξεκινώντας από τον Πειραιά με το πλοίο της γραμμής ήταν πως στο νησί θα επικρατούσε αναβρασμός.
Εάν δεν αρκεστείς όμως μόνο σε αυτά που διαβάζεις στα social media αλλά βρεθείς στην Τήνο και μιλήσεις με τον κόσμο, θα αποκομίσεις μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Η τοπική κοινωνία στην πλειοψηφία της δε δείχνει να αντιδρά στις εξελίξεις. Τις τρεις ημέρες που μείναμε στο νησί μιλήσαμε με αρκετό κόσμο. Με τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών εκατέρωθεν του πολυσύχναστου ανηφορικού δρόμου που οδηγεί προς τον επιβλητικό ιερό ναό της Παναγίας της Τήνου, με επιχειρηματίες που διατηρούν καφετέριες και ταβέρνες στην παραλία της πόλης, με θαμώνες και με κατοίκους που έκαναν τη βόλτα τους. Παντού το κλίμα που εισπράξαμε ήταν πανομοιότυπο: Οι περισσότεροι αδιαφορούν.
Οι αντιδράσεις προέρχονται ως επί το πλείστον από τη δημοτική αρχή, τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης και συγκεκριμένες οργανώσεις, οι οποίες όμως δεν προτείνουν και κάποια εναλλακτική λύση.
«Άκου να δεις. Αυτό που θέλουμε εμείς είναι να κερδίσει κάτι και το νησί μας απ’ αυτή την ιστορία και όχι μόνο οι επιχειρηματίες», μας λέει ο οδηγός ταξί λίγο πριν αφήσει την άσφαλτο και πιάσει τον χωματόδρομο. Για να φτάσεις μέχρι το σημείο που θα τοποθετηθούν οι ανεμογεννήτριες μοιάζει με μικρό άθλο. Θαρρείς πως πας να προσεγγίσεις το… πουθενά.
Οι λακκούβες όλο και βαθαίνουν τώρα, το αμάξι ανεβαίνει με προσοχή και μια απόσταση συνολικά 20 χιλιομέτρων τη διανύουμε σε 45 λεπτά. Κλείνουμε τα παράθυρα προκειμένου να μην μπει μέσα άλλη σκόνη. Η επόμενη ανηφόρα είναι απότομη, στενή και δύσβατη. Ο ταξιτζής φοβάται ότι θα σπάσει το αμάξι. «Δεν γίνεται να συνεχίσουμε. Θα σ’ αφήσω εδώ, δεν πρέπει να είναι μακριά». Κανονίζουμε να με περιμένει και συνεχίζω με τα πόδια.
Από ‘κει πάνω ούτε καν αμυδρά δεν φαίνεται η Χώρα της Τήνου. Ένα από τα επιχειρήματα όσων αντιδρούν είναι πως η ανεμογεννήτρια θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για την προσέλκυση τουριστών στο νησί. Από ‘κει ούτε καν την απόληξη της προπέλας δεν μπορεί κάποιος να δει στην πόλη.
Το ειδικό αυτό τέλος πιστώνεται ήδη απευθείας στους λογαριασμούς ρεύματος πλήθους οικιακών καταναλωτών ανά την επικράτεια. Για παράδειγμα, οι 181 οικιακές παροχές (νοικοκυριά δηλαδή) της Αισύμης στην περιοχή του Έβρου, μοιράστηκαν πάνω από 600.000 ευρώ (κάτι περισσότερο από 3.000 ευρώ ανά νοικοκυριό) για το χρονικό διάστημα 2010-2014, κάτι που φάνηκε στο λογαριασμό τους ως έκπτωση.
Η απορία που είχαμε εξαρχής είναι εάν όσοι αντιδρούν, από τον νεαρό δήμαρχο της Τήνου Γιάννη Σιώτο μέχρι τον τελευταίο κάτοικο που διαμαρτύρεται στην τοποθέτηση ανεμογεννητριών, έχουν να αντιπροτείνουν κάποια εναλλακτική λύση πέραν της αιολικής ή της ηλιακής ενέργειας που να παράγει ηλεκτρισμό και ταυτόχρονα να μην προκαλεί βλάβη στο περιβάλλον και την υγεία των πολιτών. Η απάντηση απ’ όλους τους φορείς είναι αρνητική.
Όχι μονάχα στο όμορφο νησί των Κυκλάδων ή στη χώρα μας, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Καμία αντιπρόταση…
