Ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα στον κόσμο των επιχειρήσεων δεν είναι το κεφάλαιο, η τόλμη και οι επιθετικές κινήσεις μέσω συνεχόμενων αγορών ή επεκτάσεων. Μεγάλο ατού του κάθε επιχειρηματία που θέλει να πετύχει μεσομακροπρόθεσμα είναι η διορατικότητα. Και η ικανότητα να διαβλέπει μία ευκαιρία ακόμα και μέσα από τις, οικονομικές, στάχτες.
Δεν είναι λίγες άλλωστε οι περιπτώσεις παγκοσμίως που ένα brand αργοπέθαινε στην ανυποληψία και τα χρέη και ένα βήμα πριν την ολική καταστροφή, μέσα από μεθοδικές ένας επενδυτής ή ένα επενδυτικό σχήμα κατάφερε να το διασώσει. Και όχι μόνο να το κάνει να επιβιώνει αλλά να ξαναμπεί δυνατά στον κόσμο του εμπορίου.
Ένας Έλληνας ομογενής ωστόσο μπορεί να περηφανεύεται ότι είναι ένας από τους βασιλιάδες της αναγέννησης «νεκρών» εμπορικών σημάτων. Και κατάφερε να μπει στη λίστα του Forbes με τους 400 πιο πλούσιους επιχειρηματίες στην Αμερική και στην 20αδα των πιο πλούσιων Ελλήνων της διασποράς. Αυτή τη στιγμή ο μάγος της αγοραπωλησίας, Ντιν Μητρόπουλος, βρίσκεται στην θέση 962, με περιουσία που υπολογίζεται σε 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
H δεκαετία του 1950 ήταν η δεύτερη περίοδος της μεγάλης μετανάστευσης από την Ελλάδα προς την Αμερική. Ένας δεκάχρονος πιτσιρικάς ακολουθούσε τελείως απρόθυμα τους γονείς του στο μεγάλο ταξίδι της μεγάλης φυγής και των μεγάλων ευκαιριών.
Ήταν ένα πρωινό του 1957, όταν η οικογένειά του, οι γονείς και ο αδερφός του, παίρνουν τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψουν για πάντα την Ελλάδα και να εγκατασταθούν μόνιμα στην Αμερική αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Οι ρυθμοί στην Ελλάδα έχουν αλλάξει, τα πράγματα πηγαίνουν με πιο γοργούς ρυθμούς, όμως, η οικογένεια του μικρού τότε Ντιν, θέλει να ξεφύγει από τα στενά όρια της πατρίδας και να προσφέρει στα παιδιά της ένα ασφαλέστερο μέλλον.
Από πολύ μικρή ηλικία ο Ντιν Μητρόπουλος κατάλαβε τι σημαίνει σκληρή δουλειά. Οι γονείς του δούλευαν αρκετές ώρες της μέρας στη μικρή κωμόπολη του Watertown της Μασαχουσέτης για να μην λείψει τίποτα σε αυτόν και τον αδερφό του.
Ο δισεκατομμυριούχος πλέον Μητρόπουλος δεν παραλείπει ποτέ να αναφέρει τη σημασία των θυσιών των γονιών του για να πετύχει: «Δούλεψαν πάρα πολύ σκληρά και έκαναν πολλές θυσίες. Τουλάχιστον μία φορά την ημέρα σκέφτομαι πως ό,τι έγινα το χρωστώ σε εκείνους».
Η Μασαχουσέτη εκείνα τα χρόνια δεν συμπεριλαμβανόταν στις φημισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. Αυτό που έκανε το όνομά της να ξεπερνά τα σύνορά της ήταν το Babson College. Ένα από τα 3-4 κορυφαία στον κόσμο στον κλάδο της διοίκησης επιχειρήσεων. Αυτό ήθελε να σπουδάσει κι ο Ντιν. Η πορεία της ζωής του απέδειξε ότι όντως είναι το κορυφαίο κι όντως το σπούδασε πολύ καλά.
Ο Μητρόπουλος ήταν πάντα θιασώτης της άποψης ότι δεν έχει και τόσο ενδιαφέρον (και κέρδος φυσικά) απλά να κατέχεις μία επιχείρηση την οποία να προσπαθείς να την κάνεις όλο και πιο κερδοφόρα.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του είναι πιο αποδοτικό για έναν businessman να παράγει όραμα και ευκαιρίες για άλλους επενδυτές και να δημιουργεί μια ροή χρήματος στην αγορά των μεγάλων κεφαλαίων. Γι΄αυτό από το 1996 λειτουργεί σαν «μεταποιητής» μεγάλων επιχειρήσεων.
Σε ηλικία 32 ετών, αγοράζει την πρώτη του αμερικανική εταιρεία, μια επιχείρηση που παρασκευάζει τυριά στο Βερμόντ. «Μέσα σε 3 χρόνια αγόρασα άλλες 14 εταιρείες στον ίδιο τομέα και δημιούργησα την Stella Foods, η οποία έκανε 1 δισ. δολάρια πωλήσεις τον χρόνο», ανέφερε ο Ντιν.
Αναζητά αυτές τις ευκαιρίες που παρουσιάζουν τεράστια καθίζηση στα έσοδα τους ή αυτές που βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού. Δεν τον ενδιαφέρει το μέγεθος του ποσού που θα χρειαστεί για να τις σώσει. Ξέρει ότι θα το πάρει πίσω τουλάχιστον επί δύο. Το μεγαλύτερο γνωστό ποσό που έχει επενδύσει με το fund του είναι τα 410 εκατομμύρια δολάρια.
Το 1996 ίδρυσε την International Home Foods, την οποία και αναπτύσσει και στη συνέχεια, μετά από 4 χρόνια την πουλά έναντι 2,9 δις δολαρίων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιχειρηματικής οξύνοιας του Μητρόπουλου αποτελεί η περίπτωση της ζυθοποιίας Pabst Brewing. Το 2011, η εταιρεία κεφαλαίων του, Metropoulos & Co., πλήρωσε 250 εκατ. δολάρια για να αποκτήσει τη μεγαλύτερη ιδιωτική ζυθοποιία στη Bόρεια Aμερική. Τρία χρόνια μετά ο Ντιν Μητρόπουλος πουλά την εταιρεία για 750 εκατ. δολάρια, τριπλασιάζοντας το αρχικό κεφάλαιο της επένδυσης.
Ο Μητρόπουλος μαζί με τον γιο του Ντάρεν ο οποίος είναι και αυτός μαζί του στο fund είχε μία προτίμηση στο να αποκτά παραδοσιακά προϊόντα και να τους δίνει πίσω την χαμένη τους αίγλη: Duncan Hines, Bumblebee Tuna, Chef Boyardee, Vlassic, Celeste, Aunt Jemima, Mrs. Pauls, Lender’s Bagels, Perrier Jouet & Mumms Champagnes, Gulden’s Mustard, Armour, Van De Kamp, Swanson, Hungry Man και Ghiradelli Chocolate, είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα. Από τις επενδύσεις του στον τουρισμό ξεχωρίζει το Castle of Hudson, ένα από τα πολυτελέστερα ξενοδοχεία της Nέας Yόρκης.
H περίπτωση που ο Μητρόπουλος ωστόσο ξεπέρασε τον εαυτό του ήταν εκείνη του αγαπημένου σνακ Twinkies, το γλυκό που μεγάλωσε γενιές και γενιές Αμερικανών.
Τον Oκτώβριο του 2013, ο Nτιν Mητρόπουλος υπέβαλε προσφορά-μαμούθ 410 εκατ. Δολαρίων από κοινού με την Apollo Global Management για την εξαγορά της επιχείρησης παραγωγής κέικ, Hostess Brands Inc.. Η εν λόγω εταιρεία παρασκεύαζε τα φημισμένα γλυκίσματα. Η εξαγορά ήρθε ακριβώς στο σημείο όπου το brand βρισκόταν σε τεράστια αναταραχή με τους εργαζόμενους σε απεργία διαρκείας και την εταιρεία να χρωστά εκατομμύρια.
Αυτό που κατάφερε ο Μητρόπουλος το περιοδικό Forbes το χαρακτήρισε ως «θαύμα». Το fund που ο ομογενής υπήρξε επικεφαλής κατάφερε όχι μόνο να γίνει ξανά μια κορυφαία επιχείρηση αλλά και να αποκομίσει τεράστια κέρδη ύψους 2 δισ. δολαρίων από αυτήν.
Ο Έλληνας ομογενής επιχειρηματίας το καλοκαίρι του 2012 συνόδευσε τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον στην επίσκεψή του στην Ελλάδα. Ο Μητρόπουλος βρισκόταν ανάμεσα στην ομάδα των 50 κροίσων που συνόδευαν τον τότε πλανητάρχη Μπιλ Κλίντον στο ταξίδι του.
Ο Μητρόπουλος, με περιουσία που έφθανε το 1,2 δισ. δολάρια, είχε εκφράσει την επιθυμία του μαζί με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες να επενδύσουν 100 εκατ. δολάρια στην Ελλάδα, αν έβρισκαν τις κατάλληλες ευκαιρίες στον κλάδο των ξενοδοχείων, των τροφίμων, του τουρισμού ή οπουδήποτε αλλού, θα υπήρχε επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Έκτοτε, πολλοί επιχειρηματίες από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο προσπαθούν να τον πλησιάσουν για να του αναπτύξουν τις ιδέες τους, όμως εκείνος ασχολείται μόνο με ότι βρίσκει πραγματικά ενδιαφέρον.
Δημοσιεύματα της εποχής ήθελαν τον Μητρόπουλο να συμμετέχει σε ομάδα επενδυτών που στηρίζουν συγκεκριμένα private equity funds, τα οποία έχουν συζητήσει με ελληνικές τράπεζες την προοπτική εξαγοράς ξενοδοχειακών συγκροτημάτων. Τα τότε σχέδια έμειναν μόνο επί χάρτου.
