Λίγη ώρα πριν τον χαμό του Τάσου Ισαάκ στο οδόφραγμα της Δερύνειας, φίλος του ήρωα, ο Ζανέττος Χρίστου, έγινε στόχος Τούρκων στρατιωτών που τον σημάδεψαν και τον πυροβόλησαν στο στήθος με αεροβόλο όπλο.
Γλύτωσε από τύχη, καθώς το σφαιρίδιο θα μπορούσε να του στερήσει την ζωή ή να τον αφήσει τυφλό.
Σήμερα, 27 χρόνια μετά, ο ίδιος και η μητέρα του διηγούνται για πρώτη φορά τα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, στην κάμερα του Σίγμα και τον Γιάννη Σελινόπουλο.
«Αυτή είναι μια ακτινογραφία, την έκανα πριν δύο χρόνια. Αυτό στον κύκλο είναι το σφαιρίδιο με το οποίο με χτύπησε ο Τούρκος». Ερωτηθείς σε ποιο σημείο τον κτύπησε, ανέφερε «εδώ αριστερά. Και τώρα το σφαιρίδιο βρίσκεται πίσω στην πλάτη μου».
Η μητέρα του Ζενέττου, Δέσποινα Χρίστου, δήλωσε ότι «ήρθε σπίτι αργά που τον εφέρασι, ντάξει είχε δαμέ που τον έπιασε η σφαίρα, οι φανέλες του, δυο φανέλες άσπρες έκαμέν τες ούλο γαίματα».
11 Αυγούστου 1996. Μοτοσικλετιστές που ξεκίνησαν από την πύλη του Βρανδεμβούργου φθάνουν στο οδόφραγμα της Δερύνειας για να διαδηλώσουν ενάντια στην τουρκική κατοχή. Ο Ζαννέτος Χρίστου, φίλος με τον ήρωα Τάσο Ισαάκ, ενώνονται μαζί τους. Μοτοσικλετιστές και διαδηλωτές συγκρούονται με ένοπλους στρατιώτες του κατοχικού καθεστώτος και μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι».
Σύμφωνα με τον Ζανέττο, «μας προκαλούσαν με χειρονομίες, με σημαίες που κρατούσαν, ήταν οι Γκρίζοι Λύκοι εκεί, αυτοί προκαλούσαν πάρα πολλά. Εγώ δεν πήγα με σκοπό να ρίξω, αλλά στην πορεία παρασύρθηκα και βρήκα αυτόν τον Τούρκο που ήταν μόνος του εκεί στο δέντρο και άρχισα να του ρίχνω πέτρες».
Ο Ζανέττος από τύχη δεν είχε την ίδια μοίρα με τον Τάσο Ισαάκ. Θα μπορούσε να ήταν ο πρώτος νεκρός των επεισοδίων στην Δερύνεια. Λίγη ώρα πριν την δολοφονική επίθεση στον Τάσο Ισαάκ, έγινε στόχος των Τούρκων στρατιωτών. «Δεν ήξερα ότι σημάδευε εμένα. Με σημάδεψε, με χτύπησε, και μετά από 20 λεπτά ένιωθα λίγο κρύο, ένιωθα περίεργα, μετά κοίταξα πάνω μου και είδα ότι είχα χτυπηθεί κάπου εδώ. Είδα ότι έχασα πολύ αίμα, έπρεπε να φύγω. Πήγα στο νοσοκομείο».
Συνέχισε αναφέροντας ότι «ήμουν πολύ τυχερός. Θα μπορούσε να ήμουν τυφλός, θα μπορούσε αν ήμουν πιο κοντά, να βρει στόχο καρδία, θα μπορούσε πολλά πράγματα, θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα για μένα σωματικά».
Σε ερώτηση πόσο απόσταση είχαν, απάντησε ότι «μπορεί να ήταν και 50 μέτρα, 30 μέτρα, ήταν σε κοντινή απόσταση». Πρόσθεσε ότι η βολή ήταν με αεροβόλο. «Η ακτινογραφία μετά έδειξε ότι ήταν σφαιρίδιο από αεροβόλο».
Ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο και περίμενε τις ακτινογραφίες, έμαθε για το μεγάλο κακό. Ο Τάσος Ισαάκ ήταν νεκρός. «Τον Τάσο τον ήξερα, είναι χωριανός μου, είμαστε και φίλοι, τον ήξερα από το Γυμνάσιο, κάναμε λίγη παρέα έξω πριν γίνει το συμβάν αυτό, πολλά καλό παιδί, είχε τις απόψεις του όπως όλοι μας, έτσι και αυτός πήγε να διαμαρτυρηθεί, ξέφυγε η κατάσταση, έγινε αυτό δυστυχώς».
Η μητέρα του παραδέχεται ότι «ήταν τυχερός. Έμαθα πρώτα για τον Τάσο και ύστερα έμαθα για τον γιό μου ότι τραυματίσθηκε. Που αλλού το έμαθα εγώ. Κάποιο παιδί λέει ήταν και ο Ζανέττος τραυματισμένος και επερίμενα και εφέραν μου τον σπίτι».
Η κόρη της κυρίας Δέσποινας ήταν αδελφικές φίλες με την σύζυγο του Τάσου Ισαάκ, Μαρία. Οι φωτογραφίες τους είναι φυλαγμένες στο σπιτικό τους. «Αυτή είναι η κόρη μου, τούτη είναι η Μαρία και ο Τάσος και ο γαμπρός μου. Ήταν πολλά ωραίες φίλες. Τούτη είναι η κόρη μου. Η Μαρία βάφτισε της κόρης μου».
Ο Ζανέτος φάνηκε τυχερός. Ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφησε την τελευταία του πνοή δίπλα στο συρματόπλεγμα της ντροπής.
Πηγή: Sigmalive
