Η Κίνα, ως η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, είναι φυσικό να αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα με τη ρύπανση του περιβάλλοντος και γι’ αυτό άλλωστε συγκαταλέγεται στις πρώτες ρυπαντές χώρες παγκοσμίως. Τις τελευταίες δεκαετίες η ασιατική χώρα παρουσιάζει οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 6,5%, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της να αυξάνεται συνεχώς και οι ανάγκες για μετακίνηση και μεταστέγασή του από ένα μέρος σε άλλο να είναι καθημερινές.
Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού μοιάζει απειλητική, επειδή δεν απαιτεί μόνο την ακατάπαυστη παραγωγή ενέργειας, αλλά επιφέρει για παράδειγμα μεγάλη ζήτηση σε τροφή και διογκώνει συγκεκριμένα τις ανάγκες ετοιμασίας και τροφοδοσίας του φαγητού. Μόνο η μεταφορά και παράδοση του φαγητού αυτού στους καταναλωτές αποτελεί μεγάλη απειλή για το περιβάλλον της Κίνας, από τη στιγμή που αυτή γίνεται με τη χρήση κυρίως μοτοσικλετών και απαιτεί ταυτόχρονα τη χρήση τόνων μη βιοδιασπώμενων ή ανακυκλώσιμων πλαστικών σακούλων που, παρά τη χρέωσή τους, χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό.
Η αύξηση του πληθυσμού κάνει τους δρόμους στην Κίνα να σφύζουν από δίκυκλη, τρίκυκλη και τετράκυκλη ζωή και τα περιβαλοντικά προβλήματα να οξύνονται μέρα με τη μέρα. Για αυτό αρκετοί συνηθίζουν να μετακινούνται με το ποδήλατό τους, φορώντας τη χαρακτηριστική μάσκα, αφού η ατμόσφαιρα κυρίως στο Πεκίνο είναι κάποιες φορές ανυπόφορη από την ύπαρξη του νέφους που προκύπτει από τις συνεχόμενες εκπομπές ρύπων.
Τα πληθυσμιακά δεδομένα δημιουργούν παράλληλα την ανάγκη για κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων, αεροδρομίων, υπόγειων σηράγγων, σιδηροδρόμων και γεφυρών, για να εξυπηρετείται περισσότερος κόσμος χωρίς ταλαιπωρία. Όλα αυτά τα έργα υποδομής απαιτούν τη λειτουργία βιομηχανικών εγκαταστάσεων στις οποίες ευδοκιμεί η βαριά βιομηχανία, η οποία όμως επιβαρύνει το περιβάλλον, επειδή ακριβώς προκαλεί το νέφος και μολύνει με τα απόβλητά της τα νερά των ποταμών και των λιμνών που καταλήγουν με τη σειρά τους στη θάλασσα.
Οι παράγοντες αυτοί συνέβαλαν και συμβάλλουν, ώστε η αχανής χώρα να καταβάλλει σήμερα τεράστιες προσπάθειες για απαλλαγή από τη χρήση άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου για τις ενεργειακές ανάγκες της, αποβλέποντας στον περιορισμό της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Έχει καταφέρει μέχρι αυτή τη στιγμή να μειώσει τη χρήση χάλυβα κατά 30 εκατομμύρια τόνους, όπως και τη χρήση άνθρακα κατά 150 εκατομμύρια τόνους. Η βαριά βιομηχανία της έχει εξάλλου περιοριστεί αισθητά τα τελευταία χρόνια χάρη στην εισαγωγή μιας νέας εποχής στις μεταφορές, που βασίζεται κυρίως στη θάλασσα, στον αέρα και στη στεριά με την κατασκευή τρένων υψηλής ταχύτητας, τα οποία αναπτύσσουν ταχύτητα μέχρι 1000 χλμ. ανά ώρα, ενώ στο μέλλον αναμένεται ότι θα ξεπερνούν τα 2000 και θα φτάνουν μέχρι τα 4000 χλμ. ανά ώρα.
Πέραν από τη βιομηχανική της παραγωγή, η Κίνα επιζητεί τις επενδύσεις που αφορούν στην ανάπτυξη της γης, γεγονός που συνεπάγεται την καύση δέντρων, την αποψίλωση των δασών και την εξαφάνιση ειδών χλωρίδας και πανίδας. Για να αποφύγει τους κινδύνους που ανακύπτουν από την αξιοποίηση της γης, παραμένοντας εντούτοις στη θέση του μεγαλύτερου παραγωγού και καταναλωτή ενέργειας, στοχεύει στη χρήση αιολικής, ηλιακής και πυρηνικής ενέργειας, στη δημιουργία φωτοβολταϊκών πάρκων και αναβαθμίζει τη χρήση των εναλλακτικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Κανείς δεν αμφισβητεί τη ραγδαία ανάπτυξη της Κίνας. Όσο υπάρχει ανάπτυξη, άλλο τόσο υπάρχει ανάγκη για χρήση ενέργειας και δημιουργία υποδομών, μιας και ο μοντέρνος τρόπος ζωής που υιοθετεί η Κίνα εδώ και μερικές δεκαετίες, την οδηγεί σταθερά στην πρώτη θέση της παγκόσμιας οικονομίας. Ωστόσο η ανάπτυξη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιβαρύνει την υγεία των πολιτών, γιατί αυτοί αποτελούν το εργατικό δυναμικό και την κινητήρια δύναμη της χώρας.
Η προστασία του περιβάλλοντος μοιάζει με μονόδρομη επιλογή και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη διασφάλιση της υγείας, της ευημερίας των πολιτών και της προστασίας τους από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής εις βάρος του οικοσυστήματος αλλά και του ίδιου του ανθρώπου.
Άντρος Γ. Καραγιάννης
Δήμαρχος Δερύνειας
